यिर्मया 4

4 ¹"हे इस्राएला, जर तू परत येशील," असे आमचा पिता म्हणतो, "तर माझ्याकडे परत ये. जर तू माझ्या समक्षतेतून आपल्या ओंगळ मूर्ती दूर करशील आणि डगमगणार नाहीस, ²आणि जर तू सत्याने, न्यायाने व नीतिमत्तेने, 'आमचा पिता जिवंत आहे' अशी शपथ वाहशील, तर राष्ट्रे त्याच्याद्वारे स्वतःस आशीर्वादित म्हणवितील आणि त्याच्यामध्येच अभिमान बाळगतील."

³कारण यहूदाच्या लोकांना व यरुशलेमेला आमचा पिता असे म्हणतो: आपली पडीक जमीन नांगरून मोकळी करा, आणि काट्यांमध्ये पेरणी करू नका. ⁴हे यहूदाच्या लोकांनो व यरुशलेमेच्या रहिवाशांनो, आमच्या पित्यासाठी आपली सुंता करून घ्या; आपल्या अंतःकरणाची अग्रत्वचा काढून टाका— नाहीतर तुमच्या दुष्कर्मांमुळे माझा क्रोध अग्नीसारखा भडकेल आणि विझविणारा कोणी नसताना जळत राहील.

उत्तरेकडून अनर्थ येतो

⁵"यहूदात घोषित करा, यरुशलेमेत जाहीर करा, आणि म्हणा: 'देशभर रणशिंग फुंका!' मोठ्याने ओरडून सांगा: 'एकत्र या, आणि आपण तटबंदीच्या नगरांत पळून जाऊ या!' ⁶सीयोनेकडे निशाण उभारा! सुरक्षिततेसाठी पळा, विलंब करू नका! कारण मी उत्तरेकडून अनर्थ आणीत आहे, एक मोठा विध्वंस."

⁷सिंह आपल्या झाडीतून वर आला आहे; राष्ट्रांचा नाश करणारा निघाला आहे. तुझा देश ओसाड करण्यासाठी त्याने आपले ठिकाण सोडले आहे; तुझी नगरे भग्न होतील, त्यांत राहणारा कोणी उरणार नाही. ⁸म्हणून शोकवस्त्रे परिधान करा, विलाप करा व आक्रोश करा, कारण आमच्या पित्याचा तीव्र क्रोध आमच्यापासून वळला नाही.

⁹"त्या दिवशी," असे आमचा पिता म्हणतो, "राजा व त्याचे अधिकारी धैर्य गमावतील; याजक भयभीत होतील, आणि संदेष्टे स्तंभित होतील."

¹⁰तेव्हा मी म्हणालो, "हे सार्वभौम पित्या! तू या लोकांना व यरुशलेमेला पूर्णपणे फसविलेस: 'तुम्हांला शांती लाभेल'—आणि तरी तलवार आमच्या गळ्यापर्यंत पोहोचली आहे."

¹¹"त्या वेळी या लोकांना व यरुशलेमेला असे सांगण्यात येईल: वैराण वाळवंटातील उघड्या टेकड्यांवरून एक तप्त वारा माझ्या लोकांच्या कन्येकडे वाहत आहे—उपणण्यासाठी नव्हे, चाळण्यासाठी नव्हे. ¹²यापेक्षा प्रबळ असा वारा माझ्या आज्ञेने येतो. आता मी त्यांच्याविरुद्ध माझे न्यायनिवाडे उच्चारतो."

¹³पाहा! शत्रू ढगांसारखा पुढे सरसावत आहे, त्याचे रथ वावटळीसारखे आहेत; त्याचे घोडे गरुडांहूनही वेगवान आहेत. आमची केवढी दुर्दशा—आमचा नाश झाला! ¹⁴हे यरुशलेमे, तुझे तारण व्हावे म्हणून आपल्या अंतःकरणातील दुष्टता धुऊन टाक. तुझे दुष्ट विचार तुझ्या अंतरात किती काळ राहणार? ¹⁵कारण दानहून एक वाणी घोषित करीत आहे, एफ्राइमच्या डोंगरांवरून अनर्थ जाहीर करीत आहे.

