मार्क 3

3 ¹पुन्हा एकदा येशू सभास्थानात गेला, आणि तेथे वाळलेल्या हाताचा एक माणूस होता. ²येशूवर दोष ठेवता यावा म्हणून, तो शब्बाथ दिवशी त्या माणसाला बरे करतो का, हे पाहण्यासाठी ते बारकाईने त्याच्यावर नजर ठेवून होते.

³येशू वाळलेल्या हाताच्या त्या माणसाला म्हणाला, “उठून पुढे ये.” ⁴मग त्याने त्यांना विचारले, “शब्बाथ दिवशी बरे करणे योग्य की वाईट करणे, जीव वाचवणे की जिवे मारणे?” पण ते गप्प राहिले. ⁵त्यांच्या अंतःकरणाच्या कठोरतेमुळे दुःखी होऊन, त्याने रागाने त्यांच्याकडे सभोवार पाहिले आणि त्या माणसाला म्हणाला, “तुझा हात पुढे कर.” त्याने तो पुढे केला, आणि त्याचा हात पूर्ववत झाला.

⁶मग परूशी बाहेर गेले आणि त्याचा नाश कसा करता येईल याविषयी लगेच हेरोदी लोकांशी कट रचू लागले.

बरे करणाऱ्यामागे लोकसमुदाय

⁷येशू आपल्या शिष्यांसह समुद्राकडे निघून गेला; गालीलातून एक मोठा लोकसमुदाय त्याच्यामागे आला, आणि यहूदीयातून, ⁸यरुशलेमेतून, इदुमियातून, यार्देनेच्या पलीकडून, आणि सोर व सीदोनाच्या आसपासच्या प्रदेशातून—तो जे काही करत होता ते सर्व ऐकून, एक मोठा जमाव त्याच्याकडे आला. ⁹गर्दीमुळे लोक त्याला चेंगरून टाकू नयेत म्हणून, त्याने आपल्या शिष्यांना एक लहान होडी तयार ठेवण्यास सांगितले. ¹⁰कारण त्याने इतक्या जणांना बरे केले होते की, ज्यांना रोग होते ते सर्व त्याला स्पर्श करण्यासाठी पुढे रेटत होते. ¹¹जेव्हा जेव्हा अशुद्ध आत्मे त्याला पाहत, तेव्हा ते त्याच्यापुढे पडून ओरडत, “तू देवाचा पुत्र आहेस!” ¹²पण त्याने त्यांना निक्षून ताकीद दिली की त्यांनी त्याला प्रकट करू नये.

बारा जणांची नेमणूक

¹³येशू डोंगरावर चढला आणि ज्यांना त्याची इच्छा होती त्यांना त्याने बोलावले; ते त्याच्याकडे आले. ¹⁴त्याने बारा जणांना नेमले, त्यांना प्रेषित असे नाव दिले, यासाठी की त्यांनी त्याच्याबरोबर राहावे आणि त्याने त्यांना उपदेश करण्यास पाठवावे, ¹⁵आणि भुते काढून टाकण्याचा अधिकार त्यांना असावा. ¹⁶ज्या बारा जणांना त्याने नेमले ते हे: शिमोन, ज्याला त्याने पेत्र हे नाव दिले; ¹⁷जब्दीचा मुलगा याकोब, आणि त्याचा भाऊ योहान, ज्यांना त्याने बवनेर्गेश म्हणजे मेघांच्या गर्जनेचे पुत्र असे नाव दिले; ¹⁸अंद्रिया, फिलिप्प, बर्थलमय, मत्तय, थोमा, अल्फीचा मुलगा याकोब, थद्दय, शिमोन झीलोत, ¹⁹आणि यहूदा इस्कर्योत, ज्याने त्याचा विश्वासघात केला.

जे राज्य कधीही पडणार नाही

²⁰तो घरी गेला; पुन्हा लोकसमुदाय जमला, त्यामुळे त्याला व त्याच्या शिष्यांना जेवणसुद्धा करता येईना. ²¹त्याच्या कुटुंबियांनी हे ऐकले तेव्हा ते त्याला आवरण्यासाठी बाहेर निघाले, कारण ते म्हणाले, “त्याचे डोके फिरले आहे.” ²²यरुशलेमेहून आलेले शास्त्री म्हणाले, “त्याला बालजबूल लागला आहे,” आणि, “भुतांच्या अधिपतीच्या साहाय्याने तो भुते काढतो.”

²³तेव्हा येशूने त्यांना आपल्याजवळ बोलावले आणि दाखल्यांनी त्यांच्याशी बोलला: “सैतान सैतानाला कसा काढू शकेल? ²⁴जर एखादे राज्य आपापसात फूट पडून विभागले, तर ते राज्य टिकू शकत नाही. ²⁵आणि जर एखादे घर आपापसात फूट पडून विभागले, तर ते घर टिकू शकणार नाही. ²⁶आणि जर सैतान स्वतःच्याच विरुद्ध उठून विभागला, तर तो टिकू शकत नाही; त्याचा शेवट आला आहे. ²⁷बलवान माणसाला आधी बांधल्याशिवाय कोणीही त्याच्या घरात शिरून त्याची मालमत्ता लुटू शकत नाही—मग तो त्याचे घर लुटू शकेल.

²⁸मी तुम्हांला खरे सांगतो, माणसांच्या मुलांची सर्व पापे आणि देवाविरुद्ध केलेली सर्व निंदा त्यांना क्षमा केली जातील, ते काहीही बोलले तरी, ²⁹पण जो कोणी पवित्र आत्म्याविरुद्ध दुर्भाषण करतो त्याला कधीही क्षमा होत नाही; तो सार्वकालिक पापाचा दोषी ठरतो,”

³⁰कारण ते म्हणत होते, “त्याला अशुद्ध आत्मा लागला आहे.”

पित्याचे कुटुंब

³¹त्याची आई व भाऊ आले आणि बाहेर उभे राहून त्यांनी त्याला निरोप पाठवून बोलावले. ³²त्याच्याभोवती बसलेला एक लोकसमुदाय त्याला म्हणाला, “पाहा, तुझी आई व तुझे भाऊ बाहेर उभे आहेत आणि तुला विचारत आहेत.”

³³त्याने त्यांना उत्तर दिले, “माझी आई व माझे भाऊ कोण आहेत?” ³⁴आपल्याभोवती वर्तुळात बसलेल्यांकडे सभोवार पाहून तो म्हणाला, “हे पाहा, माझी आई व माझे भाऊ! ³⁵जो कोणी आमच्या पित्याच्या इच्छेप्रमाणे करतो तोच माझा भाऊ, बहीण व आई आहे.”