ईयोब 17

17 ¹"माझा आत्मा खचला आहे, माझे दिवस विझून गेले आहेत, कबर माझ्यासाठी तयार आहे. ²खरोखर, थट्टा करणारे माझ्याभोवती आहेत, आणि त्यांच्या उपहासावरून माझी दृष्टी हटत नाही.

³"तूच स्वतःजवळ माझ्यासाठी जामीन ठेव; दुसरा कोण माझ्यासाठी हमी देईल? ⁴कारण तू त्यांची मने समजण्यापासून बंद केली आहेस; म्हणून तू त्यांना विजय मिळवू देणार नाहीस. ⁵जो स्वतःच्या फायद्यासाठी मित्रांची निंदा करतो—त्याच्या मुलांचे डोळे क्षीण होतील.

⁶"त्याने मला लोकांमध्ये टिंगलीचा विषय बनवले आहे, ज्याच्या तोंडावर ते थुंकतात असा मी झालो आहे. ⁷दुःखाने माझा डोळा अंधुक झाला आहे, आणि माझे सर्व अवयव सावलीसारखे झाले आहेत. ⁸हे पाहून सरळ माणसे स्तिमित होतात, आणि निर्दोष मनुष्य भक्तिहीनांविरुद्ध चेतवला जातो. ⁹तरीही नीतिमान आपल्या मार्गाला धरून राहतो, आणि ज्याचे हात शुद्ध आहेत तो अधिकाधिक बलवान होत जातो.

¹⁰"पण तुम्ही सर्व जण परत या, आताच या—तुमच्यामध्ये मला एकही ज्ञानी माणूस आढळत नाही. ¹¹माझे दिवस निघून गेले आहेत, माझ्या योजना मोडून पडल्या आहेत, आणि त्यांच्यासोबत माझ्या हृदयाच्या इच्छाही. ¹²ते रात्रीचा दिवस करतात; 'प्रकाश जवळ आहे,' असे ते अंधकारापुढे म्हणतात. ¹³जर मी कबरेला माझे घर म्हणून आशा धरली, जर मी अंधकारात माझे अंथरूण पसरले, ¹⁴जर मी खड्ड्याला म्हटले, 'तू माझा पिता आहेस,' आणि किड्याला म्हटले, 'माझी आई' व 'माझी बहीण,' ¹⁵तर मग माझी आशा कोठे आहे? माझ्यासाठी कोणी काही आशा पाहू शकेल का? ¹⁶ती कबरेच्या दारांपर्यंत खाली जाईल का? आपण एकत्र मातीत उतरून जाऊ का?"