यहूदा भरकटतो
यहूदा आपल्या भावांना सोडून जातो. आमच्या पित्याने मरण दिलेले त्याचे दोन मुलगे तो गमावतो. मग तो आपल्या विधवा सुनेला अधांतरी ठेवतो. तामार बुरखा घेते आणि मोबदला म्हणून त्याची तारण-वस्तू घेते. तो तिला जाळण्याचा हुकूम देतो तेव्हा ती तीच वस्तू पुढे करते. ती आपल्यापेक्षा अधिक नीतिमान आहे हे तो कबूल करतो.
38 1त्या वेळी यहूदा आपल्या भावांना सोडून हिरा नावाच्या एका अदुल्लामी माणसाकडे गेला. 2तेथे यहूदाने शूवा नावाच्या एका कनानी माणसाची मुलगी पाहिली. तिच्याशी त्याने लग्न केले आणि तिच्याशी संग केला. 3ती गरोदर राहिली आणि तिने एका मुलाला जन्म दिला; यहूदाने त्याचे नाव एर ठेवले. 4ती पुन्हा गरोदर राहिली आणि तिने एका मुलाला जन्म दिला; तिने त्याचे नाव ओनान ठेवले. 5तिने आणखी एका मुलाला जन्म दिला आणि त्याचे नाव शेला ठेवले; त्याला जन्म देतेवेळी ती खजीब येथे होती. 6यहूदाने आपला ज्येष्ठ मुलगा एर याच्यासाठी एक पत्नी करून दिली; तिचे नाव तामार होते. 7पण यहूदाचा ज्येष्ठ मुलगा एर हा आमच्या पित्यासमोर दुष्ट होता, म्हणून आमच्या पित्याने त्याला मारून टाकले. 8तेव्हा यहूदाने ओनानला सांगितले, “तुझ्या भावाच्या पत्नीशी संग कर, दिराचे आपले कर्तव्य पार पाड आणि तुझ्या भावासाठी संतती निर्माण कर.” a a v8 प्राचीन रीतीप्रमाणे, ज्याचा भाऊ निपुत्रिक अवस्थेत मरण पावला, त्या माणसाने विधवेकडून एक मूल जन्माला घालून भावाचे नाव पुढे चालवायचे असे — हेच कर्तव्य ओनानने नाकारले. 9पण ते मूल आपले होणार नाही हे ओनानला ठाऊक होते, म्हणून जेव्हा जेव्हा तो आपल्या भावाच्या पत्नीशी संग करी, तेव्हा तो आपले बीज जमिनीवर सांडून टाकी, यासाठी की आपल्या भावासाठी संतती होऊ नये. 10त्याने केलेले हे कृत्य आमच्या पित्याच्या दृष्टीने दुष्ट होते, म्हणून त्याने त्यालाही मारून टाकले. 11यहूदाने आपली सून तामार हिला सांगितले, “माझा मुलगा शेला मोठा होईपर्यंत तू आपल्या वडिलांच्या घरी विधवा राहा”—कारण तो मनात म्हणाला, “हाही आपल्या भावांसारखा मरेल.” म्हणून तामार आपल्या वडिलांच्या घरी राहिली.
12बरेच दिवसांनंतर यहूदाची पत्नी, शूवाची मुलगी, मरण पावली. यहूदाचे सांत्वन झाल्यावर तो आपला मित्र अदुल्लामी हिरा याच्यासह तिम्ना येथे आपल्या मेंढरे कातरणाऱ्यांकडे गेला. 13तामारला सांगण्यात आले, “तुझे सासरे आपली मेंढरे कातरण्यासाठी तिम्ना येथे जात आहेत.” 14तेव्हा तिने आपली विधवेची वस्त्रे काढून टाकली, बुरख्याने स्वतःला झाकून घेतले, अंगावर पांघरूण घेतले आणि तिम्नाच्या वाटेवर एनाईमच्या प्रवेशद्वाराशी बसली—कारण शेला मोठा झाला असूनही आपल्याला त्याची पत्नी म्हणून दिले गेले नाही हे तिने पाहिले होते. 15यहूदाने तिला पाहिले तेव्हा तिने आपले तोंड झाकले असल्यामुळे तिला त्याने वेश्या समजले. 16तो वाटेच्या कडेला तिच्याकडे वळून म्हणाला, “मला तुझ्याशी संग करू दे”—ती आपली सून आहे हे त्याला ठाऊक नव्हते. ती म्हणाली, “तू माझ्याशी संग केल्याबद्दल मला काय देशील?”
