उत्पत्ति 45

45 ¹योसेफला त्याच्याजवळ उभ्या असलेल्या सर्वांसमोर स्वतःला आवरता आले नाही, म्हणून तो मोठ्याने ओरडला, “प्रत्येकाला माझ्यापासून दूर पाठवा!” योसेफाने आपल्या भावांना आपली ओळख करून दिली तेव्हा त्याच्याजवळ कोणीही राहिले नाही. ²तो इतक्या मोठ्याने रडला की मिसरी लोकांनी ते ऐकले, आणि फारोच्या घराण्यानेही ते ऐकले. ³योसेफ आपल्या भावांना म्हणाला, “मी योसेफ आहे! माझा पिता अजून जिवंत आहे का?” पण त्याचे भाऊ त्याला उत्तर देऊ शकले नाहीत, कारण ते त्याच्यासमोर भयभीत झाले होते.

⁴योसेफ आपल्या भावांना म्हणाला, “कृपया, माझ्याजवळ या.” ते जवळ आले. तो म्हणाला, “मी तुमचा भाऊ योसेफ आहे, ज्याला तुम्ही मिसरमध्ये विकले.

⁵आता मला येथे विकल्याबद्दल खिन्न होऊ नका किंवा स्वतःवर रागावू नका, कारण जीव वाचवण्यासाठी आमच्या पित्याने मला तुमच्यापुढे पाठवले. ⁶या देशात आता दोन वर्षे दुष्काळ आहे; आणखी पाच वर्षे राहिली आहेत, ज्यांत नांगरणी किंवा कापणी होणार नाही. ⁷आमच्या पित्याने मला तुमच्यापुढे पाठवले, यासाठी की पृथ्वीवर तुमच्यासाठी एक अवशेष राखावा, आणि वाचलेल्यांचा एक मोठा समुदाय म्हणून तुम्हांला जिवंत ठेवावे. ⁸तेव्हा आता, मला येथे पाठवणारे तुम्ही नव्हता, तर आमचा पिता—त्यानेच मला फारोचा पिता, त्याच्या सर्व घराण्याचा धनी, आणि सगळ्या मिसर देशावरचा अधिपती केले. ^a a v8 योसेफ आपल्या गुलामगिरीला आमच्या पित्याची योजना म्हणून ओळखतो — भावांचे दुष्कर्म आणि पित्याचा तारक संकल्प, हे दोन्ही एकाच घटनेतून वाहत आहेत.

⁹घाई करा, माझ्या पित्याकडे वर जा, त्याला सांगा: तुमचा मुलगा योसेफ म्हणतो: आमच्या पित्याने मला सर्व मिसरचा धनी केले आहे. माझ्याकडे खाली या; उशीर करू नका. ¹⁰तुम्ही गोशेनमध्ये, माझ्याजवळ राहाल—तुम्ही, तुमची मुले, तुमच्या मुलांची मुले, तुमचे कळप, तुमची गुरे, आणि तुमचे सर्व काही. ¹¹तेथे मी तुमची तरतूद करीन—दुष्काळाची पाच वर्षे अजून राहिली आहेत—यासाठी की तुम्ही, तुमचे घराणे, आणि तुमचे सर्व काही दारिद्र्यात पडू नये. ¹²तुमचे डोळे पाहत आहेत, आणि माझा भाऊ बन्यामीन याचेही डोळे पाहत आहेत, की तुमच्याशी बोलणारे हे माझेच मुख आहे. ¹³मिसरमधील माझा सर्व सन्मान, आणि तुम्ही जे काही पाहिले ते सर्व माझ्या पित्याला सांगा. घाई करा आणि माझ्या पित्याला येथे खाली घेऊन या. ¹⁴मग त्याने आपला भाऊ बन्यामीन याच्या गळ्यात मिठी मारली आणि रडला, आणि बन्यामीनही त्याच्या गळ्यात पडून रडला. ¹⁵त्याने आपल्या सर्व भावांचे चुंबन घेतले आणि त्यांच्यावर रडला. त्यानंतर त्याचे भाऊ त्याच्याशी बोलले.

¹⁶“योसेफाचे भाऊ आले आहेत” ही बातमी फारोच्या घरी पोहोचली. फारो आणि त्याच्या अधिकाऱ्यांना ते आवडले. ¹⁷फारो योसेफाला म्हणाला, “तुझ्या भावांना सांग: असे करा—तुमच्या जनावरांवर ओझे लादा, जा, कनान देशात परत जा. ¹⁸तुमच्या पित्याला आणि तुमच्या कुटुंबांना घेऊन माझ्याकडे या. मी तुम्हांला मिसर देशातील सर्वोत्तम भाग देईन, आणि तुम्ही या देशातील उत्तम पदार्थ खाल. ¹⁹तुला आज्ञा दिली आहे: त्यांना सांग, ‘असे करा—तुमच्या मुलांसाठी आणि बायकांसाठी मिसरमधून गाड्या घ्या, तुमच्या पित्याला आणा, आणि या. ²⁰तुमच्या मालमत्तेची काळजी करू नका—सर्व मिसर देशातील सर्वोत्तम भाग तुमचाच आहे.’”

²¹इस्राएलाच्या मुलांनी तसे केले; योसेफाने फारोच्या आज्ञेप्रमाणे त्यांना गाड्या दिल्या, आणि वाटेसाठी त्यांना अन्नसामग्री दिली. ²²त्याने प्रत्येकाला एकेक जोड कपडे दिले, पण बन्यामीनाला तीनशे चांदीची नाणी आणि पाच जोड कपडे दिले. ²³त्याने आपल्या पित्यासाठी मिसरातील उत्तम वस्तूंनी लादलेली दहा गाढवे, आणि धान्य, भाकरी व वाटेसाठी अन्न यांनी लादलेल्या दहा गाढवी पाठवल्या. ²⁴त्याने आपल्या भावांना निरोप दिला; ते निघत असताना तो म्हणाला, “वाटेत भांडू नका.”

²⁵तेव्हा ते मिसरहून निघाले आणि कनानात आपला पिता याकोब याच्याकडे आले. ²⁶त्यांनी त्याला सांगितले, “योसेफ अजून जिवंत आहे—सर्व मिसरवर अधिपती आहे!” पण त्याचे हृदय सुन्न झाले; त्याने त्यांच्यावर विश्वास ठेवला नाही. ²⁷पण जेव्हा त्यांनी योसेफाने त्यांना सांगितलेले सर्व शब्द त्याला सांगितले, आणि योसेफाने त्याला नेण्यासाठी पाठवलेल्या गाड्या त्याने पाहिल्या, तेव्हा त्यांचा पिता याकोब याचा आत्मा पुन्हा जिवंत झाला. ²⁸इस्राएल म्हणाला, “पुरे झाले! माझा मुलगा योसेफ अजून जिवंत आहे. मी मरण्यापूर्वी जाऊन त्याला पाहीन.”