यशया 37

37 ¹हिज्कीया राजाने हे ऐकले तेव्हा त्याने आपली वस्त्रे फाडली, शोकाची वस्त्रे परिधान केली आणि आमच्या पित्याच्या घरात गेला. ²त्याने राजवाड्याचा कारभारी एल्याकीम, शेबना लेखनिक व वरिष्ठ याजक यांना गोणताट पांघरून आमोजाचा पुत्र यशया संदेष्ट्याकडे पाठवले. ³ते त्याला म्हणाले, “हिज्कीया म्हणतो: आजचा दिवस संकट, निर्भर्त्सना व अपमानाचा दिवस आहे. मुले जन्माच्या मुखाशी आली आहेत, पण त्यांना जन्म देण्याचे बळ नाही. ⁴कदाचित तुमचा पिता रब-शाकेच्या शब्दांची दखल घेईल, ज्याला त्याचा धनी अश्शूरचा राजा याने जिवंत पित्याची थट्टा करण्यासाठी पाठवले आहे, आणि जे शब्द त्याने ऐकले त्यांबद्दल तो त्याला दटावील. म्हणून जे लोक अजून वाचले आहेत त्या शेषासाठी प्रार्थना कर.” ^a a v4 रब-शाके हे एक पद आहे — अश्शूरच्या राजाचा मुख्य सेनाधिकारी — व्यक्तिनाम नव्हे.

⁵हिज्कीया राजाचे सेवक यशयाकडे आले तेव्हा,

⁶यशया त्यांना म्हणाला, “तुमच्या धन्याला सांगा: आमचा पिता म्हणतो: तू जे शब्द ऐकलेस, ज्यांनी अश्शूरच्या राजाच्या सेवकांनी माझी निंदा केली, त्यांना भिऊ नकोस. ⁷पाहा, मी त्याच्यात एक आत्मा घालीन, म्हणजे तो एक बातमी ऐकेल, आपल्या देशात परत जाईल आणि तेथे मी त्याला तलवारीने पाडीन.”

⁸रब-शाके परत गेला, तेव्हा राजा लाखीश सोडून गेल्याचे ऐकून त्याला अश्शूरचा राजा लिब्नाशी लढताना आढळला. ⁹कूशचा राजा तिऱ्हाका याच्याविषयी राजाने ऐकले: “तो तुझ्याशी लढण्यास निघाला आहे.” हे ऐकून त्याने हिज्कीयाकडे दूत पाठवले: ¹⁰“यहूदाचा राजा हिज्कीया याला सांगा: तू ज्या देवावर भरवसा ठेवतोस तो तुला फसवू न देवो; ‘यरुशलेम अश्शूरच्या राजाच्या हाती पडणार नाही’ असे तो म्हणतो. ¹¹अश्शूरच्या राजांनी सर्व देशांचे काय केले, त्यांचा पूर्ण नाश कसा केला, हे तू ऐकले आहेस. मग तू — तू वाचशील काय? ¹²माझ्या पूर्वजांनी ज्यांचा नाश केला त्यांना — गोजान, हारान, रेसेफ व तलस्सारमधील एदेनचे लोक — त्यांच्या राष्ट्रांच्या दैवतांनी वाचवले काय? ¹³हमाथाचा राजा, अर्पादाचा राजा, सफरवाईमचा राजा, हेना व इव्वा यांचा राजा कोठे आहे?”

पित्यासमोर पसरवले

¹⁴हिज्कीयाने दूतांच्या हातून पत्र घेतले व ते वाचले; मग तो आमच्या पित्याच्या घरात गेला आणि त्याने ते आमच्या पित्यासमोर पसरवले. ¹⁵मग हिज्कीयाने आमच्या पित्याजवळ प्रार्थना केली: ¹⁶“स्वर्गातील सैन्यांच्या पित्या, इस्राएलाच्या पित्या, करूबांवर विराजमान होणाऱ्या — पृथ्वीवरील सर्व राज्यांवर तूच एकटा आमचा पिता आहेस; तू आकाश व पृथ्वी निर्माण केलीस. ¹⁷हे आमच्या पित्या, कान लाव आणि ऐक; हे आमच्या पित्या, डोळे उघड आणि पाहा; जिवंत पित्याची थट्टा करण्यासाठी सन्हेरीबाने पाठवलेले सर्व शब्द ऐक. ¹⁸हे आमच्या पित्या, खरेच अश्शूरच्या राजांनी सर्व राष्ट्रे व त्यांचे देश उजाड केले आहेत, ¹⁹आणि त्यांच्या दैवतांना अग्नीत टाकले — कारण ती दैवते नव्हती तर माणसांच्या हातचे काम, लाकूड व दगड होते; म्हणून त्यांनी त्यांचा नाश केला. ²⁰आता, हे आमच्या पित्या, त्याच्या हातून आम्हांला वाचव, म्हणजे पृथ्वीवरील सर्व राज्यांना कळेल की तूच एकटा आमचा पिता आहेस.”