17तो म्हणाला, “मी तुला कळपातून एक करडू पाठवीन.” ती म्हणाली, “तू ते पाठवीपर्यंत मला काही तारण देशील का?”
18तो म्हणाला, “मी तुला कोणते तारण देऊ?” ती म्हणाली, “तुझी मुद्रा, तिची दोरी आणि तुझ्या हातातील काठी.” त्याने त्या तिला दिल्या, तिच्याशी संग केला आणि ती त्याच्यापासून गरोदर राहिली.
19ती उठून निघून गेली, तिने आपला बुरखा काढून टाकला आणि पुन्हा आपली विधवेची वस्त्रे घातली. 20यहूदाने ते करडू आपल्या अदुल्लामी मित्राबरोबर पाठवले, यासाठी की त्या स्त्रीकडून तारण परत मिळावे; पण ती त्याला सापडली नाही. 21त्याने त्या ठिकाणच्या माणसांना विचारले, “एनाईमजवळ वाटेवर बसणारी ती देवळातील वेश्या कोठे आहे?” ते म्हणाले, “इथे कोणतीही देवळातील वेश्या नव्हती.”
22तेव्हा तो यहूदाकडे परत आला आणि म्हणाला, “ती मला सापडली नाही, आणि तेथील माणसे म्हणाली की इथे कोणतीही देवळातील वेश्या नव्हती.” 23तेव्हा यहूदा म्हणाला, “त्या तिच्याजवळच राहू देत, नाहीतर आपली फजिती होईल. मी तिला हे करडू पाठवले होते, पण ती तुला सापडली नाही.”
24सुमारे तीन महिन्यांनंतर यहूदाला सांगण्यात आले, “तुझी सून तामार हिने व्यभिचार केला आहे, आणि त्यामुळे ती आता गरोदर आहे.” यहूदा म्हणाला, “तिला बाहेर आणा आणि जाळून टाका!”
25तिला बाहेर आणले जात असताना तिने आपल्या सासऱ्याला निरोप पाठवला: “या वस्तू ज्याच्या आहेत त्या माणसापासून मी गरोदर आहे. ही मुद्रा, दोरी आणि काठी कोणाची आहे ते कृपया ओळखा.”
26यहूदाने त्या ओळखल्या आणि म्हणाला, “ती माझ्याहून अधिक नीतिमान आहे, कारण मी तिला माझा मुलगा शेला याला दिले नाही.” त्यानंतर त्याने तिच्याशी पुन्हा कधी संग केला नाही.
27तिच्या प्रसूतीची वेळ आली तेव्हा तिच्या उदरात जुळी मुले होती. 28ती प्रसूत होत असताना एकाने आपला हात बाहेर काढला. सुईणीने त्यावर एक किरमिजी धागा बांधून म्हटले, “हा पहिल्यांदा बाहेर आला.” 29पण त्याने आपला हात मागे घेतला तोच त्याचा भाऊ बाहेर आला, आणि ती म्हणाली, “तू आपल्यासाठी केवढी फूट पाडलीस!” म्हणून बाहेर आलेल्या भावाचे नाव पेरेस ठेवले. b b v29 पेरेस — ज्याच्या नावाचा अर्थ ‘फूट’ असा आहे — तो राजा दाविदाचा आणि दाविदाद्वारे येशूचा पूर्वज होतो (मत्तय १:३, रूथ ४:१८-२२). आमचा पिता आपल्या पुत्राची वंशावळ सर्वात अनपेक्षित अशा अध्यायातून विणतो, तामारच्या विश्वासूपणाचा सन्मान करतो आणि गोठ्यात संपणाऱ्या वंशाला आरंभ करतो. 30त्यानंतर त्याचा भाऊ, ज्याच्या हातावर किरमिजी धागा होता, तो बाहेर आला आणि त्याचे नाव जेरह ठेवले. c c v30 जेरह हे नाव “तेज” किंवा “उगवणे” याच्याशी जोडलेले आहे.