मार्क 2

2 ¹काही दिवसांनंतर येशू पुन्हा कफर्णहूमास आला, तेव्हा तो घरी आहे अशी बातमी पसरली. ²इतके लोक जमले की दाराजवळसुद्धा जागा उरली नाही; आणि तो त्यांना वचन सांगत होता. ³तेव्हा काही माणसे एका पक्षाघाती माणसाला घेऊन त्याच्याकडे आली; त्याला चौघांनी उचलून आणले होते. ⁴गर्दीमुळे त्याला येशूजवळ आणणे शक्य नव्हते, म्हणून त्यांनी येशू जेथे होता तेथले छप्पर काढले, ते फोडून भोक पाडले आणि तो पक्षाघाती माणूस ज्या बाजल्यावर पडला होता तो खाली सोडला.

⁵त्यांचा विश्वास पाहून येशू त्या पक्षाघाती माणसाला म्हणाला, “मुला, तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे.”

⁶आता तेथे काही शास्त्री बसले होते; ते आपल्या मनात विचार करत होते, ⁷“हा माणूस असे का बोलतो? हा तर देवाची निंदा करत आहे! देवावाचून पापांची क्षमा कोण करू शकतो?”

⁸ते आपल्या मनात असा विचार करत आहेत हे येशूने आपल्या आत्म्यात लगेच ओळखले आणि त्यांना म्हणाला, “तुम्ही आपल्या मनात या गोष्टींचा विचार का करता? ⁹कोणते सोपे आहे—या पक्षाघाती माणसाला ‘तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे’ असे म्हणणे, की ‘ऊठ, आपला बाजला उचल आणि चालू लाग’ असे म्हणणे? ¹⁰पण मनुष्याच्या पुत्राला पृथ्वीवर पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार आहे हे तुम्हांला कळावे म्हणून”—तो त्या पक्षाघाती माणसाला म्हणाला, ^a a v10 शास्त्र्यांनी नुकतेच म्हटले होते की देवावाचून कोणीही पापांची क्षमा करू शकत नाही—आणि आता येशू, मनुष्याचा पुत्र, त्यांची क्षमा करतो. “मनुष्याचा पुत्र” हे नाव दानीएलाच्या दृष्टान्तात मागे पोहोचते, जेथे एकाला सार्वकालिक अधिकार दिला जातो; आणि येथे ते हळुवारपणे येशू कोण आहे हे प्रकट करते. ¹¹“मी तुला सांगतो, ऊठ, आपला बाजला उचल आणि घरी जा.”

¹²तो उठला, लगेच आपला बाजला उचलून सर्वांसमोर बाहेर गेला; त्यामुळे सर्वजण थक्क झाले आणि आमच्या पित्याची स्तुती करत म्हणाले, “असे आम्ही कधीच पाहिले नव्हते.”

येशू एका जकातदाराला बोलावतो

¹³येशू पुन्हा सरोवराच्या काठी बाहेर गेला; सर्व गर्दी त्याच्याकडे आली आणि त्याने त्यांना शिकवले.

¹⁴जाता जाता त्याने अल्फीचा मुलगा लेवी याला जकातनाक्यावर बसलेले पाहिले आणि त्याला म्हणाला, “माझ्यामागे ये.” तो उठून त्याच्यामागे गेला.

¹⁵येशू लेवीच्या घरी भोजनास बसला असता, पुष्कळ जकातदार व पापी येशू आणि त्याच्या शिष्यांसह भोजनास बसले होते; कारण असे पुष्कळजण त्याच्यामागे चालत होते. ¹⁶तो पाप्यांबरोबर व जकातदारांबरोबर भोजन करत आहे हे पाहून परूश्यांच्या शास्त्र्यांनी त्याच्या शिष्यांना विचारले, “हा जकातदार व पापी यांच्याबरोबर का भोजन करतो?”

¹⁷हे ऐकून येशू त्यांना म्हणाला, “निरोग्यांना वैद्याची गरज नसते, तर आजाऱ्यांना असते. मी नीतिमानांना नव्हे, तर पाप्यांना बोलावण्यास आलो आहे.”

नवा द्राक्षारस, नवा मार्ग

¹⁸योहानाचे शिष्य व परूशी उपास करत होते. ते येऊन त्याला म्हणाले, “योहानाचे शिष्य आणि परूश्यांचे शिष्य उपास करतात, पण तुझे शिष्य उपास का करत नाहीत?”

¹⁹येशू त्यांना म्हणाला, “वऱ्हाड्यांबरोबर वर असताना ते उपास करू शकतील का? जोवर वर त्यांच्याबरोबर आहे तोवर त्यांना उपास करता येत नाही. ²⁰पण असे दिवस येतील की वर त्यांच्यापासून घेतला जाईल; तेव्हा, त्या दिवशी, ते उपास करतील. ²¹जुन्या वस्त्राला कोणी नव्या न आखडलेल्या कापडाचे ठिगळ लावत नाही; लावले तर ते नवे ठिगळ जुन्यातून फाटून निघते आणि फाटणे अधिकच वाढते. ²²नवा द्राक्षारस कोणी जुन्या बुधल्यांत घालत नाही; घातला तर द्राक्षारस बुधले फोडतो आणि द्राक्षारस व बुधले दोन्ही नासतात. नवा द्राक्षारस नव्या बुधल्यांत घालतात.”

मनुष्याचा पुत्र, शब्बाथाचा प्रभु

²³एका शब्बाथ दिवशी तो शेतांतून जात होता, आणि जाता जाता त्याचे शिष्य कणसे मोडू लागले. ²⁴परूशी त्याला म्हणाले, “पाहा, शब्बाथ दिवशी जे करू नये ते हे का करत आहेत?”

²⁵तो त्यांना म्हणाला, “दावीद व त्याच्याबरोबरचे लोक गरजू व भुकेले असताना त्याने काय केले हे तुम्ही कधीच वाचले नाही का, ²⁶अब्याथार महायाजक असताना तो आमच्या पित्याच्या घरात कसा गेला, आणि जी समर्पित भाकर केवळ याजकांनीच खावी ती त्याने खाल्ली व आपल्याबरोबरच्यांनाही दिली?”

²⁷आणखी तो त्यांना म्हणाला, “शब्बाथ माणसासाठी करण्यात आला, माणूस शब्बाथासाठी नव्हे. ²⁸म्हणून मनुष्याचा पुत्र शब्बाथाचादेखील प्रभु आहे.”