मार्क 4

4 ¹येशू पुन्हा समुद्राकाठी शिकवू लागला. त्याच्याभोवती एवढा मोठा जमाव जमला की तो पाण्यावरील एका होडीत बसला, आणि सगळा जमाव समुद्राकाठी भूमीवर होता. ²त्याने त्यांना दाखल्यांद्वारे पुष्कळ गोष्टी शिकवल्या, आणि आपल्या शिकवणीत तो त्यांना म्हणाला:

³“ऐका! एक पेरणारा पेरणी करण्यास निघाला. ⁴आणि तो पेरत असता, काही बी वाटेवर पडले, आणि पक्षी येऊन ते खाऊन टाकले. ⁵दुसरे काही बी खडकाळ जमिनीवर पडले, जिथे फारशी माती नव्हती, आणि मातीला खोली नसल्यामुळे ते लगेच उगवले. ⁶सूर्य उगवल्यावर रोपे करपली, आणि त्यांना मूळ नसल्यामुळे ती सुकून गेली. ⁷दुसरे काही बी काट्यांमध्ये पडले, आणि काटे वाढून त्यांनी ते दाबून टाकले, आणि त्याला धान्य आले नाही. ⁸दुसरे काही बी चांगल्या जमिनीत पडले, आणि ते उगवून, वाढून धान्य देऊ लागले—पेरलेल्यापेक्षा तीसपट, साठपट, शंभरपट फळ आले.” ⁹आणि तो म्हणाला, “ज्याला ऐकण्यास कान आहेत तो ऐको.”

¹⁰जेव्हा तो एकटा होता, तेव्हा त्याच्या भोवतालच्यांनी बारा जणांसह त्याला त्या दाखल्यांविषयी विचारले.

¹¹तो त्यांना म्हणाला, “आमच्या पित्याच्या राज्याचे रहस्य तुम्हांला दिले आहे, पण बाहेरच्यांना सर्व काही दाखल्यांद्वारे येते, ¹²यासाठी की ‘त्यांनी पाहावे पण ओळखू नये, आणि ऐकावे पण समजू नये, आणि त्यांनी वळू नये आणि त्यांना क्षमा होऊ नये.’”

¹³तो त्यांना म्हणाला, “तुम्हांला हा दाखला समजत नाही का? मग तुम्ही सर्व दाखले कसे समजून घ्याल? ¹⁴पेरणारा वचन पेरतो. ¹⁵जिथे वचन पेरले जाते त्या वाटेवरचे हे आहेत: ते ऐकताच सैतान लगेच येतो आणि त्यांच्यामध्ये पेरलेले वचन काढून घेतो. ¹⁶खडकाळ जमिनीवर पेरलेले हे आहेत, जे वचन ऐकताच लगेच आनंदाने ते स्वीकारतात. ¹⁷पण त्यांच्यामध्ये मूळ नसते, ते थोडाच काळ टिकतात; वचनामुळे संकट किंवा छळ आला की ते लगेच मागे हटतात. ¹⁸आणि दुसरे काटयांमध्ये पेरलेले हे आहेत. हे तेच आहेत जे वचन ऐकतात, ¹⁹पण या युगाच्या चिंता, धनाची फसवणूक, आणि इतर गोष्टींच्या इच्छा आत शिरून वचन दाबून टाकतात, आणि ते निष्फळ राहते. ²⁰आणि चांगल्या जमिनीवर पेरलेले हे आहेत: ते वचन ऐकतात, ते स्वीकारतात, आणि फळ देतात—तीसपट, साठपट, शंभरपट.”

प्रकाश चमकण्यासाठी केला आहे

²¹तो त्यांना म्हणाला, “कोणी दिवा आणून तो टोपलीखाली किंवा पलंगाखाली ठेवतो का—दिवठणीवर नाही का? ²²प्रकट होण्यासाठीच असल्याशिवाय काहीही लपलेले नाही; उघड होण्यासाठीच असल्याशिवाय काहीही गुप्त नाही. ²³कोणाला ऐकण्यास कान असतील तर तो ऐको.”

²⁴तो त्यांना म्हणाला, “तुम्ही काय ऐकता याकडे लक्ष द्या. ज्या मापाने तुम्ही मापता त्याच मापाने तुम्हांला मापले जाईल—आणि आणखी वाढवले जाईल. ²⁵कारण ज्याच्याजवळ आहे त्याला आणखी दिले जाईल; आणि ज्याच्याजवळ नाही त्याच्याजवळ जे आहे तेही त्याच्यापासून काढून घेतले जाईल.”

बी आपोआप वाढते

²⁶तो म्हणाला, “आमच्या पित्याचे राज्य असे आहे: एक मनुष्य जमिनीवर बी पेरतो. ²⁷रात्रंदिवस, तो झोपलेला असो वा जागा असो, ते बी उगवते आणि वाढते, तरी ते कसे होते हे त्याला ठाऊक नसते. ²⁸जमीन आपोआप धान्य देते—प्रथम अंकुर, मग कणीस, मग कणसात भरलेले दाणे. ²⁹पण धान्य पिकल्यावर तो लगेच विळा लावतो, कारण कापणीची वेळ आली आहे.”

मोहरीचा दाणा

³⁰तो म्हणाला, “आमच्या पित्याच्या राज्याची तुलना आपण कशाशी करावी, किंवा त्यासाठी कोणता दाखला वापरावा? ³¹ते मोहरीच्या दाण्यासारखे आहे, जो जमिनीवर पेरतेवेळी सर्व बियांत सर्वांत लहान असतो. ³²तरी एकदा पेरल्यावर तो वाढतो आणि सर्व बागेतल्या रोपांत सर्वांत मोठा होतो, आणि एवढ्या मोठ्या फांद्या फुटतात की आकाशातले पक्षी त्याच्या सावलीत घरटी करू शकतात.”

³³अशा पुष्कळ दाखल्यांनी, ते ऐकण्यास जसे समर्थ होते तसे, त्याने त्यांना वचन सांगितले. ³⁴तो त्यांना दाखल्यांशिवाय काही सांगत नसे, पण एकांतात तो आपल्या स्वतःच्या शिष्यांना सर्व काही समजावून सांगत असे.

येशू वादळ शांत करतो

³⁵त्या दिवशी संध्याकाळ झाल्यावर तो त्यांना म्हणाला, “आपण पलीकडे जाऊ या.”

³⁶तेव्हा त्यांनी जमावाला सोडून, तो होडीत होता तसाच त्याला बरोबर नेले, आणि दुसऱ्या होड्याही त्याच्याबरोबर होत्या. ³⁷तेव्हा वाऱ्याचे मोठे वादळ उठले. लाटा होडीवर आदळू लागल्या, इतक्या की ती आधीच पाण्याने भरू लागली. ³⁸पण येशू होडीच्या मागच्या भागात उशीवर झोपला होता. त्यांनी त्याला जागे करून म्हटले, “गुरुजी, आम्ही बुडत आहोत याची तुम्हांला काळजी नाही का?”

³⁹तो उठला, त्याने वाऱ्याला धमकावले, आणि समुद्राला म्हणाला, “शांत हो! स्तब्ध राहा!” तेव्हा वारा थांबला, आणि सर्वत्र पूर्ण शांतता झाली. ⁴⁰तो त्यांना म्हणाला, “तुम्ही एवढे का भ्याला? तुम्हांला अजूनही विश्वास नाही का?”

⁴¹ते अत्यंत घाबरले आणि एकमेकांना म्हणू लागले, “हा तरी कोण आहे, की वारा आणि समुद्रही याचे ऐकतात?”