ईयोब 18

18 ¹मग शूही बिल्ददाने उत्तर दिले: ²"तू आणखी किती वेळ शब्दांची शोधाशोध करशील? थोडी समज दाखव, म्हणजे मग आपण बोलू शकू. ³आम्हांला गुराढोरांसारखे का वागवले जाते, तुझ्या दृष्टीने मूर्ख का गणले जाते? ⁴अरे तू, जो आपल्या रागाने स्वतःचेच तुकडे तुकडे करतोस— तुझ्यासाठी पृथ्वी सोडून द्यावी का, किंवा खडक आपल्या जागेवरून हलवावा का? ⁵होय, दुष्टाचा दिवा विझवला जातो, आणि त्याच्या अग्नीची ज्वाला अंधारून जाते. ⁶त्याच्या तंबूतील प्रकाश अंधारून जातो, आणि त्याच्यावरचा दिवा विझून जातो. ⁷त्याची जोमदार पावले आखडली जातात, आणि त्याचेच बेत त्याला खाली पाडतात. ⁸त्याचेच पाय त्याला जाळ्यात लोटतात, आणि तो नेमका त्याच्या फासात चालत जातो. ⁹सापळा त्याला टाचेला धरतो; पाश त्याला घट्ट पकडतो. ¹⁰त्याच्यासाठी जमिनीत फास लपवलेला आहे, आणि त्याच्या वाटेवर सापळा टपून बसला आहे. ¹¹भयंकर गोष्टी चहूबाजूंनी त्याला दचकवतात आणि त्याच्या पावलोपावली त्याचा पाठलाग करतात. ¹²त्याचे बळ भुकेने क्षीण होते, आणि त्याच्या पडावासाठी विपत्ती सज्ज उभी राहते. ¹³ती त्याच्या कातडीचे तुकडे खाऊन टाकते; मृत्यूचा ज्येष्ठ पुत्र त्याचे अवयव गिळून टाकतो. ^a a v13 "मृत्यूचा ज्येष्ठ पुत्र" ही एका प्राणघातक, झिजवून टाकणाऱ्या रोगासाठी वापरलेली काव्यात्मक अभिव्यक्ती आहे — मृत्यूचा सर्वांत घातक अंमलदार. ¹⁴त्याला त्याच्या तंबूच्या सुरक्षिततेतून उपटून काढले जाते आणि भयंकरांच्या राजाकडे नेले जाते. ¹⁵जो त्याचा राहिला नाही अशा त्याच्या तंबूत अग्नी वस्ती करतो; त्याच्या घरावर जळते गंधक विखुरले जाते. ¹⁶खाली त्याची मुळे वाळून जातात, आणि वर त्याच्या फांद्या कोमेजून जातात. ¹⁷त्याची स्मृती पृथ्वीवरून नष्ट होते, आणि रस्त्यांवर त्याचे नावही उरत नाही. ¹⁸त्याला प्रकाशातून अंधारात लोटले जाते आणि जगातून हाकलून लावले जाते. ¹⁹त्याच्या लोकांमध्ये त्याला संतती किंवा वंशज उरत नाही, जिथे तो पूर्वी राहत होता तिथे कोणी वाचलेला उरत नाही. ²⁰पश्चिमेकडचे लोक त्याच्या दशेने स्तंभित होतात, आणि पूर्वेकडचे लोक भयाने ग्रासले जातात. ²¹खरोखर, दुष्टांच्या वस्तीस्थानांची हीच गत होते, जो देवाला ओळखत नाही त्याच्या जागेची हीच अवस्था होते."