लूक 5

5 ¹एकदा येशू गनेसरेत सरोवराच्या काठी उभा असता, आमच्या पित्याचे वचन ऐकण्यासाठी लोकसमुदाय त्याच्याभोवती दाटी करून जमला होता. ^a a v1 गनेसरेत सरोवर हे गालील समुद्राचे दुसरे नाव आहे. ²त्याने सरोवराच्या काठी दोन नावा उभ्या असलेल्या पाहिल्या; कोळी त्या सोडून आपली जाळी धूत होते. ³त्यांतल्या एका नावेत, म्हणजे शिमोनाच्या नावेत, चढून त्याने त्याला किनाऱ्यापासून थोडे दूर नेण्यास सांगितले; मग तो बसून नावेतून लोकसमुदायांना शिकवू लागला.

⁴बोलणे संपल्यावर त्याने शिमोनाला सांगितले, “खोल पाण्यात नाव लोट आणि मासे धरण्यासाठी तुमची जाळी टाका.”

⁵शिमोनाने उत्तर दिले, “गुरुजी, आम्ही रात्रभर श्रम केले, पण काहीच धरले नाही. तरी तुमच्या शब्दावरून मी जाळी टाकतो.” ⁶असे केल्यावर त्यांनी इतके मासे धरले की त्यांची जाळी फाटू लागली. ⁷तेव्हा त्यांनी दुसऱ्या नावेतल्या आपल्या सोबत्यांना येऊन मदत करण्यास खुणावले; ते आले आणि त्यांनी दोन्ही नावा इतक्या भरल्या की त्या बुडू लागल्या. ⁸हे पाहून शिमोन पेत्र येशूच्या पायांशी पडून म्हणाला, “प्रभु, माझ्यापासून दूर व्हा, कारण मी पापी मनुष्य आहे!” ⁹कारण त्यांनी धरलेल्या माशांच्या त्या घबाडामुळे तो व त्याच्याबरोबर असलेले सर्व जण थक्क झाले होते;

¹⁰आणि शिमोनाचे सोबती जब्दीचे पुत्र याकोब व योहान हेही तसेच थक्क झाले. तेव्हा येशू शिमोनाला म्हणाला, “भिऊ नकोस; आतापासून तू माणसे धरशील.”

¹¹मग त्यांनी आपल्या नावा किनाऱ्यावर ओढून काढल्या, सर्व काही सोडले आणि त्याच्यामागे गेले.

एक मनुष्य शुद्ध केला जातो

¹²येशू एका नगरात असता, संपूर्ण अंगभर भयंकर त्वचारोग झालेला एक मनुष्य तेथे आला. येशूला पाहून तो पालथा पडून विनवू लागला, “प्रभु, आपली इच्छा असेल तर आपण मला शुद्ध करू शकता.”

¹³येशूने आपला हात पुढे करून त्याला स्पर्श केला आणि म्हटले, “माझी इच्छा आहे. शुद्ध हो.” आणि तत्काळ तो त्वचारोग त्याच्यापासून गेला.

¹⁴येशूने त्याला कोणालाही न सांगण्याची आज्ञा केली, “तर जा, याजकाला स्वतःला दाखव आणि लोकांना साक्ष व्हावी म्हणून तुझ्या शुद्धीकरणासाठी मोशेने आज्ञापिलेले अर्पण कर.”

¹⁵तरी त्याच्याविषयीची बातमी अधिकच पसरत गेली; मोठमोठे लोकसमुदाय त्याचे ऐकण्यासाठी व आपल्या रोगांपासून बरे होण्यासाठी जमू लागले. ¹⁶पण येशू पुष्कळ वेळा निर्जन ठिकाणी एकांती जाऊन प्रार्थना करीत असे.

क्षमा करण्याचे पित्याचे सामर्थ्य

¹⁷एके दिवशी तो शिकवीत असता, गालीलातील प्रत्येक गावाहून, तसेच यहूदीयातून व यरुशलेमेतून आलेले परुशी व नियमशास्त्राचे शिक्षक तेथे बसले होते. आणि रोग्यांना बरे करण्यासाठी आमच्या पित्याचे सामर्थ्य त्याच्याजवळ होते. ¹⁸तेवढ्यात, काही माणसे एका पक्षाघाती मनुष्याला बाजल्यावर घालून घेऊन आली आणि त्याला आत नेऊन येशूपुढे ठेवण्याचा प्रयत्न करू लागली. ¹⁹गर्दीमुळे त्याला आत नेण्यास वाट न सापडल्याने ते धाब्यावर चढले आणि कौलांतून त्याला बाजल्यासह अगदी येशूसमोर, मध्यभागी खाली सोडले.

