ईयोब 6

6 ¹मग ईयोबाने उत्तर दिले: ²"माझे दुःख जर तोलता आले असते आणि माझी सर्व विपत्ती तराजूवर एकत्र ठेवता आली असती तर किती बरे झाले असते! ³ते तर खात्रीने समुद्रांच्या वाळूपेक्षाही जड ठरले असते—म्हणूनच माझे शब्द असंयमी झाले आहेत. ⁴कारण सर्वसमर्थाचे बाण माझ्यात रुतले आहेत; माझा आत्मा त्यांचे विष पितो; देवाचे भय माझ्याविरुद्ध उभे ठाकले आहे. ⁵रानगाढव आपल्या गवतावर ओरडते का, किंवा बैल आपल्या चाऱ्यावर हंबरतो का? ⁶बेचव अन्न मिठाशिवाय खाल्ले जाते का, किंवा माठाच्या रसात काही चव असते का? ^a a v6 माठ ही एक रानटी वनस्पती आहे; तिचा पाणचट रस बेचव व अरुचिकर असे—पोषण किंवा आकर्षण नसलेल्या अन्नाचे हे चित्र आहे. ⁷माझा जीव त्यांना स्पर्श करण्यास नकार देतो; अशा गोष्टी माझ्यासाठी किळसवाणे अन्न आहेत. ⁸अहो, माझी विनंती जर मान्य झाली असती, आणि देवाने ज्याची मी आतुरतेने वाट पाहतो ते मला दिले असते, ⁹म्हणजे देवाने मला चिरडून टाकण्याची इच्छा केली असती, आपला हात मोकळा सोडून मला छाटून टाकले असते! ¹⁰तरीही हेच माझे सांत्वन झाले असते— दयाहीन वेदनेतही मी आनंदाने उड्या मारल्या असत्या—की मी पवित्र देवाच्या शब्दांचा नकार केला नाही. ¹¹आशा धरून राहावी इतके सामर्थ्य माझ्यात कोठे आहे? आणि धीर धरावा असा माझ्यासाठी कोणता शेवट वाट पाहतो? ¹²माझे सामर्थ्य दगडांचे सामर्थ्य आहे का? माझे शरीर पितळेचे बनले आहे का? ¹³आता जेव्हा खरे ज्ञान माझ्यापासून हिरावले गेले आहे, तेव्हा माझ्यात मुळीच मदत उरली नाही का? ¹⁴जो कोणी आपल्या मित्रावरील दया आवरून धरतो, तो सर्वसमर्थाचे भय सोडून देतो. ¹⁵पण माझे बंधू वाळवंटातल्या ओढ्यासारखे विश्वासघातकी आहेत, जे भरून वाहतात व कोरडे पडतात अशा नाल्यांसारखे, ¹⁶वितळणाऱ्या बर्फाने गढूळ झालेले, गुप्त हिमाने फुगलेले, ¹⁷पण कोरड्या हंगामात ते नाहीसे होतात; उन्हाळा आला की ते आपल्या जागेवरून लोप पावतात. ¹⁸तांडे आपल्या वाटांवरून बाजूला वळतात; ते ओसाड रानात जाऊन नाश पावतात. ¹⁹तेमाचे तांडे पाणी शोधतात; शबाचे प्रवासी त्याची आशा धरतात. ²⁰त्यांनी भरवसा ठेवला होता म्हणून ते लज्जित होतात; ते त्या ठिकाणी पोहोचतात व निराश होतात. ²¹आता तुम्हीही तसेच निरुपयोगी झाला आहात; काहीतरी भयानक पाहून तुम्ही घाबरता. ²²मी कधी म्हणालो का, ‘मला काहीतरी द्या’? किंवा, ‘तुमच्या संपत्तीतून माझ्यासाठी लाच द्या’? ²³किंवा, ‘शत्रूच्या हातून मला सोडवा’? किंवा, ‘क्रूर लोकांच्या तावडीतून मला मुक्त करा’? ²⁴मला शिकवा, म्हणजे मी गप्प राहीन; मी कोठे चुकलो ते मला दाखवा. ²⁵प्रामाणिक शब्द किती वेदनादायक असतात! पण तुमचा दोषारोप खरोखर काय सिद्ध करतो? ²⁶एका निराश माणसाचे बोलणे वाऱ्यासारखे समजून केवळ शब्दांवर टीका करण्याचा तुमचा हेतू आहे का? ²⁷तुम्ही तर अनाथावरही चिठ्ठ्या टाकाल आणि आपल्याच मित्राचा सौदा कराल. ²⁸पण आता, कृपया माझ्याकडे पाहा—मी तुमच्या तोंडावर कधीही खोटे बोलणार नाही. ²⁹मी तुम्हांला विनवतो, फिरा; काही अन्याय होऊ नये. फिरा—माझी नीतिमत्ता अजूनही टिकून आहे. ³⁰माझ्या जिभेवर काही अन्याय आहे का? विनाशकारी काय आहे हे माझे तोंड ओळखू शकत नाही का?"