उत्पत्ति 13

13 ¹अब्राम मिसरातून नेगेबकडे वर गेला—तो, त्याची पत्नी, त्याचे सर्वस्व, आणि त्याच्याबरोबर लोटही. ²अब्राम गुरेढोरे, चांदी व सोने यांच्या बाबतीत फार श्रीमंत झाला होता. ³तो नेगेबहून टप्प्याटप्प्याने बेथेलकडे निघाला, बेथेल व आय यांच्यामधल्या त्या ठिकाणी, जिथे पूर्वी त्याचा तंबू होता, ⁴आणि जिथे त्याने प्रथम एक वेदी बांधली होती. तेथे अब्रामाने आमच्या पित्याच्या नावाने प्रार्थना केली. ⁵अब्रामाबरोबर प्रवास करणाऱ्या लोटाजवळही शेरडेमेंढरे, गुरेढोरे व तंबू होते. ⁶ते एकत्र राहण्यास ती भूमी पुरेशी नव्हती; कारण त्यांची मालमत्ता इतकी विपुल होती की ते एकत्र राहू शकत नव्हते. ⁷अब्रामाचे गुराखी व लोटाचे गुराखी यांच्यात भांडण झाले. त्या वेळी कनानी व परिज्जी लोक त्या भूमीत राहत होते. ⁸अब्राम लोटाला म्हणाला, “आपल्या दोघांमध्ये, किंवा तुझ्या व माझ्या गुराख्यांमध्ये भांडण नको—कारण आपण भाऊभाऊ आहोत. ⁹सगळी भूमी तुझ्यासमोर आहे ना? कृपया, माझ्यापासून वेगळा हो: तू डावीकडे गेलास तर मी उजवीकडे जाईन; तू उजवीकडे गेलास तर मी डावीकडे जाईन.”

¹⁰लोटाने वर पाहिले आणि पाहिले की सोअराकडे पसरलेले यार्देनेचे सगळे मैदान सर्वत्र चांगले पाणी असलेले होते—आमच्या पित्याच्या बागेसारखे, मिसर देशासारखे. (हे आमच्या पित्याने सदोम व गमोरा यांचा नाश करण्यापूर्वीचे होते.) ¹¹लोटाने यार्देनेचे सगळे मैदान स्वतःसाठी निवडले आणि पूर्वेकडे प्रवास केला; अशा रीतीने ते दोघे एकमेकांपासून वेगळे झाले. ¹²अब्राम कनान देशात राहिला; लोट मैदानातल्या नगरांमध्ये राहिला आणि सदोमापर्यंत आपले तंबू ठोकले. ¹³सदोमाचे लोक दुष्ट होते आणि आमच्या पित्याविरुद्ध फार पाप करत होते.

¹⁴लोट त्याच्यापासून वेगळा झाल्यावर, आमच्या पित्याने अब्रामाला सांगितले, “तू जिथे उभा आहेस तिथून वर पाहा: उत्तरेकडे, दक्षिणेकडे, पूर्वेकडे व पश्चिमेकडे. ¹⁵कारण जी सर्व भूमी तू पाहत आहेस ती मी तुला व तुझ्या संतानाला सर्वकाळासाठी देईन. ¹⁶मी तुझी संतती पृथ्वीवरील धुळीसारखी करीन—पृथ्वीवरील धूळ जर कोणी मोजू शकेल, तरच तुझी संततीही मोजता येईल. ¹⁷ऊठ, या भूमीच्या लांबीरुंदीत फीर, कारण मी ती तुला देत आहे.”

¹⁸अब्रामाने आपले तंबू हलवले आणि जाऊन हेब्रोन येथील मम्रेच्या एला वृक्षांजवळ वस्ती केली, आणि तेथे त्याने आमच्या पित्यासाठी एक वेदी बांधली.