लूक 4

4 ¹येशू पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण होऊन यार्देनेहून परत आला, आणि आत्म्याच्या प्रेरणेने अरण्यात नेला गेला. ²चाळीस दिवस सैतानाकडून त्याची परीक्षा घेतली गेली. त्या दिवसांत त्याने काहीच खाल्ले नाही; आणि ते संपल्यावर त्याला भूक लागली.

³सैतान त्याला म्हणाला, “जर तू देवाचा पुत्र आहेस, तर या दगडाला भाकर होण्यास सांग.”

⁴येशूने त्याला उत्तर दिले, “असे लिहिले आहे की, ‘मनुष्य केवळ भाकरीने जगणार नाही.’”

⁵मग सैतानाने त्याला उंच नेऊन एका क्षणात जगातील सर्व राज्ये त्याला दाखवली. ⁶तो त्याला म्हणाला, “हा सर्व अधिकार व त्यांचे वैभव मी तुला देईन, कारण ते माझ्या स्वाधीन केले गेले आहे, आणि मी ज्याला इच्छितो त्याला ते देतो. ⁷म्हणून जर तू माझी उपासना करशील, तर हे सर्व तुझे होईल.”

⁸येशूने त्याला उत्तर दिले, “असे लिहिले आहे की, ‘तू आपल्या पित्याची उपासना करशील, आणि केवळ त्याचीच सेवा करशील.’”

⁹मग त्याने त्याला यरुशलेमेला नेले, आणि मंदिराच्या सर्वोच्च टोकावर त्याला उभे करून म्हणाला, “जर तू देवाचा पुत्र आहेस, तर येथून खाली उडी टाक, ¹⁰कारण असे लिहिले आहे की, ‘तो तुझ्याविषयी आपल्या दूतांना आज्ञा करील, की त्यांनी तुझे रक्षण करावे,’ ¹¹आणि ‘ते तुला आपल्या हातांवर उचलून धरतील, यासाठी की तुझा पाय दगडावर आपटू नये.’”

¹²येशूने त्याला उत्तर दिले, “असे सांगितले आहे की, ‘तू आपल्या पित्याची परीक्षा पाहू नकोस.’”

¹³सैतानाने प्रत्येक परीक्षा संपवल्यावर तो योग्य वेळेपर्यंत त्याच्यापासून निघून गेला.

पित्याचा पुत्र सामर्थ्याने परत येतो

¹⁴येशू पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने गालीलात परत आला, आणि त्याची कीर्ती सर्व प्रदेशभर पसरली. ¹⁵तो त्यांच्या सभास्थानांत शिकवीत असे, आणि सर्वजण त्याचे गौरव करीत.

¹⁶तो नासरेथला आला, जिथे तो वाढला होता, आणि आपल्या रिवाजाप्रमाणे शब्बाथ दिवशी सभास्थानात गेला, आणि वाचण्यास उभा राहिला. ¹⁷यशया संदेष्ट्याची गुंडाळी त्याच्या हाती दिली गेली, आणि ती उलगडून त्याला असे लिहिलेले ठिकाण सापडले:

¹⁸“आमच्या पित्याचा आत्मा माझ्यावर आहे, कारण त्याने मला गरिबांना सुवार्ता सांगण्यासाठी अभिषेक केला आहे. त्याने मला बंदिवानांना सुटकेची, आणि आंधळ्यांना दृष्टीलाभाची घोषणा करण्यास, आणि जाचलेल्यांना मुक्त करण्यास पाठवले आहे, ¹⁹आमच्या पित्याच्या प्रसन्नतेचे वर्ष घोषित करण्यास.” ^a a v19 योबेल वर्षाकडे निर्देश करते — जेव्हा कर्जे रद्द केली जात, बंदिवानांना मुक्त केले जाई, आणि जमीन पूर्ववत केली जाई.

²⁰त्याने गुंडाळी गुंडाळून सेवकाला परत दिली, आणि खाली बसला. सभास्थानातील प्रत्येकाची दृष्टी त्याच्यावर खिळली होती.

²¹आणि तो त्यांना म्हणू लागला, “आज हे शास्त्रवचन तुमच्या कानी पडत असतानाच पूर्ण झाले आहे.”

²²सर्वजण त्याच्याविषयी चांगले बोलले, आणि त्याच्या मुखातील कृपायुक्त वचनांनी आश्चर्यचकित होऊन म्हणाले, “हा योसेफाचा मुलगा नाही का?”

