योहान 7

7 ¹यानंतर येशू गालीलभर फिरत राहिला; त्याला यहूदीयात जायचे नव्हते, कारण तेथील यहूदी पुढारी त्याला जिवे मारण्याची संधी शोधत होते. ²पण यहूद्यांचा मंडपांचा सण जवळ आला होता. ^a a v2 मंडपांचा (राहुट्यांचा) सण हा शरद ऋतूतील आठवडाभराचा सण होता, जेव्हा इस्राएल लोक अरण्यातील वर्षांची आठवण म्हणून तात्पुरत्या निवाऱ्यांत राहत असत. ³त्याचे भाऊ त्याला म्हणाले, “हे ठिकाण सोडून यहूदीयात जा, म्हणजे तू जी कामे करतोस ती तुझ्या शिष्यांनाही पाहता येतील. ⁴जो लोकांचे लक्ष वेधून घेऊ पाहतो तो आपले कृत्य लपवत नाही. जर तू या गोष्टी करत आहेस, तर स्वतःला जगापुढे प्रकट कर.” ⁵कारण त्याच्या भावांनीसुद्धा त्याच्यावर विश्वास ठेवला नव्हता.

⁶म्हणून येशू त्यांना म्हणाला, “माझी वेळ अजून आली नाही, पण तुमच्यासाठी कोणतीही वेळ योग्य आहे.

⁷“जग तुमचा द्वेष करू शकत नाही, पण माझा तो द्वेष करते, कारण त्याची कृत्ये वाईट आहेत अशी मी साक्ष देतो. ⁸तुम्ही स्वतः सणाला वर जा; मी या सणाला वर जात नाही, कारण माझी वेळ अजून पूर्णपणे आली नाही.”

⁹असे बोलून तो गालीलातच राहिला. ¹⁰त्याचे भाऊ सणाला वर गेल्यावर तोही वर गेला—उघडपणे नव्हे, तर गुप्तपणे.

¹¹तेव्हा यहूदी पुढारी सणात त्याचा शोध घेत होते आणि विचारत होते, “तो कोठे आहे?” ¹²लोकसमुदायांत त्याच्याविषयी बरीच कुजबूज पसरली: कोणी म्हणाले, “तो चांगला आहे,” तर दुसरे म्हणाले, “नाही, तो लोकांना बहकावतो.” ¹³तरी यहूदी पुढाऱ्यांच्या भयाने कोणीही त्याच्याविषयी उघडपणे बोलेना. ¹⁴सण अर्धा उलटून गेल्यावर येशू मंदिरात वर गेला आणि शिकवू लागला.

¹⁵यहूदी पुढारी थक्क झाले आणि विचारू लागले, “कसलेही शिक्षण न घेता या माणसाला एवढे कसे कळते?”

¹⁶येशूने त्यांना उत्तर दिले, “माझे शिक्षण माझे नाही—ज्याने मला पाठवले त्याचे आहे. ¹⁷जो कोणी आमच्या पित्याची इच्छा पूर्ण करू इच्छितो, त्याला हे कळते की माझे शिक्षण माझ्या पित्याकडून आहे की मी स्वतःच्या मनाने बोलतो. ¹⁸जो स्वतःच्या मनाने बोलतो तो स्वतःचे गौरव शोधतो, पण जो आपल्या पाठविणाऱ्याचे गौरव शोधतो तो खरा आहे, आणि त्याच्यात कसलेही असत्य नाही. ¹⁹मोशेने तुम्हांला नियमशास्त्र दिले नाही काय? तरी तुमच्यांतील कोणीही नियमशास्त्र पाळत नाही. तुम्ही मला का जिवे मारू पाहता?”

²⁰लोकसमुदायाने उत्तर दिले, “तुला भूत लागले आहे! तुला कोण जिवे मारू पाहत आहे?”

²¹येशूने उत्तर दिले, “मी एक कृत्य केले, आणि तुम्ही सर्व थक्क झालात.

²²“मोशेने तुम्हांला सुंता दिली—ती मोशेकडून नव्हे, तर पूर्वजांकडून आली—आणि तुम्ही शब्बाथ दिवशी माणसाची सुंता करता. ²³मोशेचे नियमशास्त्र मोडू नये म्हणून जर माणसाची शब्बाथ दिवशी सुंता केली जाते, तर मी शब्बाथ दिवशी एका माणसाला पूर्णपणे बरे केले म्हणून तुम्ही माझ्यावर का रागावता? ²⁴बाह्य रूपावरून न्याय करणे सोडा, आणि योग्य न्यायाने न्याय करा.”

हा कोठला आहे?

²⁵तेव्हा यरुशलेमेतील काहीजण म्हणाले, “ज्याला ते जिवे मारू पाहतात तो हाच नाही काय? ²⁶तरी तो उघडपणे बोलतो, आणि ते त्याला काही म्हणत नाहीत. हाच ख्रिस्त आहे हे अधिकाऱ्यांना खरोखर कळले असेल काय? ²⁷पण हा माणूस कोठला आहे हे आम्हांला माहीत आहे. जेव्हा ख्रिस्त येईल, तेव्हा तो कोठला आहे हे कोणालाही कळणार नाही.”

