लूक 17

17 ¹त्याने आपल्या शिष्यांना सांगितले, “अडखळण्याची कारणे येणारच; पण ज्याच्याद्वारे ती येतात त्याची केवढी दुर्दशा! ²यांतल्या या लहानांतील एकाला अडखळायला लावण्यापेक्षा त्याच्या गळ्यात जात्याची तळी बांधून त्याला समुद्रात टाकले, तर ते त्याच्यासाठी बरे होईल.

³“स्वतःकडे लक्ष द्या. जर तुझा भाऊ पाप करील, तर त्याला समज दे; आणि जर त्याने पश्चात्ताप केला, तर त्याला क्षमा कर. ⁴जर तो दिवसातून सात वेळा तुझ्याविरुद्ध पाप करील आणि सात वेळा परत येऊन म्हणेल, ‘मी पश्चात्ताप करतो,’ तर त्याला क्षमा कर.”

⁵प्रेषितांनी प्रभूला म्हटले, “आमचा विश्वास वाढव!”

⁶प्रभूने म्हटले, “मोहरीच्या दाण्याएवढा जरी तुमचा विश्वास असता, तर तुम्ही या तुतीच्या झाडाला म्हणाला असता, ‘मुळांसकट उपटून समुद्रात लावला जा,’ आणि त्याने तुमचे ऐकले असते. ⁷तुमच्यांपैकी कोणाचा एखादा दास नांगरत असेल किंवा मेंढरे राखत असेल, तर तो शेतातून आल्यावर त्याला, ‘ताबडतोब ये व जेवायला बैस,’ असे तो म्हणेल काय? ⁸उलट तो त्याला असे म्हणणार नाही काय, ‘माझे जेवण तयार कर, आणि मी खातपीत असताना कंबर बांधून माझी सेवा कर; मग तू खा व पी’?

⁹“त्या दासाने आज्ञेप्रमाणे केले म्हणून तो त्याचे आभार मानतो काय? ¹⁰त्याचप्रमाणे तुम्हांलाही जे काही करण्याची आज्ञा झाली होती ते सर्व केल्यावर म्हणा: ‘आम्ही अयोग्य दास आहोत; आम्ही केवळ आमचे कर्तव्यच केले आहे.’”

पिता दहा कुष्ठरोग्यांना बरे करतो

¹¹यरुशलेमाकडे जात असताना तो शोमरोन व गालील यांच्या सीमेवरून जात होता. ¹²तो एका खेड्यात शिरत असता, कुष्ठरोग झालेले दहा माणसे त्याला भेटली. ती दूर उभी राहून

¹³मोठ्याने ओरडून म्हणाली, “येशू, स्वामी, आमच्यावर दया कर!”

¹⁴त्यांना पाहून तो म्हणाला, “जा, याजकांना स्वतःला दाखवा.” आणि ते जात असतानाच शुद्ध झाले.

¹⁵त्यांतल्या एकाने आपण बरे झाल्याचे पाहून, मोठ्याने आमच्या पित्याची स्तुती करत तो परत आला, ¹⁶आणि येशूच्या पायांजवळ पालथा पडून त्याने त्याचे आभार मानले. आता तो शोमरोनी होता.

¹⁷येशूने म्हटले, “दहाजण शुद्ध झाले नव्हते काय? मग ते नऊजण कोठे आहेत? ¹⁸आमच्या पित्याला गौरव देण्यासाठी परत येणारा या परक्याशिवाय कोणीच सापडला नाही काय?” ¹⁹आणि त्याने त्याला म्हटले, “ऊठ आणि जा; तुझ्या विश्वासाने तुला बरे केले आहे.”

राज्य आधीच तुमच्यामध्ये आहे

²⁰आमच्या पित्याचे राज्य केव्हा येईल असे परूश्यांनी विचारले असता, त्याने त्यांना उत्तर दिले, “आमच्या पित्याचे राज्य दृश्य लक्षणांसह येत नाही, ²¹आणि ‘हे पाहा, इथे आहे!’ किंवा ‘तिथे आहे!’ असेही म्हणणार नाहीत; कारण आमच्या पित्याचे राज्य तुमच्यामध्ये आहे.”

²²त्याने शिष्यांना सांगितले, “असे दिवस येत आहेत की, जेव्हा तुम्ही मनुष्याच्या पुत्राच्या दिवसांपैकी एक दिवस पाहण्याची उत्कट इच्छा कराल, पण तो तुम्हांला दिसणार नाही. ²³ते तुम्हांला म्हणतील, ‘हे पाहा, तिथे आहे!’ किंवा ‘हे पाहा, इथे आहे!’ तुम्ही जाऊ नका, त्यांच्यामागे धावू नका. ²⁴कारण जशी वीज चमकून आकाशाच्या एका टोकापासून दुसऱ्या टोकापर्यंत प्रकाश पाडते, तसाच मनुष्याचा पुत्र आपल्या दिवशी असेल. ²⁵पण प्रथम त्याला पुष्कळ दुःखे सोसावी लागतील आणि या पिढीकडून त्याचा नकार होईल. ²⁶जसे नोहाचे दिवस होते, तसेच मनुष्याच्या पुत्राचे दिवस असतील. ²⁷नोहा तारवात शिरला त्या दिवसापर्यंत ते खातपीत होते, लग्ने करत होते व लग्ने करून देत होते; मग जलप्रलय आला आणि त्या सर्वांचा नाश केला. ²⁸लोटाच्या दिवसांतही असेच होते: लोक खात, पीत, विकत घेत, विकत, लावणी करत व बांधकाम करत होते, ²⁹पण लोट सदोमातून बाहेर पडला त्याच दिवशी आकाशातून अग्नी व गंधक यांचा वर्षाव झाला आणि त्या सर्वांचा नाश केला, ³⁰मनुष्याचा पुत्र प्रकट होईल त्या दिवशीही असेच होईल. ³¹त्या दिवशी जो कोणी घराच्या धाब्यावर असेल त्याने आपले सामान घरात असले तरी ते घ्यायला खाली उतरू नये; त्याचप्रमाणे जो शेतात असेल त्याने मागे परतू नये. ³²लोटाच्या पत्नीची आठवण करा. ³³जो कोणी आपला जीव वाचवू पाहतो तो त्याला मुकेल, पण जो कोणी आपला जीव गमावतो तो त्याला राखील. ³⁴मी तुम्हांला सांगतो, त्या रात्री दोघे एका बिछान्यावर असतील: एकाला घेतले जाईल आणि दुसरा ठेवला जाईल. ³⁵दोन स्त्रिया एकत्र जाते दळत असतील; एकीला घेतले जाईल आणि दुसरी ठेवली जाईल.” ^a a v35 सर्वांत जुन्या हस्तलिखितांत येथे ३६ वे वचन नाही; नंतरच्या प्रती हे जोडतात: “दोघे पुरुष शेतात असतील; एकाला घेतले जाईल आणि दुसरा ठेवला जाईल.”

³⁷त्यांनी विचारले, “कोठे, प्रभू?” त्याने म्हटले, “जेथे प्रेत पडलेले असेल, तेथे गिधाडे जमतील.”