आणखी एक पीडा
आता एकच पीडा उरली आहे. मध्यरात्री मिसरातील प्रत्येक प्रथमजन्मलेला मरेल. सिंहासनापासून जात्यापर्यंत कोणीही सुटणार नाही, आणि पूर्वी कधी झाला नाही असा आकांत उठेल. तरीही इस्राएलावर एक कुत्राही गुरगुरणार नाही. आमचा पिता हा भेद स्पष्ट करतो. मोशे संतापाने फारोच्या समोरून निघून जातो.
11 1आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “मी फारोवर व मिसरावर आणखी एक पीडा आणीन. त्यानंतर तो तुम्हांला येथून पाठवून देईल; आणि जेव्हा तो पाठवेल, तेव्हा तो तुम्हांला पूर्णपणे येथून घालवून देईल. 2लोकांना सांग: प्रत्येक पुरुषाने आपल्या शेजाऱ्याजवळ आणि प्रत्येक स्त्रीने आपल्या शेजारणीजवळ चांदी व सोन्याच्या वस्तू मागाव्यात.”
3आणि आमच्या पित्याने लोकांवर मिसरी लोकांची कृपादृष्टी होईल असे केले. शिवाय, मोशे स्वतः मिसर देशात फारोच्या सेवकांच्या व लोकांच्या दृष्टीने फार थोर होता.
4मोशे म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: मध्यरात्रीच्या सुमारास मी मिसरातून फिरेन,
5आणि मिसर देशातील प्रत्येक प्रथमजन्मलेला मरेल — सिंहासनावर बसणाऱ्या फारोच्या प्रथमजन्मलेल्यापासून तो जात्यामागे बसणाऱ्या दासीच्या प्रथमजन्मलेल्यापर्यंत, आणि जनावरांतील प्रत्येक प्रथमजन्मलेलेही मरेल. 6सर्व मिसर देशात मोठा आकांत होईल; असा आकांत यापूर्वी कधी झाला नाही व पुन्हा कधी होणारही नाही. 7परंतु इस्राएलाच्या लोकांपैकी कोणावरही, मनुष्यावर किंवा जनावरावर, एखादा कुत्राही गुरगुरणार नाही; यावरून तुम्हांला कळेल की आमचा पिता मिसर व इस्राएल यांच्यात भेद ठेवतो. 8तुझे हे सर्व सेवक माझ्याकडे उतरून येतील, माझ्यापुढे नमन करून म्हणतील, ‘तू व तुझ्यामागून येणारे सर्व लोक निघून जा.’ त्यानंतर मी निघून जाईन.” मग मोशे संतापाने पेटून फारोपासून निघून गेला.
9आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “फारो तुमचे ऐकणार नाही, यासाठी की मिसर देशात माझी अद्भुते वाढावीत.”
10मोशे व अहरोन यांनी फारोपुढे ही सर्व अद्भुते केली; परंतु आमच्या पित्याने फारोचे मन कठीण केले, आणि त्याने इस्राएल लोकांना आपल्या देशातून जाऊ दिले नाही.