मत्तय 12

12 ¹त्या वेळी येशू शब्बाथ दिवशी धान्याच्या शेतांतून जात होता. त्याचे शिष्य भुकेले होते आणि त्यांनी धान्याची कणसे तोडून खाण्यास सुरुवात केली. ²हे पाहून परूशी त्याला म्हणाले, “पाहा—तुझे शिष्य शब्बाथ दिवशी जे करणे नियमबाह्य आहे ते करत आहेत.”

³तो त्यांना म्हणाला, “दावीद व त्याचे सोबती भुकेले असताना त्याने काय केले हे तुम्ही वाचले नाही का? ⁴आमच्या पित्याच्या घरात जाऊन त्याने समर्पित भाकरी कशी खाल्ली, जी त्याला व त्याच्या सोबत्यांना खाणे नियमबाह्य होते, ती केवळ याजकांसाठी राखीव होती? ⁵“किंवा तुम्ही नियमशास्त्रात वाचले नाही का, की शब्बाथ दिवशी मंदिरातील याजक शब्बाथाचा भंग करतात तरी ते निर्दोष असतात? ⁶मी तुम्हांला सांगतो, मंदिरापेक्षा थोर असे काही येथे आहे. ⁷‘मला दया हवी आहे, यज्ञ नको’ याचा अर्थ तुम्हांला कळला असता, तर तुम्ही निर्दोष लोकांना दोषी ठरवले नसते. ⁸कारण मनुष्याचा पुत्र शब्बाथाचा प्रभु आहे.”

पित्याची दया शब्बाथ दिवशी बरे करते

⁹तेथून पुढे जाऊन तो त्यांच्या सभास्थानात गेला. ¹⁰तेथे वाळलेल्या हाताचा एक माणूस होता. त्यांनी त्याला विचारले, “शब्बाथ दिवशी बरे करणे नियमशास्त्रसंमत आहे का?”—त्याच्यावर दोष ठेवण्याच्या हेतूने.

¹¹तो त्यांना म्हणाला, “तुमच्यापैकी असा कोण आहे, की ज्याचे एक मेंढरू शब्बाथ दिवशी खड्ड्यात पडले तर तो त्याला धरून वर काढणार नाही? ¹²मग माणूस तर मेंढरापेक्षा किती तरी मोलाचा आहे! म्हणून शब्बाथ दिवशी चांगले करणे नियमशास्त्रसंमत आहे.” ¹³मग त्याने त्या माणसाला सांगितले, “तुझा हात पुढे कर.” त्याने तो पुढे केला, आणि तो पूर्ववत होऊन दुसऱ्यासारखा चांगला झाला.

¹⁴पण परूशी बाहेर जाऊन त्याचा नाश कसा करावा याविषयी कट रचू लागले.

पित्याचा प्रिय सेवक

¹⁵येशूला हे कळताच तो तेथून निघून गेला. पुष्कळ लोक त्याच्यामागे गेले, आणि त्याने त्या सर्वांना बरे केले, ¹⁶आणि त्याने त्यांना आज्ञा दिली की त्याच्याविषयी कोणाला सांगू नका. ¹⁷यशया संदेष्ट्याच्याद्वारे जे सांगितले होते ते पूर्ण व्हावे म्हणून असे झाले:

¹⁸“पाहा, माझा सेवक—येशू—ज्याला मी निवडले आहे, माझा प्रिय, ज्याच्यावर माझा जीव संतुष्ट आहे. मी माझा आत्मा त्याच्यावर ठेवीन, आणि तो राष्ट्रांना न्याय जाहीर करील. ¹⁹तो भांडणार नाही किंवा ओरडणार नाही, आणि रस्त्यांवर कोणी त्याची वाणी ऐकणार नाही. ²⁰चेचलेला बोरू तो मोडणार नाही, आणि मिणमिणती वात तो विझवणार नाही, जोपर्यंत तो न्यायाला विजयापर्यंत नेत नाही; ²¹आणि त्याच्या नावावर राष्ट्रे आशा ठेवतील.”

फूट पडलेले राज्य टिकू शकत नाही

²²मग कोणीतरी एका आंधळ्या व मुक्या, भूतग्रस्त माणसाला त्याच्याकडे आणले, आणि त्याने त्याला बरे केले, त्यामुळे तो माणूस बोलू व पाहू लागला. ²³तेव्हा सर्व लोकसमुदाय थक्क होऊन म्हणाले, “हा दावीदाचा पुत्र तर नाही ना?” ²⁴पण हे ऐकून परूशी म्हणाले, “हा माणूस भूतांचा अधिपती बालजबूल याच्या साहाय्यानेच भुते काढतो.”

²⁵त्यांचे विचार जाणून तो त्यांना म्हणाला, “आपापसात फूट पडलेले प्रत्येक राज्य ओसाड होते, आणि आपापसात फूट पडलेले कोणतेही नगर किंवा घर टिकणार नाही. ²⁶आणि जर सैतान सैतानाला काढतो, तर त्याच्यात आपापसात फूट पडली आहे. मग त्याचे राज्य कसे टिकेल? ²⁷मी जर बालजबूलच्या साहाय्याने भुते काढतो, तर तुमची मुले कोणाच्या साहाय्याने ती काढतात? म्हणून तेच तुमचा न्याय करतील. ²⁸पण मी जर आमच्या पित्याच्या आत्म्याच्या साहाय्याने भुते काढतो, तर आमच्या पित्याचे राज्य तुमच्यापर्यंत आले आहे. ²⁹किंवा एखादा माणूस बलवानाच्या घरात शिरून त्याची मालमत्ता कशी लुटून नेऊ शकेल, जर त्याने आधी त्या बलवानाला बांधले नाही तर? मग तो त्याचे घर लुटू शकेल.

