देवाकडे वळा आणि शिस्त स्वीकारा
अलीफज ईयोबाला आपला दावा देवासमोर मांडण्याचा आग्रह करतो. देव दीनांना उंच करतो आणि धूर्तांना पकडतो, असे तो म्हणतो. या दुःखाला तो स्वीकारण्याजोगी शिस्त म्हणतो. दुष्काळ, युद्ध व निंदा यांपासून सुटका होईल आणि दीर्घ, परिपक्व वृद्धापकाळ लाभेल, असे वचन तो देतो. ज्या प्रकरणाचा तो चुकीचा अर्थ लावतो, त्याविषयी तो आत्मविश्वासाने सल्ला देतो.
5 1“आता हाक मार—तुला उत्तर देणारा कोणी आहे का? पवित्र जनांपैकी कोणाकडे तू वळशील? 2कारण राग मूर्खाचा नाश करतो, आणि मत्सर भोळ्याला ठार करतो. 3मी स्वतः मूर्खाला मूळ धरताना पाहिले, पण अकस्मात मी त्याच्या निवासस्थानाला शाप दिला. 4त्याची मुले सुरक्षिततेपासून दूर आहेत; न्यायालयात ती चिरडली जातात, आणि त्यांना सोडवणारा कोणी नाही. 5भुकेले त्याचे पीक खातात, काट्यांमधूनही ते घेतात, आणि तहानलेले त्याच्या संपत्तीसाठी हपापतात. 6कारण संकट धुळीतून येत नाही, आणि क्लेश भूमीतून उगवत नाही. 7पण जशा ठिणग्या निश्चितच वर उडतात, तसाच मनुष्य क्लेशासाठी जन्मतो.
8“माझ्याविषयी म्हणाल तर, मी देवाचा शोध घेईन, आणि माझी बाजू मी देवाला सोपवीन. 9तो अगाध महान कृत्ये करतो, असंख्य आश्चर्ये करतो. 10तो पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर पाऊस देतो, आणि शेतांवर पाणी पाठवतो. 11तो दीनांना उच्च स्थानी बसवतो, आणि शोक करणारे सुरक्षिततेत उंचावले जातात. 12तो धूर्तांच्या योजना विफल करतो, यासाठी की त्यांच्या हातांना यश मिळत नाही. 13तो ज्ञान्यांना त्यांच्याच धूर्तपणात पकडतो, आणि कावेबाजांच्या कारस्थानांचा नाश होतो. 14दिवसा त्यांना अंधकार भेटतो, आणि भर दुपारी ते रात्रीसारखे चाचपडतात. 15पण तो गरजवंताला त्यांच्या तोंडातल्या तलवारीपासून, आणि बलवानाच्या हातातून वाचवतो. 16म्हणून गरिबाला आशा आहे, आणि अन्याय आपले तोंड बंद करतो.
17“ज्याला देव शिस्त लावतो तो किती धन्य आहे; म्हणून सर्वसमर्थाच्या शिक्षेचा तिरस्कार करू नकोस. a a v17 हे शब्द अलीफाजचे आहेत — ईयोबाविषयीचा पित्याचा निर्णय नव्हे. ४२:७ मध्ये पिता अलीफाजला त्याने आपले चुकीचे वर्णन केल्याबद्दल दटावतो; जे स्थिरावलेल्या ज्ञानासारखे वाटते, ते ईयोबाचे दुःख एखादे लपलेले पाप सिद्ध करतेच असे सुचवण्यासाठी शस्त्रासारखे वापरले जात आहे. 18कारण तो घायाळ करतो, पण तोच पट्टी बांधतो; तो चिरडतो, पण त्याचेच हात बरे करतात. 19सहा संकटांतून तो तुला सोडवील, आणि सातांतही तुला काही हानी स्पर्श करणार नाही. 20दुष्काळात तो तुला मृत्यूपासून मुक्त करील, आणि युद्धात तलवारीच्या सामर्थ्यापासून. 21जिभेच्या फटक्यापासून तू लपवला जाशील, आणि विनाश आला तरी तू भिणार नाहीस. 22विनाश व दुष्काळ यांना तू हसशील, आणि पृथ्वीवरील हिंस्र पशूंना तू भिणार नाहीस. 23कारण शेतातल्या दगडांशी तुझा करार होईल, आणि रानातले हिंस्र पशू तुझ्याशी शांतीने राहतील. 24तुझा तंबू सुरक्षित आहे हे तुला कळेल; तू आपला गोठा तपासशील तेव्हा काहीच हरवलेले आढळणार नाही. 25तुझी संतती पुष्कळ होईल हे तुला कळेल, आणि तुझे वंशज पृथ्वीवरील गवतासारखे होतील. 26योग्य हंगामात गोळा केलेल्या पेंढीसारखा तू पिकल्या वृद्धापकाळी आपल्या कबरेत जाशील.
27“होय, हे आम्ही तपासून पाहिले आहे, आणि ते खरे आहे. ते ऐक, आणि स्वतःसाठी ते जाणून घे.”