यशया 38

38 ¹त्या दिवसांत हिज्कीया मरणासन्न आजारी पडला. तेव्हा आमोजाचा पुत्र यशया संदेष्टा त्याच्याकडे आला आणि म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: तुझ्या घराची व्यवस्था लाव, कारण तू मरणार आहेस; तू बरा होणार नाहीस.”

²तेव्हा हिज्कीयाने आपले तोंड भिंतीकडे वळवले आणि आमच्या पित्याची प्रार्थना केली, ³आणि म्हणाला, “हे माझ्या पित्या, कृपा करून आठवण कर की, मी तुझ्यासमोर विश्वासूपणे, संपूर्ण मनाने कसा चाललो आणि तुझ्या दृष्टीने जे चांगले तेच केले.” आणि हिज्कीया अतिशय दुःखाने रडला.

⁴मग आमच्या पित्याचे वचन यशयाला आले:

⁵“जा आणि हिज्कीयाला सांग, ‘तुझा पूर्वज दावीद याचा पिता, आमचा पिता असे म्हणतो: मी तुझी प्रार्थना ऐकली आहे व तुझे अश्रू पाहिले आहेत. पाहा, मी तुझ्या आयुष्यात पंधरा वर्षे वाढवत आहे.’ ⁶मी तुला व या नगराला अश्शूरच्या राजाच्या हातून सोडवीन; मी या नगराचे रक्षण करीन.

⁷“आमचा पिता जे बोलला आहे ते तो करील, ह्याचे तुला त्याच्याकडून हे चिन्ह मिळेल: ⁸पाहा, आहाजच्या जिन्यावर सूर्यामुळे जी सावली दहा पायऱ्या उतरली आहे, ती मी दहा पायऱ्या मागे फिरवीन.” आणि सूर्य ज्या दहा पायऱ्या उतरला होता, त्या तो मागे फिरला.

⁹यहूदाचा राजा हिज्कीया, याचा आजार व बरे होणे यानंतर त्याने लिहिलेले हे लेखन: ¹⁰मी म्हणालो, “माझ्या आयुष्याच्या मध्यावरच मला कबरेच्या दारांतून जावे लागत आहे; माझी उरलेली वर्षे माझ्यापासून हिरावून घेतली गेली आहेत.” ¹¹मी म्हणालो, “जिवंतांच्या भूमीत मी स्वतः आमच्या पित्याला पाहणार नाही; या क्षणभंगुर जगात राहणाऱ्यांमध्ये मी यापुढे मानवाकडे पाहणार नाही. ¹²मेंढपाळाच्या तंबूसारखे माझे वस्तिस्थान उपटून माझ्यापासून दूर नेले गेले आहे. विणकऱ्याप्रमाणे मी माझे आयुष्य गुंडाळून टाकले आहे; तो मला मागापासून कापून टाकतो; दिवसापासून रात्रीपर्यंत तू माझा शेवट करतोस. ¹³सकाळपर्यंत मी शांतपणे वाट पाहिली, पण सिंहाप्रमाणे तो माझी सर्व हाडे मोडतो; दिवसापासून रात्रीपर्यंत तू माझा शेवट करतोस. ¹⁴पाकोळी किंवा करकोच्यासारखा मी किलबिलतो; कबुतरासारखा मी कुंजतो. वर पाहत पाहत माझे डोळे थकून जातात. हे सार्वभौम पित्या, माझ्यावर संकट कोसळले आहे; तूच माझ्या सुरक्षिततेची हमी हो!” ¹⁵मी काय बोलू? त्याने माझ्याशी बोलले, आणि त्यानेच हे केले. माझ्या जिवाच्या कडूपणामुळे मी माझी सर्व वर्षे सावकाश चालत राहीन. ¹⁶हे सार्वभौम पित्या, अशाच गोष्टींनी माणसे जगतात, आणि याच सर्वांत माझ्या आत्म्याचे जीवन आहे. म्हणून मला पुन्हा आरोग्य दे आणि मला जगू दे! ¹⁷खरोखर, माझ्याच हितासाठी मी असा कडूपणा सोसला. तू आपल्या प्रेमाने माझा जीव नाशाच्या खड्ड्यातून मागे धरून ठेवला, कारण तू माझी सर्व पापे आपल्या पाठीमागे टाकून दिली आहेस. ¹⁸कारण कबर तुझी स्तुती करू शकत नाही; मृत्यू तुझे स्तवन गाऊ शकत नाही. खड्ड्यात उतरणारे तुझ्या विश्वासूपणाची आशा धरू शकत नाहीत. ¹⁹जिवंत, जिवंतच—तेच तुझी स्तुती करतात, जशी मी आज करतो; पिता आपल्या मुलांना तुझा विश्वासूपणा कळवतो. ²⁰आमचा पिता मला तारील, आणि आम्ही आमच्या आयुष्याचे सर्व दिवस आमच्या पित्याच्या घरात तंतुवाद्यांवर माझी गीते वाजवू.

²¹यशया म्हणाला होता, “त्यांनी अंजिराची ढेप घ्यावी, ती फोडावर लावावी, म्हणजे तो बरा होईल.” ²²हिज्कीयाने विचारले होते, “मी आमच्या पित्याच्या घरी वर जाईन, याचे चिन्ह काय आहे?”