येशू डोंगरावर शिकवतो
येशू डोंगरावर बसतो आणि शोक करणारे, नम्र व छळ सोसणारे धन्य आहेत असे म्हणतो, मग आज्ञांना अंतर्यामी नेतो: खुनाच्या पलीकडे रागापर्यंत, व्यभिचाराच्या पलीकडे नजरेपर्यंत, शपथांच्या पलीकडे साध्या बोलण्यापर्यंत. शत्रूंवर प्रीती केल्यानेच लेकरे आपल्या पित्यासारखी दिसतात.
5 1लोकसमुदाय पाहून येशू डोंगरावर गेला; तो बसल्यावर त्याचे शिष्य त्याच्याकडे आले. 2मग त्याने आपले तोंड उघडले आणि त्यांना शिकवू लागला: a a v2 डोंगरावरील प्रवचनभर, येशू आपल्या अनुयायांना पित्याशी त्याच जवळिकीत आणतो जी त्याला स्वतःला ठाऊक आहे, पुन्हा पुन्हा “स्वर्गातील तुमचा पिता” असे बोलत.
3“धन्य ते जे आत्म्याने दीन आहेत, कारण आमच्या पित्याचे राज्य त्यांचे आहे. 4धन्य ते जे शोक करतात, कारण त्यांचे सांत्वन होईल. 5धन्य ते जे सौम्य आहेत, कारण त्यांना पृथ्वीचे वतन मिळेल. 6धन्य ते जे नीतिमत्तेसाठी भुकेले व तहानलेले आहेत, कारण ते तृप्त होतील. 7धन्य ते जे दयाळू आहेत, कारण त्यांच्यावर दया केली जाईल. 8धन्य ते जे अंतःकरणाने शुद्ध आहेत, कारण ते आमच्या पित्याला पाहतील. 9धन्य ते जे शांती करणारे आहेत, कारण त्यांना आमच्या पित्याची लेकरे म्हटले जाईल. 10धन्य ते जे नीतिमत्तेसाठी छळले जातात, कारण आमच्या पित्याचे राज्य त्यांचे आहे.
11“जेव्हा लोक माझ्यामुळे तुमचा अपमान करतात, तुमचा छळ करतात आणि तुमच्याविरुद्ध सर्व प्रकारच्या वाईटाचे खोटे बोलतात, तेव्हा तुम्ही धन्य आहात. 12आनंद करा व उल्हास करा, कारण स्वर्गात तुमचे बक्षीस मोठे आहे; कारण तुमच्यापूर्वी झालेल्या संदेष्ट्यांचाही त्यांनी असाच छळ केला.
तुम्ही मीठ आणि प्रकाश आहात
13“तुम्ही पृथ्वीचे मीठ आहात. पण जर मिठाची चव गेली, तर ते पुन्हा खारट कसे होईल? मग ते बाहेर फेकून लोकांच्या पायदळी तुडवले जाण्याखेरीज कशाच्याच उपयोगाचे राहत नाही.
14“तुम्ही जगाचा प्रकाश आहात. डोंगरावर वसलेले नगर लपून राहू शकत नाही. 15कोणी दिवा लावून तो टोपलीखाली ठेवत नाही, तर दिवठणीवर ठेवतो, म्हणजे तो घरातील सर्वांना प्रकाश देतो. 16तसेच तुमचा प्रकाश लोकांपुढे प्रकाशू द्या, म्हणजे त्यांनी तुमची सत्कर्मे पाहून स्वर्गातील तुमच्या पित्याचे गौरव करावे.
पुत्र नियमशास्त्र पूर्ण करतो
17“मी नियमशास्त्र किंवा संदेष्ट्यांचे लेख रद्द करायला आलो असे समजू नका—मी ते रद्द करायला नाही, तर पूर्ण करायला आलो. 18कारण मी तुम्हांला खरे सांगतो: आकाश व पृथ्वी नाहीशी होईपर्यंत, सर्व काही पूर्ण होईपर्यंत, नियमशास्त्रातून एक अक्षर किंवा एक मात्रादेखील नाहीशी होणार नाही. 19म्हणून जो कोणी या अगदी लहान आज्ञांपैकी एक मोडतो आणि इतरांनाही तसे शिकवतो, त्याला आमच्या पित्याच्या राज्यात अगदी लहान म्हटले जाईल; पण जो त्या पाळतो व शिकवतो, त्याला आमच्या पित्याच्या राज्यात मोठा म्हटले जाईल. 20कारण मी तुम्हांला सांगतो, नियमशास्त्राचे शिक्षक व परूशी यांच्यापेक्षा तुमची नीतिमत्ता अधिक असल्याशिवाय तुम्ही आमच्या पित्याच्या राज्यात कधीही प्रवेश करणार नाही.