¹⁶राष्ट्रांना बजावा, यरुशलेमेला जाहीर करा: "दूरदेशातून वेढा घालणारे येत आहेत; ते यहूदाच्या नगरांविरुद्ध आपली रणगर्जना करीत आहेत. ¹⁷शेत राखणाऱ्या पहारेकऱ्यांसारखे ते तिला वेढून टाकतात, कारण तिने माझ्याविरुद्ध बंड केले आहे," असे आमचा पिता म्हणतो. ¹⁸तुझ्या वाटा व तुझी कर्मे यांनीच हे तुझ्यावर आणले आहे. हा तुझा सर्वनाश आहे, आणि तो किती कडू आहे, कारण तो तुझ्या अगदी अंतःकरणापर्यंत भोसकतो.

संदेष्टा आपल्या लोकांसाठी रडतो

¹⁹माझी वेदना, माझी वेदना! मी यातनांनी तळमळत आहे. अहो, माझ्या हृदयाच्या भिंती! माझे हृदय माझ्या अंतरात धडधडत आहे; मी गप्प राहू शकत नाही, कारण मी रणशिंगाचा नाद, युद्धाचा गजर ऐकला आहे. ²⁰अनर्थामागून अनर्थ जाहीर होत आहे, कारण सारा देश ओसाड झाला आहे. क्षणार्धात माझे तंबू उद्ध्वस्त झाले आहेत, एका पळात माझे तंबूचे पडदे नष्ट झाले आहेत. ²¹युद्धाचे निशाण मला किती काळ पाहावे लागणार आणि रणशिंगाचा नाद ऐकावा लागणार?

²²"कारण माझे लोक मूर्ख आहेत; ते मला ओळखत नाहीत. ते बुद्धिहीन मुले आहेत, त्यांना काही समज नाही. दुष्कर्म करण्यात ते निपुण आहेत, पण सत्कर्म कसे करावे हे त्यांना कळत नाही."

²³मी पृथ्वीकडे पाहिले, तर ती निराकार व रिकामी होती; आणि आकाशाकडे पाहिले, तर त्यांचा प्रकाश निघून गेला होता. ²⁴मी पर्वतांकडे पाहिले, तर ते थरथरत होते; सर्व टेकड्या डोलत होत्या. ²⁵मी पाहिले, तर तेथे कोणीही मुळीच नव्हते; आकाशातील प्रत्येक पक्षी निघून गेला होता. ²⁶मी पाहिले, तर सुपीक भूमी वाळवंट झाली होती; तिची सर्व नगरे आमच्या पित्यासमोर, त्याच्या तीव्र क्रोधासमोर भग्न होऊन पडली होती.

²⁷कारण आमचा पिता असे म्हणतो: सारा देश ओसाड होईल, तरीही मी त्याचा पूर्ण नाश करणार नाही. ²⁸यामुळे पृथ्वी शोक करील आणि वरचे आकाश काळवंडेल, कारण मी बोललो आहे, मी ठरविले आहे; मी माघार घेणार नाही, आणि त्यापासून मागे वळणार नाही.

²⁹घोडेस्वार व धनुर्धारी यांच्या गलबल्याने प्रत्येक नगर पळून जाते. ते झाडीत पळून जातात आणि खडकांवर चढतात; प्रत्येक नगर सोडून दिलेले आहे, त्यांत राहणारा कोणी नाही. ³⁰आणि हे उद्ध्वस्त झालेल्या स्त्रिये, तू काय करीत आहेस, किरमिजी वस्त्रे नेसतेस, सोन्याच्या दागिन्यांनी स्वतःला सजवतेस, डोळ्यांत काजळ घालतेस? व्यर्थच तू स्वतःला सुंदर करतेस. तुझे प्रियकर तुला तुच्छ मानतात; ते तुझा जीव घेऊ पाहतात. ³¹कारण मी प्रसववेदना होणाऱ्या स्त्रीसारखा आक्रोश ऐकला, पहिल्यांदा बाळंत होणाऱ्या स्त्रीसारखी यातना ऐकली—सीयोनकन्येचा आक्रोश, जी श्वासासाठी धापा टाकीत आहे, आपले हात पसरीत आहे: "माझी केवढी दुर्दशा! मारेकऱ्यांपुढे माझा प्राण जात आहे." ^a a v31 'सीयोनकन्या' हे यरुशलेमेचे काव्यात्मक नाव आहे.