पिता उत्तर देतो

²¹मग आमोजाचा पुत्र यशया याने हिज्कीयाकडे निरोप पाठवला: इस्राएलाचा पिता असे म्हणतो: अश्शूरचा राजा सन्हेरीब याच्याविषयी तू माझ्याजवळ प्रार्थना केलीस, म्हणून

²²त्याच्याविरुद्ध आमच्या पित्याने हा शब्द उच्चारला आहे: “सीयोनकन्या, ती कुमारी, तुझा तिरस्कार करते, तुझी थट्टा करते; यरुशलेमकन्या तुझ्या पाठीमागे आपले डोके हलवते. ²³तू कोणाची थट्टा केली व निंदा केली? तू कोणाविरुद्ध आपला आवाज चढवला आणि गर्वाने आपले डोळे वर केले? इस्राएलाच्या पवित्र प्रभूविरुद्ध! ²⁴आपल्या सेवकांच्या द्वारे तू सार्वभौम पित्याची थट्टा केली आहेस आणि म्हटले आहेस, ‘माझ्या असंख्य रथांनिशी मी पर्वतांच्या शिखरांवर, लबानोनाच्या दूरच्या टोकांवर चढून गेलो. मी त्याचे उंच गंधसरू, त्याचे उत्तम सरू तोडले; मी त्याच्या अगदी दूरच्या उंचीवर, त्याच्या घनदाट अरण्यात पोहोचलो. ²⁵मी विहिरी खणल्या व पाणी प्यालो; माझ्या पावलांच्या तळव्याने मी मिसरातील सर्व प्रवाह कोरडे केले.’ ²⁶तू ऐकले नाहीस काय? फार पूर्वीच मी हे केले; प्राचीन काळापासून मी याची योजना केली. आता मी ते घडवून आणले आहे, म्हणजे तटबंदीची नगरे तू ढिगाऱ्यांत रूपांतरित करावीस. ²⁷त्यांचे रहिवासी, बळहीन झालेले, घाबरून गेले व लज्जित झाले; ते शेतातील झाडांसारखे, कोवळ्या गवतासारखे, छपरांवरील गवतासारखे, वाढण्यापूर्वीच करपून गेलेल्या गवतासारखे झाले. ²⁸पण तू केव्हा बसतोस, केव्हा बाहेर जातोस, केव्हा आत येतोस आणि केव्हा माझ्याविरुद्ध क्रोधाने पेटतोस, हे मला ठाऊक आहे. ²⁹तू माझ्याविरुद्ध क्रोधाने पेटतोस आणि तुझा उद्दामपणा माझ्या कानी आला आहे, म्हणून मी तुझ्या नाकात माझा गळ आणि तुझ्या तोंडात माझा लगाम घालीन, आणि ज्या वाटेने तू आलास त्याच वाटेने मी तुला परत फिरवीन.

³⁰“तुझ्यासाठी हे चिन्ह असेल: या वर्षी आपोआप उगवणारे तू खाशील, दुसऱ्या वर्षी त्यातून उगवणारे खाशील, तिसऱ्या वर्षी पेरणी कर व कापणी कर, द्राक्षमळे लाव व त्यांचे फळ खा. ³¹आणि यहूदाच्या घराण्यातील वाचलेला शेष पुन्हा खाली मुळे धरील व वर फळ देईल. ³²कारण यरुशलेमेतून एक शेष निघेल आणि सीयोन पर्वतावरून वाचलेल्यांचा एक गट निघेल. स्वर्गातील सैन्यांच्या पित्याचा आवेश हे घडवून आणील.

³³म्हणून अश्शूरच्या राजाविषयी आमचा पिता असे म्हणतो: तो या नगरात प्रवेश करणार नाही, येथे बाण मारणार नाही, ढालीने त्याच्यासमोर येणार नाही किंवा त्याच्याविरुद्ध वेढ्याचा चढाव बांधणार नाही. ³⁴ज्या वाटेने तो आला त्याच वाटेने तो परत जाईल; तो या नगरात येणार नाही, असे आमचा पिता म्हणतो. ³⁵कारण मी या नगराचे रक्षण करून त्याला वाचवीन, माझ्या स्वतःसाठी आणि माझा सेवक दावीद याच्यासाठी.”

³⁶मग आमच्या पित्याचा दूत बाहेर पडला आणि त्याने अश्शूरच्या छावणीत एक लाख पंच्याऐंशी हजार जणांना ठार मारले; लोक पहाटे उठले तेव्हा सर्वत्र प्रेतेच प्रेते पडली होती. ³⁷म्हणून अश्शूरचा राजा सन्हेरीब छावणी उठवून निघून गेला आणि घरी परतला व निनवेत राहिला. ³⁸तो आपला देव निस्रोख याच्या मंदिरात पूजा करीत असता, त्याचे पुत्र अद्रम्मेलेख व शरेसर यांनी त्याला तलवारीने मारले आणि ते अरारात देशात पळून गेले. त्याच्या जागी त्याचा पुत्र एसर-हद्दोन राज्य करू लागला.