²⁸तेव्हा मंदिरात शिकवत असताना येशू मोठ्याने ओरडून म्हणाला, “तुम्ही मला ओळखता, आणि मी कोठला आहे हेही जाणता. तरी मी स्वतःच्या मनाने आलो नाही—ज्याने मला पाठवले तो खरा आहे, आणि तुम्ही त्याला ओळखत नाही. ²⁹मी त्याला ओळखतो, कारण मी त्याच्यापासून आहे, आणि त्यानेच मला पाठवले.”

³⁰तेव्हा त्यांनी त्याला धरण्याचा प्रयत्न केला, पण कोणीही त्याला हात लावला नाही, कारण त्याची घटका अजून आली नव्हती. ³¹पण लोकसमुदायांतील पुष्कळांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला आणि म्हणाले, “ख्रिस्त येईल तेव्हा या माणसाने केली त्यापेक्षा अधिक चिन्हे तो करील काय?” ³²लोक त्याच्याविषयी अशी कुजबूज करत आहेत हे परूश्यांनी ऐकले, म्हणून मुख्य याजकांनी व परूश्यांनी त्याला धरण्यासाठी मंदिराचे पहारेकरी पाठवले.

³³तेव्हा येशू म्हणाला, “मी आणखी थोडा वेळ तुमच्याबरोबर आहे, आणि मग ज्याने मला पाठवले त्याच्याकडे मी जातो. ³⁴तुम्ही माझा शोध कराल पण मी तुम्हांला सापडणार नाही; आणि मी जेथे आहे तेथे तुम्ही येऊ शकत नाही.”

³⁵तेव्हा यहूदी पुढारी एकमेकांना विचारू लागले, “हा कोठे जाण्याचा बेत करत आहे की तो आम्हांला सापडणार नाही? ग्रीक लोकांत विखुरलेल्या आपल्या लोकांकडे जाऊन ग्रीकांना शिकविण्याचा तो बेत करत आहे काय? ³⁶‘तुम्ही माझा शोध कराल पण मी तुम्हांला सापडणार नाही,’ आणि ‘मी जेथे आहे तेथे तुम्ही येऊ शकत नाही,’ असे तो म्हणतो, याचा अर्थ काय?”

³⁷सणाच्या शेवटच्या, महान दिवशी येशू उभा राहिला आणि मोठ्याने म्हणाला, “जो कोणी तान्हेला असेल त्याने माझ्याकडे येऊन प्यावे. ³⁸शास्त्रलेखात सांगितल्याप्रमाणे, जो कोणी माझ्यावर विश्वास ठेवतो, त्याच्या अंतःकरणातून जिवंत पाण्याच्या नद्या वाहतील.”

³⁹त्याच्यावर विश्वास ठेवणाऱ्यांना जो मिळणार होता त्या पवित्र आत्म्याविषयी तो हे बोलला; कारण येशूचे अजून गौरव झाले नव्हते, म्हणून आत्मा अजून दिला गेला नव्हता.

⁴⁰हे शब्द ऐकून लोकसमुदायांतील काहीजण म्हणाले, “हाच खरोखर तो संदेष्टा आहे.” ⁴¹दुसरे म्हणाले, “हाच ख्रिस्त आहे.” पण आणखी काहीजण विचारू लागले, “ख्रिस्त गालीलातून कसा येईल? ⁴²ख्रिस्त दाविदाच्या वंशातून व दाविदाचे गाव जे बेथलेहेम त्यातून येतो, असे शास्त्रलेख सांगत नाही काय?” ⁴³अशा प्रकारे त्याच्यावरून लोकसमुदायांत फूट पडली. ⁴⁴त्यांच्यांतील काहींना त्याला धरावेसे वाटले, पण कोणीही त्याच्यावर हात टाकला नाही.

⁴⁵तेव्हा मंदिराचे पहारेकरी मुख्य याजकांकडे व परूश्यांकडे परत आले, आणि त्यांनी विचारले, “तुम्ही त्याला का आणले नाही?”

⁴⁶पहारेकऱ्यांनी उत्तर दिले, “या माणसासारखे कोणीही कधी बोलले नाही.”

⁴⁷परूश्यांनी उत्तर दिले, “तुम्हीसुद्धा फसला आहात काय? ⁴⁸अधिकाऱ्यांपैकी किंवा परूश्यांपैकी कोणी त्याच्यावर विश्वास ठेवला आहे काय? ⁴⁹पण नियमशास्त्राविषयी काहीही न जाणणारा हा लोकसमुदाय—हे शापाखाली आहेत.”

⁵⁰यापूर्वी येशूकडे गेलेला आणि त्यांच्यांतीलच एक असलेला निकदेम त्यांना म्हणाला, ⁵¹“माणसाचे आधी ऐकून घेऊन तो काय करतो हे शोधल्याशिवाय आपले नियमशास्त्र त्याला दोषी ठरवते काय?”

⁵²त्यांनी उत्तर दिले, “तूसुद्धा गालीलचा आहेस काय? शोध घे आणि पाहा: गालीलातून कोणीही संदेष्टा उठत नाही.”

⁵³मग ते सर्व आपापल्या घरी गेले. ^b b v53 हा वृत्तान्त योहानाच्या सर्वांत प्राचीन हस्तलिखितांत नाही, आणि नंतरच्या प्रती तो निरनिराळ्या ठिकाणी ठेवतात. बहुतेक आधुनिक बायबलांप्रमाणे, परंपरेने तो जेथे स्थिरावला तेथे तो येथे छापला आहे.