उत्पत्ति 32

32 ¹याकोब आपल्या वाटेने पुढे गेला, आणि आमच्या पित्याचे देवदूत त्याला भेटले. ²याकोबाने त्यांना पाहिले आणि म्हटले, “ही तर आमच्या पित्याची छावणी आहे!” त्याने त्या ठिकाणाचे नाव महनाइम ठेवले. ^a a v2 महनाइम म्हणजे “दोन छावण्या” — ज्या ठिकाणी याकोब आमच्या पित्याच्या देवदूतांच्या सैन्याला भेटला, त्या ठिकाणाला त्याने दिलेले नाव.

³याकोबाने आपल्यापुढे सेईर देशात, म्हणजे अदोमाच्या प्रदेशात, आपला भाऊ एसाव याच्याकडे निरोप्ये पाठवले.

⁴त्याने त्यांना आज्ञा केली, “माझा धनी एसाव याला असे सांगा: आपला दास याकोब म्हणतो, मी लाबानाजवळ राहिलो आणि आतापर्यंत तेथेच होतो. ⁵माझ्याजवळ बैल, गाढवे, कळप आणि दास-दासी आहेत. आपल्या दृष्टीने माझ्यावर कृपा व्हावी म्हणून मी माझ्या धन्याला कळवण्यासाठी हा निरोप पाठवला आहे.” ⁶निरोप्ये याकोबाकडे परत आले आणि म्हणाले, “आम्ही तुमचा भाऊ एसाव याच्याकडे गेलो होतो—तो तुम्हांला भेटण्यासाठी येत आहे, आणि त्याच्याबरोबर चारशे माणसे आहेत.” ⁷याकोब फार भ्याला व व्याकुळ झाला. त्याने आपल्याबरोबर असलेली माणसे आणि शेरडेमेंढरे, गुरे व उंट यांचे दोन तांडे केले, ⁸कारण त्याने विचार केला, “जर एसाव एका तांड्यावर येऊन त्याला मारील, तर उरलेला तांडा निसटून जाईल.” ⁹मग याकोब म्हणाला, “माझा बाप अब्राहाम याचा देव आणि माझा बाप इसहाक याचा देव, माझ्या पित्या, तूच मला म्हणालास, ‘तुझ्या देशात व तुझ्या नातलगांकडे परत जा, म्हणजे मी तुझे कल्याण करीन,’ ¹⁰तू आपल्या दासावर जी प्रेमदया व विश्वासूपणा दाखवला आहेस, त्यांतील अगदी लहानशाही मी योग्य नाही; कारण मी केवळ माझ्या काठीनिशी हा यार्देन ओलांडला होता, आणि आता माझे दोन तांडे झाले आहेत. ¹¹कृपया माझ्या भावाच्या हातून, एसावाच्या हातून मला सोडव—मला त्याचे भय वाटते: तो येऊन मुलांबाळांसह मातांना, मला मारून टाकील. ¹²पण तूच म्हणालास, ‘मी खात्रीने तुझे कल्याण करीन आणि तुझी संतती समुद्राच्या वाळूसारखी, मोजता येणार नाही इतकी करीन.’”

