मत्तय 11

11 ¹येशूने आपल्या बारा शिष्यांना शिकवण देऊन झाल्यावर, तो तेथून त्यांच्या नगरांमध्ये शिकवण देण्यास व घोषणा करण्यास निघून गेला.

तुरुंगातून योहानाचा प्रश्न

²योहानाने तुरुंगात ख्रिस्ताच्या कृत्यांविषयी ऐकले, तेव्हा त्याने आपल्या शिष्यांकरवी निरोप पाठवला, ³आणि त्याला विचारले, “जो येणार आहे तो तूच आहेस काय, की आम्ही दुसऱ्याची वाट पाहावी?”

⁴येशूने त्यांना उत्तर दिले, “तुम्ही जे ऐकता व पाहता ते जाऊन योहानाला सांगा:

⁵“आंधळ्यांचे डोळे पाहतात, लंगडे चालतात, कुष्ठरोगी शुद्ध केले जातात, बहिरे ऐकतात, मेलेले उठवले जातात आणि गरिबांना सुवार्ता सांगितली जाते. ⁶आणि जो माझ्यामुळे अडखळत नाही तो धन्य आहे.”

⁷ते निघून जात असताना, येशू लोकसमुदायांना योहानाविषयी सांगू लागला: “तुम्ही रानात काय पाहायला गेला होता? वाऱ्याने हलणारा बोरू काय? ⁸पण मग काय पाहायला गेला होता—मऊ वस्त्रे घातलेला माणूस? पाहा, जे मऊ वस्त्रे घालतात ते राजवाड्यांमध्ये असतात. ⁹तर मग तुम्ही काय पाहायला गेला होता? संदेष्ट्याला? होय, मी तुम्हांला सांगतो, संदेष्ट्यापेक्षाही कितीतरी अधिक असलेल्याला. ¹⁰ज्याच्याविषयी असे लिहिले आहे तोच हा आहे: ‘पाहा, मी माझा दूत तुझ्यापुढे पाठवतो, जो तुझ्यापुढे तुझा मार्ग तयार करील.’ ¹¹मी तुम्हांला खरे सांगतो: स्त्रियांपासून जन्मलेल्यांमध्ये बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानापेक्षा मोठा कोणी उठला नाही; तरीही आमच्या पित्याच्या राज्यात जो सर्वांत लहान आहे तो त्याच्यापेक्षा मोठा आहे. ¹²बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाच्या दिवसांपासून आतापर्यंत आमच्या पित्याचे राज्य जोरजबरदस्ती सहन करत आहे, आणि जबरदस्ती करणारे ते बळकावतात. ¹³कारण सर्व संदेष्ट्यांनी व नियमशास्त्राने योहानापर्यंत भविष्य सांगितले, ¹⁴आणि तुमची स्वीकारण्याची इच्छा असेल, तर जो येणार होता तो एलिया हाच आहे. ¹⁵ज्याला कान आहेत तो ऐको.

¹⁶या पिढीची तुलना मी कशाशी करू? बाजारांमध्ये बसून इतरांना हाक मारणाऱ्या मुलांसारखी ती आहे: ¹⁷‘आम्ही तुमच्यासाठी बासरी वाजवली, आणि तुम्ही नाचला नाही; आम्ही शोकगीत गायले, आणि तुम्ही शोक केला नाही.’ ¹⁸कारण योहान खातपीत न आलेला; आणि ते म्हणतात, ‘त्याला भूत लागले आहे.’ ¹⁹मनुष्याचा पुत्र खातपीत आला; आणि ते म्हणतात, ‘हा खादाड व दारूबाज, जकातदार व पापी लोकांचा मित्र!’ तरीही ज्ञान आपल्या कृत्यांनी योग्य ठरते.”

पश्चात्ताप न करणाऱ्या नगरांना धिक्कार

²⁰मग ज्या नगरांमध्ये त्याने आपली बहुतेक चमत्कारकृत्ये केली होती, त्यांनी पश्चात्ताप केला नाही म्हणून तो त्यांची निंदा करू लागला.

²¹“हे खोराजिना, तुला धिक्कार! हे बेथसैदा, तुला धिक्कार! कारण जी चमत्कारकृत्ये तुझ्यामध्ये केली गेली, ती सोर व सीदोन येथे केली गेली असती, तर त्यांनी फार पूर्वीच शोकवस्त्रे व राख यांमध्ये पश्चात्ताप केला असता. ²²पण मी तुम्हांला सांगतो: न्यायाच्या दिवशी सोर व सीदोन यांची स्थिती तुमच्यापेक्षा अधिक सुसह्य होईल. ²³आणि हे कफर्णहूमा—तू स्वर्गापर्यंत उंचावले जाशील काय? तू अधोलोकापर्यंत खाली आणले जाशील. कारण जी चमत्कारकृत्ये तुझ्यामध्ये केली गेली, ती सदोम येथे केली गेली असती, तर ते आजपर्यंत टिकून राहिले असते. ²⁴पण मी तुम्हांला सांगतो: न्यायाच्या दिवशी सदोमाच्या भूमीची स्थिती तुझ्यापेक्षा बरी होईल.”

पुत्राने प्रगट केलेला पिता

²⁵त्या वेळी येशू म्हणाला, “हे पित्या, स्वर्गाच्या व पृथ्वीच्या स्वामी, मी तुझी स्तुती करतो, कारण तू या गोष्टी ज्ञानी व समजदार लोकांपासून लपवून ठेवल्या आणि बालकांना प्रगट केल्या. ²⁶होय, पित्या, कारण हेच तुला संतोषकारक वाटले. ²⁷माझ्या पित्याने मला सर्व काही सोपवले आहे. पुत्राला केवळ पिताच ओळखतो, आणि पित्याला केवळ पुत्रच ओळखतो, आणि ज्याला पुत्र पित्याला प्रगट करण्यास निवडतो तोही ओळखतो.

²⁸“अहो कष्टी व ओझ्याने लादलेल्या सर्वांनो, माझ्याकडे या, आणि मी तुम्हांला विसावा देईन. ²⁹माझे जू आपल्यावर घ्या आणि माझ्यापासून शिका, कारण मी मनाने सौम्य व नम्र आहे, आणि तुम्हांला तुमच्या जिवांना विसावा मिळेल. ³⁰कारण माझे जू सोपे आहे, आणि माझे ओझे हलके आहे.”