मत्तय 4

4 ¹मग पवित्र आत्म्याने येशूला रानात नेले, यासाठी की सैतानाकडून त्याची परीक्षा व्हावी. ²चाळीस दिवस व चाळीस रात्री उपास केल्यावर त्याला भूक लागली. ³मोहविणाऱ्याने येऊन म्हटले, “जर तू देवाचा पुत्र आहेस, तर ह्या दगडांना भाकरी होण्यास सांग.”

⁴पण त्याने उत्तर दिले, “असे लिहिले आहे की, ‘माणूस केवळ भाकरीने जगेल असे नाही, तर आमच्या पित्याच्या मुखातून निघणाऱ्या प्रत्येक वचनाने जगेल.’”

⁵मग सैतानाने त्याला पवित्र नगरात नेले आणि मंदिराच्या सर्वोच्च टोकावर उभे केले, ⁶आणि त्याला म्हटले, “जर तू देवाचा पुत्र आहेस, तर खाली उडी टाक; कारण शास्त्रात असे म्हटले आहे की, ‘तो तुझ्याविषयी आपल्या देवदूतांना आज्ञा करील, आणि ते तुला आपल्या हातांवर झेलतील, यासाठी की तुझा पाय दगडावर आपटू नये.’”

⁷येशूने त्याला म्हटले, “पुन्हा असेही लिहिले आहे की, ‘तू आपल्या पित्याची परीक्षा पाहू नकोस.’”

⁸पुन्हा सैतानाने त्याला एका फार उंच डोंगरावर नेले आणि जगातील सर्व राज्ये व त्यांचे वैभव त्याला दाखवले. ⁹त्याने त्याला म्हटले, “जर तू पाया पडून माझी उपासना करशील, तर हे सर्व मी तुला देईन.”

¹⁰मग येशूने त्याला म्हटले, “अरे सैताना, चालता हो! कारण शास्त्रात असे म्हटले आहे की, ‘तू आपल्या पित्याची उपासना कर, आणि केवळ त्याचीच सेवा कर.’”

¹¹मग सैतान त्याला सोडून गेला, आणि एकाएकी देवदूत येऊन त्याची सेवा करू लागले.

गालीलात प्रकाश उगवतो

¹²योहानाला अटक झाली आहे असे ऐकून तो गालीलात निघून गेला. ¹³त्याने नासरेथ सोडले आणि जबुलून व नफताली ह्यांच्या प्रदेशातील समुद्रकाठच्या कफर्णहूम येथे जाऊन राहिला, ¹⁴यासाठी की यशया संदेष्ट्याच्या द्वारे जे सांगितले होते ते पूर्ण व्हावे: ¹⁵“जबुलूनाचा प्रदेश आणि नफतालीचा प्रदेश, समुद्राच्या मार्गाने, यार्देनेच्या पलीकडे, परराष्ट्रीयांचा गालील, ¹⁶अंधारात राहणाऱ्या लोकांनी मोठा प्रकाश पाहिला आहे, आणि मृत्यूच्या प्रदेशात व छायेत राहणाऱ्यांवर प्रकाश उगवला आहे.”

¹⁷त्या वेळेपासून येशू घोषणा करू लागला, “पश्चात्ताप करा, कारण आमच्या पित्याचे राज्य जवळ आले आहे.”

येशू आपल्या पहिल्या शिष्यांना बोलावतो

¹⁸गालील समुद्राच्या काठाने चालत असता त्याने दोघा भावांना पाहिले — पेत्र म्हटलेला शिमोन आणि त्याचा भाऊ अंद्रिया — ते समुद्रात जाळे टाकत होते; कारण ते कोळी होते.

¹⁹तो त्यांना म्हणाला, “माझ्यामागे या, म्हणजे मी तुम्हांला माणसे धरणारे करीन.”

²⁰लगेच त्यांनी आपली जाळी सोडली आणि ते त्याच्यामागे गेले. ²¹तेथून पुढे जाताना त्याने आणखी दोघा भावांना पाहिले — जब्दीचा मुलगा याकोब आणि त्याचा भाऊ योहान — ते आपले वडील जब्दी ह्याच्याबरोबर नावेत जाळी नीट करत होते; आणि त्याने त्यांना बोलावले. ²²लगेच त्यांनी नाव व आपले वडील सोडले आणि ते त्याच्यामागे गेले.

पिता आपल्या पुत्राद्वारे बरे करतो

²³तो सर्व गालीलभर फिरला; त्यांच्या सभास्थानांत शिकवत, राज्याची सुवार्ता गाजवत, आणि लोकांतील प्रत्येक रोग व प्रत्येक आजार बरा करत गेला. ²⁴त्याची कीर्ती सर्व सिरीयाभर पसरली. मग नाना प्रकारच्या रोगांनी व वेदनांनी ग्रस्त झालेले, भूतग्रस्त, फेफरेकरी व पक्षाघाती असे सर्व आजारी लोक त्यांनी त्याच्याकडे आणले; आणि त्याने त्यांना बरे केले. ²⁵गालील, दकापलिस, यरुशलेम, यहूदिया व यार्देनेच्या पलीकडून मोठे लोकसमुदाय त्याच्यामागे चालले. ^a a v25 दकापलिस म्हणजे गालील समुद्राच्या पूर्वेस व आग्नेयेस असलेल्या, मुख्यतः परराष्ट्रीय अशा दहा नगरांचा समूह होता.