²⁰येशूने त्यांचा विश्वास पाहून म्हटले, “मित्रा, तुझ्या पापांची तुला क्षमा झाली आहे.”

²¹तेव्हा शास्त्री व परुशी विचार करू लागले, “देवाची निंदा करणारा हा कोण आहे? एकट्या देवावाचून पापांची क्षमा कोण करू शकतो?”

²²त्यांच्या मनातले विचार ओळखून येशूने त्यांना उत्तर दिले, “तुम्ही आपल्या अंतःकरणात असा विचार का करता? ²³‘तुझ्या पापांची तुला क्षमा झाली आहे,’ असे म्हणणे, की ‘ऊठ आणि चालू लाग,’ असे म्हणणे यांत सोपे कोणते? ²⁴पण मनुष्याच्या पुत्राला पृथ्वीवर पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार आहे, हे तुम्हांला कळावे म्हणून”—त्याने त्या पक्षाघाती मनुष्याला म्हटले—“मी तुला सांगतो, ऊठ, आपला बाजला उचल आणि घरी जा.”

²⁵तत्काळ तो त्यांच्यासमोर उभा राहिला, आपला बाजला उचलून आमच्या पित्याचे गौरव करीत घरी गेला. ²⁶तेव्हा सर्वांना विस्मय वाटला; ते भयाने भरून जाऊन आमच्या पित्याचे गौरव करीत म्हणाले, “आज आपण अद्भुत गोष्टी पाहिल्या.”

येशू लेवीला बोलावतो

²⁷यानंतर येशू बाहेर गेला आणि त्याने लेवी नावाच्या एका जकातदाराला जकातनाक्यावर बसलेले पाहिले. “माझ्यामागे ये,” असे तो त्याला म्हणाला.

²⁸तेव्हा लेवी उठला, सर्व काही मागे सोडून त्याच्यामागे गेला. ²⁹मग लेवीने आपल्या घरी येशूसाठी एक मोठी मेजवानी दिली, आणि जकातदार व इतरांचा मोठा समुदाय त्यांच्यासोबत भोजनास बसला. ³⁰पण परुशी व त्यांचे शास्त्री त्याच्या शिष्यांजवळ कुरकुर करून म्हणाले, “तुम्ही जकातदार व पापी यांच्याबरोबर का खातापिता?”

³¹येशूने त्यांना उत्तर दिले, “निरोग्यांना वैद्याची गरज नसते, तर रोग्यांना असते. ³²मी नीतिमानांना नव्हे, तर पाप्यांना पश्चात्तापाकडे बोलावण्यास आलो आहे.”

उपवासाविषयीचा प्रश्न

³³ते त्याला म्हणाले, “योहानाचे शिष्य वारंवार उपवास व प्रार्थना करतात, तसेच परुशांचेही शिष्य करतात, पण तुझे शिष्य तर खातातपितात.”

³⁴येशू म्हणाला, “वर आपल्याबरोबर असताना तुम्ही वऱ्हाडी मंडळींना उपवास करावयास लावू शकता काय? ³⁵पण असे दिवस येतील की वराला त्यांच्यापासून घेऊन जातील, तेव्हा त्या दिवसांत ते उपवास करतील.”

³⁶त्याने त्यांना एक दाखलाही सांगितला: “कोणी नव्या वस्त्रातले ठिगळ फाडून ते जुन्या वस्त्राला जोडत नाही. जोडले तर तो नवे वस्त्र फाडतो, आणि नव्या वस्त्राचे ते ठिगळ जुन्याला शोभत नाही. ³⁷आणि कोणी नवा द्राक्षारस जुन्या बुधल्यांत घालत नाही; घातला तर नवा द्राक्षारस बुधले फोडून बाहेर सांडेल आणि बुधलेही नष्ट होतील. ³⁸तर नवा द्राक्षारस नव्या बुधल्यांत ओतला पाहिजे. ³⁹आणि जुना द्राक्षारस प्यायल्यावर कोणालाही नवा नकोसा होतो, कारण तो म्हणतो, ‘जुनाच चांगला.’”