वाचा. स्वीकारा. सुचवा.

♥ पुनरावलोकने

शास्ते 18

पुस्तक

दान वस्ती करण्यासाठी जागा शोधतो

भूमिहीन दानाचे हेर मीखाच्या मोलकरी याजकाकडे आमच्या पित्याकडून शब्द मागतात आणि त्यांना अनुकूल उत्तर मिळते. सहाशे सशस्त्र माणसे परत येतात, देवस्थान लुटतात, आणि याजकाला मोठी मंडळी देऊ करतात; तो आनंदाने जातो. ते एका शांतताप्रिय नगराला तलवारीने मारतात आणि मूर्ती उभी करतात.

अध्याय 18.

त्या दिवसांत इस्राएलात राजा नव्हता. दानाचे वंशज वस्ती करण्यासाठी प्रदेश शोधत होते, कारण तोपर्यंत इस्राएलाच्या वंशांमध्ये त्यांना वतन मिळाले नव्हते. तेव्हा दानाच्या वंशजांनी आपल्या कुळातील, सरा व अष्टावोल येथील पाच शूर पुरुष देश हेरण्यासाठी व त्याचा शोध घेण्यासाठी पाठवले. त्यांनी त्यांना सांगितले, “जा, देश हेरा.” ते एफ्राइमाच्या डोंगराळ प्रदेशात मीखाच्या घरी येऊन तेथे रात्री राहिले.

मीखाच्या घराजवळ त्यांनी त्या तरुण लेवीचा आवाज ओळखला, म्हणून ते तिकडे वळून त्याला म्हणाले, “तुला येथे कोणी आणले? तू या ठिकाणी काय करतोस? तुला येथे काय मिळते?”

तो त्यांना म्हणाला, “मीखाने माझ्यासाठी असे असे केले; त्याने मला मोलाने ठेवले आणि मी त्याचा याजक झालो.”

तेव्हा ते त्याला म्हणाले, “कृपा करून आमच्या पित्याला विचार, म्हणजे आम्ही जो प्रवास करत आहोत तो यशस्वी होईल की नाही हे आम्हांला कळेल.”

याजक त्यांना म्हणाला, “शांतीने जा. तुमचा प्रवास आमच्या पित्याच्या नजरेखाली आहे.”

मग ते पाच पुरुष लईश येथे गेले आणि त्यांनी पाहिले की तेथील लोक सीदोनी लोकांप्रमाणे निर्धास्तपणे राहत आहेत—शांत व सुरक्षित—त्या प्रदेशात कशाचीही उणीव नाही आणि त्यांच्याजवळ धनसंपत्ती आहे. ते सीदोनी लोकांपासून दूर होते व कोणाशीही त्यांचा संबंध नव्हता. ते सरा व अष्टावोल येथे आपल्या नातलगांकडे परतले, तेव्हा त्यांना विचारण्यात आले, “तुम्हांला काय आढळले?”

ते म्हणाले, “उठा, आपण त्यांच्यावर हल्ला करू या! आम्ही तो देश पाहिला आहे—तो फार चांगला आहे. तुम्ही स्वस्थ राहणार का? तो देश ताब्यात घेण्यासाठी जायला उशीर करू नका. तुम्ही तेथे पोहोचाल तेव्हा एका निर्धास्त लोकांजवळ व विस्तीर्ण प्रदेशात याल. आमच्या पित्याने तो तुमच्या हाती दिला आहे—अशी जागा जिथे पृथ्वीवरील कोणत्याही गोष्टीची उणीव नाही.”

तेव्हा दानाच्या कुळातील सहाशे पुरुष लढाईची शस्त्रे घेऊन सरा व अष्टावोल येथून निघाले. ते वर जाऊन यहूदातील किर्याथ-यारीम येथे तळ ठोकून राहिले. यामुळे त्या ठिकाणाला आजपर्यंत महने-दान असे म्हणतात; ते किर्याथ-यारीमच्या पश्चिमेस आहे. तेथून ते एफ्राइमाच्या डोंगराळ प्रदेशाकडे गेले आणि मीखाच्या घरी पोहोचले.

तेव्हा ज्या पाच पुरुषांनी लईश देश हेरला होता ते आपल्या नातलगांना म्हणाले, “या घरांत एफोद, कुलदैवते, एक कोरीव मूर्ती व एक ओतीव मूर्ती आहे हे तुम्हांला ठाऊक आहे का? आता काय करायचे ते ठरवा.” मग ते तिकडे वळून त्या तरुण लेवीच्या घरी, म्हणजे मीखाच्या घरी येऊन त्याचा कुशल विचारला. आणि दानाचे शस्त्रसज्ज सहाशे पुरुष वेशीच्या दाराशी उभे राहिले. ज्या पाच पुरुषांनी तो देश हेरला होता ते आत जाऊन त्यांनी कोरीव मूर्ती, एफोद, कुलदैवते व ओतीव मूर्ती घेतली, तेव्हा याजक शस्त्रसज्ज सहाशे पुरुषांबरोबर वेशीच्या दाराशी उभा होता.