³⁰जो माझ्याबरोबर नाही तो माझ्याविरुद्ध आहे, आणि जो माझ्याबरोबर गोळा करत नाही तो उधळतो. ³¹म्हणून मी तुम्हांला सांगतो, माणसांची प्रत्येक पापे व निंदा यांची क्षमा होईल, पण आत्म्याविरुद्ध केलेल्या निंदेची क्षमा होणार नाही. ³²जो कोणी मनुष्याच्या पुत्राविरुद्ध बोलेल त्याची क्षमा होईल; पण जो कोणी पवित्र आत्म्याविरुद्ध बोलेल त्याची क्षमा होणार नाही—या युगात नाही आणि येणाऱ्या युगातही नाही.

³³झाड चांगले करा म्हणजे त्याचे फळही चांगले होईल, किंवा झाड वाईट करा म्हणजे त्याचे फळही वाईट होईल; कारण झाड त्याच्या फळावरून ओळखले जाते. ³⁴अहो सापांच्या पिलांनो! तुम्ही वाईट असता तुम्ही चांगल्या गोष्टी कशा बोलू शकाल? कारण अंतःकरणात जे भरून वाहते तेच मुख बोलते. ³⁵चांगला माणूस चांगल्या भांडारातून चांगले काढतो; वाईट माणूस वाईट भांडारातून वाईट काढतो. ³⁶मी तुम्हांला सांगतो, न्यायाच्या दिवशी माणसे आपण बोललेल्या प्रत्येक निरर्थक शब्दाचा हिशेब देतील, ³⁷कारण तुझ्या शब्दांवरून तू निर्दोष ठरशील, आणि तुझ्या शब्दांवरून तू दोषी ठरशील.”

योनाचे चिन्ह

³⁸मग काही नियमशास्त्री व परूशी म्हणाले, “गुरुजी, आम्हांला तुझ्याकडून एखादे चिन्ह पाहायचे आहे.”

³⁹त्याने उत्तर दिले, “ही दुष्ट व व्यभिचारी पिढी चिन्ह मागते. पण योना संदेष्ट्याच्या चिन्हाशिवाय तिला दुसरे कोणतेही चिन्ह दिले जाणार नाही. ⁴⁰जसा योना मोठ्या माशाच्या पोटात तीन दिवस व तीन रात्री होता, तसा मनुष्याचा पुत्र तीन दिवस व तीन रात्री पृथ्वीच्या पोटात राहील. ⁴¹निनवेचे लोक न्यायाच्या वेळी या पिढीबरोबर उठतील आणि हिला दोषी ठरवतील, कारण त्यांनी योनाच्या उपदेशाने पश्चात्ताप केला; आणि पाहा, योनापेक्षा थोर असे काही येथे आहे. ⁴²दक्षिणेची राणी न्यायाच्या वेळी या पिढीबरोबर उठेल आणि हिला दोषी ठरवेल, कारण शलमोनाचे ज्ञान ऐकण्यासाठी ती पृथ्वीच्या शेवटच्या टोकापासून आली—आणि पाहा, शलमोनापेक्षा थोर असे काही येथे आहे.

⁴³जेव्हा अशुद्ध आत्मा एखाद्या माणसातून निघतो, तेव्हा तो विसावा शोधत रुक्ष ठिकाणांतून फिरतो, पण त्याला विसावा मिळत नाही. ⁴⁴मग तो म्हणतो, ‘मी सोडून आलेल्या माझ्या घरी परत जाईन.’ परत येऊन तो ते घर रिकामे, झाडलेले व नीटनेटके केलेले पाहतो. ⁴⁵मग तो जाऊन आपल्यापेक्षा अधिक दुष्ट असे दुसरे सात आत्मे बरोबर घेऊन येतो; ते आत जाऊन तेथे राहतात, आणि त्या माणसाची शेवटची स्थिती पहिल्यापेक्षा वाईट होते. या दुष्ट पिढीचेही असेच होईल.”

पित्याचे खरे कुटुंब

⁴⁶तो अजून लोकसमुदायांशी बोलत असतानाच, त्याची आई व भाऊ बाहेर उभे राहून त्याच्याशी बोलू इच्छित होते. ⁴⁷कोणीतरी त्याला सांगितले, “पाहा, तुझी आई व तुझे भाऊ बाहेर उभे आहेत, त्यांना तुझ्याशी बोलायचे आहे.”

⁴⁸ज्याने त्याला सांगितले त्याला त्याने उत्तर दिले, “माझी आई कोण, आणि माझे भाऊ कोण?”

⁴⁹आणि आपल्या शिष्यांकडे हात करून तो म्हणाला, “पाहा, माझी आई व माझे भाऊ हे आहेत! ⁵⁰कारण जो कोणी स्वर्गातील माझ्या पित्याच्या इच्छेप्रमाणे करतो तोच माझा भाऊ, बहीण व आई आहे.”