²³तो त्यांना म्हणाला, “तुम्ही मला ही म्हण नक्कीच सांगाल: ‘वैद्या, स्वतःला बरे कर.’ कफर्णहूमात जे घडले असे आम्ही ऐकले, ते येथे तुझ्या स्वतःच्या गावातही कर.” ²⁴आणि तो म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे सांगतो, कोणताही संदेष्टा आपल्या स्वतःच्या गावात मान्य होत नाही. ²⁵पण मी तुम्हांला खरे सांगतो, एलियाच्या दिवसांत इस्राएलात पुष्कळ विधवा होत्या, जेव्हा तीन वर्षे सहा महिने आकाश बंद राहिले आणि सर्व देशावर मोठा दुष्काळ पडला, ²⁶तरी एलिया त्यांच्यापैकी कोणाकडेही पाठवला गेला नाही, फक्त सीदोनातील सारफथ येथील एका विधवेकडे पाठवला गेला. ²⁷अलीशा संदेष्ट्याच्या दिवसांत इस्राएलात पुष्कळ कुष्ठरोगी होते, तरी सिरीयाचा नामान याखेरीज कोणीही शुद्ध केला गेला नाही.”

²⁸हे ऐकून सभास्थानातील सर्वजण संतापले. ²⁹ते उठले, त्यांनी त्याला गावाबाहेर घालवले, आणि ज्या डोंगरावर त्यांचे गाव वसले होते त्याच्या कड्यावर त्याला नेले, यासाठी की त्याला कड्यावरून खाली लोटावे. ³⁰पण तो त्यांच्या गर्दीतून चालत निघून गेला.

येशू अशुद्ध आत्म्याला गप्प करतो

³¹तो गालीलातील कफर्णहूम नगरात खाली गेला, आणि शब्बाथ दिवशी त्यांना शिकवू लागला, ³²आणि ते त्याच्या शिकवणीने थक्क झाले, कारण त्याच्या वचनात अधिकार होता. ³³सभास्थानात एक अशुद्ध भुताच्या आत्म्याने ग्रस्त असलेला मनुष्य होता; तो मोठ्याने ओरडला, ³⁴“अरे! नासरेथच्या येशू, तुझा आमच्याशी काय संबंध? तू आम्हांला नष्ट करण्यास आला आहेस का? तू कोण आहेस हे मला ठाऊक आहे—देवाचा पवित्र पुरुष!”

³⁵येशूने त्याला धमकावले: “गप्प राहा आणि याच्यातून बाहेर नीघ!” भुताने त्याला सर्वांसमोर खाली आपटले, आणि बाहेर निघाले, पण त्याला काही इजा केली नाही.

³⁶सर्वजण थक्क झाले आणि एकमेकांना विचारू लागले, “हे कसले वचन आहे? तो अधिकाराने व सामर्थ्याने अशुद्ध आत्म्यांना आज्ञा करतो, आणि ते बाहेर निघतात!” ³⁷आणि त्याच्याविषयीची बातमी आसपासच्या प्रदेशातील प्रत्येक ठिकाणी पसरली.

पिता आपल्या पुत्राद्वारे बरे करतो

³⁸मग तो उठला आणि सभास्थान सोडून शिमोनाच्या घरात गेला. आता शिमोनाची सासू तापाच्या मोठ्या ज्वराने आजारी होती, आणि त्यांनी तिला मदत करण्याची त्याला विनंती केली. ³⁹तो तिच्यावर वाकून उभा राहिला आणि त्याने ज्वराला धमकावले; तो तिला सोडून गेला, आणि ती लगेच उठून त्यांची सेवा करू लागली. ⁴⁰सूर्य मावळत असताना, ज्यांच्याकडे निरनिराळ्या रोगांनी आजारी असलेले कोणी होते त्या सर्वांनी त्यांना त्याच्याकडे आणले; आणि त्याने प्रत्येकावर हात ठेवून त्यांना बरे केले. ⁴¹पुष्कळांतून भुतेही बाहेर निघाली, आणि ओरडून म्हणाली, “तू देवाचा पुत्र आहेस!” पण त्याने त्यांना गप्प केले, आणि त्यांना बोलण्यास मनाई केली, कारण तो ख्रिस्त आहे हे त्यांना ठाऊक होते.

⁴²पहाट होताच तो एका निर्जन ठिकाणी गेला. लोकसमुदाय त्याचा शोध करीत त्याच्याकडे आले, आणि त्याने त्यांना सोडून जाऊ नये म्हणून त्यांनी त्याला अडवण्याचा प्रयत्न केला.

⁴³पण तो त्यांना म्हणाला, “मला इतर नगरांतही आमच्या पित्याच्या राज्याची सुवार्ता सांगितली पाहिजे—याचसाठी मला पाठवले आहे.”

⁴⁴आणि तो यहूदीयाच्या सभास्थानांत उपदेश करीत राहिला.