हे पुरुष मीखाच्या घरात शिरून त्यांनी कोरीव मूर्ती, एफोद, कुलदैवते व ओतीव मूर्ती घेतली, तेव्हा याजकाने त्यांना विचारले, “तुम्ही काय करत आहात?”

ते म्हणाले, “गप्प बस! तोंडावर हात ठेव आणि आमच्याबरोबर चल. तू आमचा पिता व याजक हो. एका माणसाच्या घराचा याजक होणे तुला बरे, की इस्राएलातील एका वंशाचा व कुळाचा याजक होणे बरे?”

याजकाचे मन आनंदित झाले. त्याने एफोद, कुलदैवते व कोरीव मूर्ती घेतली आणि तो त्या लोकांमध्ये सामील झाला. मग ते वळून निघाले आणि मुलेबाळे, गुरेढोरे व आपली मालमत्ता पुढे ठेवून चालू लागले. ते मीखाच्या घरापासून बरेच दूर गेल्यावर, त्याच्या घराजवळील पुरुषांना बोलावण्यात आले आणि त्यांनी दानाच्या वंशजांना गाठले. त्यांनी दानाच्या वंशजांना हाका मारल्या, तेव्हा त्यांनी वळून मीखाला म्हटले, “तुला काय झाले, जो तू आपल्या माणसांना बोलावून आणलेस?”

तो म्हणाला, “मी बनवलेले देव आणि याजक तुम्ही घेऊन निघालात. आता माझ्याजवळ काय उरले? तरी तुम्ही मला कसे विचारता, ‘तुला काय झाले?’”

दानाच्या वंशजांनी त्याला सांगितले, “तुझा आवाज आमच्यामध्ये ऐकू येऊ देऊ नकोस, नाहीतर संतापलेले पुरुष तुझ्यावर हल्ला करतील आणि तू आपला जीव व आपल्या घरच्यांचे जीव गमावशील.”

मग दानाचे वंशज आपल्या वाटेने निघून गेले; आणि ते आपल्यापेक्षा बलवान आहेत हे पाहून मीखा वळून आपल्या घरी परतला. मीखाने बनवलेली वस्तू व त्याचा याजक घेऊन ते लईश येथे आले—शांत व निर्धास्त लोकांजवळ—आणि त्यांनी त्यांना तलवारीच्या धारेने ठार मारले व ते नगर अग्नीने जाळून टाकले. त्यांना सोडवणारा कोणी नव्हता, कारण ते नगर सीदोनापासून दूर होते व कोणाशीही त्यांचा संबंध नव्हता. ते बेथ-रहोबाच्या खोऱ्यात वसले होते. दानाच्या वंशजांनी ते नगर पुन्हा बांधले आणि तेथे वस्ती केली. इस्राएलाचा पुत्र दान, जो त्यांचा पूर्वज, त्याच्या नावावरून त्यांनी त्या नगराचे नाव दान ठेवले; पूर्वी मात्र त्या नगराचे नाव लईश होते. दानाच्या वंशजांनी आपल्यासाठी ती कोरीव मूर्ती उभी केली. आणि मोशेचा पुत्र गेर्षोम, त्याचा पुत्र योनाथान व त्याचे पुत्र, देश बंदिवासात जाण्याच्या दिवसापर्यंत दानाच्या वंशाचे याजक होते. आमच्या पित्याचे घर शिलो येथे असेपर्यंत, मीखाने बनवलेली कोरीव मूर्ती त्यांनी आपल्यासाठी उभी करून ठेवली.

A young man reading the Father's Heart Bible (FHB) print edition in a coffee shop आता छापील स्वरूपात

टिप्पण्या

या अध्यायाने तुमच्या मनात जागवलेले विचार, प्रश्न किंवा एखादा शब्द — इथे सामायिक करा. प्रत्येक टिप्पणी तुमचे नाव योगदात्यांच्या भिंतीवर जोडते.

वाचणे, ऐकणे, कॉपी करणे आणि सामायिक करणे सर्वांसाठी खुले आहे — खात्याची गरज नाही. टिप्पणी करणे, हायलाइट करणे आणि तुमची जागा लक्षात ठेवणे मोफत खात्यासोबत येते, आणि प्रत्येक टिप्पणी तुमचे नाव योगदात्यांच्या भिंतीवर जोडते.

कुटुंबात सामील व्हा — हे मोफत आहे →
  • अजून टिप्पण्या नाहीत. तुमचा आवाज जोडणारे पहिले व्हा.