शास्ते 17

17 ¹एफ्राइमाच्या डोंगराळ प्रदेशातील मीखा नावाचा एक मनुष्य होता. ²त्याने आपल्या आईला सांगितले, “तुझ्यापासून घेतलेली अकराशे चांदीची नाणी, ज्यांच्याविषयी तू शाप उच्चारलास—मी तुला ते बोलताना ऐकले—पाहा, ती चांदी माझ्याजवळ आहे; ती मीच घेतली होती.” त्याची आई म्हणाली, “आमचा पिता माझ्या मुलाला आशीर्वाद देवो.”

³तेव्हा त्याने ती अकराशे चांदीची नाणी आपल्या आईला परत केली, आणि ती म्हणाली, “कोरीव मूर्ती व ओतीव मूर्ती बनवण्यासाठी, माझ्या मुलाकरिता, मी माझ्या स्वतःच्या हातून ही चांदी आमच्या पित्याला मनःपूर्वक समर्पित करते. आता मी ती तुला परत देते.”

⁴त्याने ती चांदी आपल्या आईला परत केली; तिने त्यातील दोनशे नाणी घेऊन एका सोनाराला दिली, आणि त्याने कोरीव मूर्ती व ओतीव मूर्ती बनवली; ती मीखाच्या घरात ठेवली गेली.

⁵या मीखाजवळ एक देवघर होते; त्याने एफोद व घरगुती मूर्ती बनवल्या, आणि आपल्या मुलांपैकी एकाला याजक म्हणून नेमले. ⁶त्या दिवसांत इस्राएलावर राजा नव्हता; प्रत्येक जण आपापल्या दृष्टीने जे योग्य वाटेल ते करत असे. ⁷यहूदातील बेथलेहेमचा, यहूदाच्या कुळातील एक तरुण मनुष्य होता; तो लेवी होता व तेथे राहत होता. ⁸हा मनुष्य राहण्यासाठी दुसरी जागा शोधण्यास यहूदातील बेथलेहेम सोडून निघाला, आणि प्रवास करत करत तो एफ्राइमाच्या डोंगराळ प्रदेशात, मीखाच्या घरी येऊन पोहोचला. ⁹मीखाने विचारले, “तू कोठून आलास?” तो म्हणाला, “मी यहूदातील बेथलेहेमचा एक लेवी आहे; मी राहण्यासाठी जागा शोधत आहे.”

¹⁰मीखा म्हणाला, “माझ्याजवळ राहा; माझा पिता व याजक हो, आणि मी तुला दरवर्षी दहा चांदीची नाणी, एक वस्त्रांचा जोड व तुझे अन्न देईन.” तेव्हा तो लेवी आत गेला. ¹¹त्या मनुष्याजवळ राहण्यास लेवी राजी झाला, आणि तो तरुण त्याला त्याच्या मुलांपैकी एकासारखा झाला. ¹²मीखाने त्या लेवीला याजक म्हणून नेमले, आणि तो तरुण त्याचा याजक होऊन मीखाच्या घरात राहू लागला. ¹³मीखा म्हणाला, “आता मला ठाऊक झाले की आमचा पिता माझे कल्याण करील, कारण माझ्याजवळ याजक म्हणून एक लेवी आहे.” ^a a v13 आपल्या मूर्तींची देखभाल करण्यासाठी त्याने एका लेवीला कामावर ठेवले आहे म्हणून आमचा पिता आपल्याला आशीर्वाद देईल याविषयी मीखाला खात्री आहे—आपल्या स्वतःच्या हातांनी घडवलेल्या उपासनेसाठी पित्याचे नाव वापरण्याची ही शोकांतिका आहे.