¹³त्या रात्री तो तेथेच राहिला, मग त्याने आपल्याजवळ जे होते त्यांतून आपला भाऊ एसाव याच्यासाठी भेट घेतली: ¹⁴दोनशे शेळ्या व वीस बोकड, दोनशे मेंढ्या व वीस मेंढे, ¹⁵आपल्या पिलांसह तीस दुभती उंटिणी, चाळीस गाई व दहा बैल, वीस गाढवी व दहा गाढवे. ¹⁶त्याने ते वेगवेगळे कळप करून आपल्या दासांच्या हाती दिले आणि आपल्या दासांना सांगितले, “माझ्यापुढे चला, आणि प्रत्येक कळपामध्ये अंतर ठेवा.” ¹⁷त्याने पहिल्याला आज्ञा केली, “जेव्हा माझा भाऊ एसाव तुला भेटेल आणि विचारील, ‘तू कोणाचा? कोठे जात आहेस? तुझ्यापुढे ही जनावरे कोणाची?’ ¹⁸तेव्हा म्हण, ‘ही आपला दास याकोब याची आहेत; माझा धनी एसाव याला पाठवलेली ही भेट आहे. पाहा, तो स्वतःही आमच्यामागे येत आहे.’” ¹⁹त्याने दुसऱ्याला, तिसऱ्याला आणि कळपांच्या मागोमाग जाणाऱ्या सर्वांना अशीच आज्ञा केली, “एसाव तुम्हांला भेटेल तेव्हा त्याला असेच सांगा, ²⁰आणि म्हणा, ‘शिवाय, आपला दास याकोब आमच्यामागे येत आहे.’” कारण त्याने विचार केला, “माझ्यापुढे पाठवलेल्या भेटीने मी त्याला शांत करीन, मग त्याचे तोंड पाहीन; कदाचित तो माझा स्वीकार करील.”

²¹अशा रीतीने ती भेट त्याच्यापुढे गेली, आणि तो स्वतः त्या रात्री छावणीत राहिला.

यब्बोक ओलांडणे

²²त्या रात्री तो उठला आणि आपल्या दोन बायका, दोन दासी व अकरा मुले यांना घेऊन यब्बोकाचा उतार ओलांडला. ²³त्याने त्यांना घेऊन ओढ्यापलीकडे पाठवले, आणि त्याचप्रमाणे आपले सर्वकाही पलीकडे पाठवले. ²⁴याकोब एकटाच मागे राहिला. आणि एक पुरुष पहाट होईपर्यंत त्याच्याशी झोंबी खेळत राहिला. ²⁵आपण याकोबाला हरवू शकत नाही असे पाहून त्या पुरुषाने त्याच्या जांघेच्या सांध्याला स्पर्श केला, आणि झोंबी खेळताना याकोबाची जांघ निखळली.

²⁶तो म्हणाला, “मला जाऊ दे; पहाट होत आहे.” पण याकोब म्हणाला, “तू मला आशीर्वाद दिल्यावाचून मी तुला जाऊ देणार नाही.”

²⁷तेव्हा त्याने त्याला विचारले, “तुझे नाव काय?” तो म्हणाला, “याकोब.”

²⁸तो म्हणाला, “यापुढे तुझे नाव याकोब नाही, तर इस्राएल होईल; कारण तू आमच्या पित्याशी व माणसांशी झगडलास आणि जिंकलास.” ^b b v28 इस्राएल म्हणजे “तो देवाशी झगडतो” — झोंबीच्या रात्रीनंतर आमच्या पित्याने याकोबाला दिलेले नाव.

²⁹याकोबाने त्याला विचारले, “कृपया मला तुझे नाव सांग.” तो म्हणाला, “तू माझे नाव का विचारतोस?” आणि त्याने तेथे त्याला आशीर्वाद दिला.

³⁰म्हणून याकोबाने त्या ठिकाणाचे नाव पनीएल ठेवले: “कारण मी आमच्या पित्याला समोरासमोर पाहिले, तरी माझा जीव वाचला.” ^c c v30 रात्रभर चाललेल्या झोंबीनंतर याकोबाची कबुली: तो आमच्या पित्याला समोरासमोर भेटला आहे — ज्याला तो पाहू, स्पर्शू व झोंबी खेळू शकला असा रूपधारी, नातेसंबंधी पिता — आणि त्याचा जीव वाचला आहे. ³¹तो पनूएल ओलांडून पुढे जात असता त्याच्यावर सूर्य उगवला, आणि आपल्या जांघेमुळे तो लंगडत चालत होता. ³²याच कारणामुळे आजही इस्राएल लोक जांघेच्या सांध्यावरील स्नायू खात नाहीत—कारण त्याने तेथे याकोबाच्या जांघेच्या सांध्याला, स्नायूजवळ, धक्का दिला होता.