आधी तुमच्या भावाशी समेट करा
21“पूर्वीच्या लोकांना असे सांगितले होते हे तुम्ही ऐकले आहे, ‘खून करू नको; जो खून करतो तो न्यायदंडास पात्र होईल.’ 22पण मी तुम्हांला सांगतो: जो कोणी आपल्या भावावर रागावतो तो न्यायदंडास पात्र होईल. जो आपल्या भावाचा अपमान करतो तो न्यायसभेस पात्र होईल, आणि जो ‘मूर्खा!’ असे म्हणतो तो अग्नीच्या नरकास पात्र होईल.
23“म्हणून जर तू आपले अर्पण वेदीवर वाहत असताना तुझ्या भावाचे तुझ्याविरुद्ध काही आहे असे तुला तेथे आठवले, 24तर आपले अर्पण तेथेच वेदीपुढे ठेव, आधी जाऊन आपल्या भावाशी समेट कर, मग येऊन आपले अर्पण वाहा. 25तुझ्या फिर्यादीबरोबर वाटेत असतानाच त्याच्याशी लवकर समेट कर, नाहीतर तो तुला न्यायाधीशाच्या हाती देईल, न्यायाधीश अधिकाऱ्याच्या हाती देईल, आणि तुला तुरुंगात टाकले जाईल. 26मी तुला खरे सांगतो, शेवटची दमडी फेडीपर्यंत तू तेथून सुटणारच नाहीस.
शुद्धता हृदयात सुरू होते
27“‘व्यभिचार करू नको’ असे सांगितले होते हे तुम्ही ऐकले आहे. 28पण मी तुम्हांला सांगतो: जो कोणी एखाद्या स्त्रीकडे वासनेने पाहतो त्याने आपल्या अंतःकरणात तिच्याशी व्यभिचार केलाच आहे. 29जर तुझा उजवा डोळा तुला अडखळण करत असेल, तर तो उपटून टाकून दे—तुझे सर्व शरीर नरकात टाकले जाण्यापेक्षा तुझ्या शरीराचा एक अवयव गमावणे बरे. 30जर तुझा उजवा हात तुला पाप करायला लावत असेल, तर तो तोडून टाकून दे. तुझे सर्व शरीर नरकात जाण्यापेक्षा तुझा एक अवयव गमावणे बरे.
31“असेही सांगितले होते, ‘जो कोणी आपल्या पत्नीला टाकतो त्याने तिला घटस्फोटाचे पत्र द्यावे.’ 32पण मी तुम्हांला सांगतो: जो कोणी व्यभिचाराच्या कारणाशिवाय आपल्या पत्नीला टाकतो, तो तिला व्यभिचाराची बळी बनवतो; आणि जो टाकलेल्या स्त्रीशी लग्न करतो तो व्यभिचार करतो.
तुमचा होय म्हणजे होय असू द्या
33“पुन्हा, पूर्वजांना असे सांगितले होते हे तुम्ही ऐकले आहे: ‘आपली शपथ मोडू नको—ती आमच्या पित्याला पूर्ण करून दे.’ 34पण मी तुम्हांला सांगतो, मुळीच शपथ वाहू नका: स्वर्गाची नको, कारण ते आमच्या पित्याचे सिंहासन आहे, 35पृथ्वीचीही नको, कारण ती त्याच्या पायांचे पादासन आहे, यरुशलेमचीही नको, कारण ते थोर राजाचे नगर आहे. 36आणि आपल्या मस्तकाचीही शपथ वाहू नको, कारण तू एक केसही पांढरा किंवा काळा करू शकत नाहीस. 37तुमचा ‘होय’ तो ‘होय’ आणि ‘नाही’ तो ‘नाही’ असू द्या; याहून अधिक जे काही ते त्या दुष्टापासून येते.
डोळ्याबद्दल डोळा याच्या पलीकडे जा
38“‘डोळ्याबद्दल डोळा आणि दाताबद्दल दात’ असे सांगितले होते हे तुम्ही ऐकले आहे. 39पण मी तुम्हांला सांगतो: दुष्ट माणसाला अडवू नका. जर कोणी तुझ्या उजव्या गालावर चापट मारली, तर त्याच्याकडे दुसराही गाल कर. 40जर कोणी तुझ्यावर फिर्याद करून तुझा अंगरखा घेऊ पाहत असेल, तर त्याला तुझा झगाही घेऊ दे. 41आणि जर कोणी तुला एक मैल जाण्याची सक्ती केली, तर त्याच्याबरोबर दोन मैल जा. 42जो तुझ्याजवळ मागतो त्याला दे, आणि जो तुझ्याकडून उसने घेऊ पाहतो त्याला नकारू नको.
तो करतो तसे तुमच्या शत्रूंवर प्रेम करा
43“‘तू आपल्या शेजाऱ्यावर प्रेम कर आणि आपल्या शत्रूचा द्वेष कर’ असे सांगितले होते हे तुम्ही ऐकले आहे. 44पण मी तुम्हांला सांगतो, तुमच्या शत्रूंवर प्रेम करा आणि जे तुमचा छळ करतात त्यांच्यासाठी प्रार्थना करा, 45म्हणजे तुम्ही स्वर्गातील तुमच्या पित्याची लेकरे व्हाल, कारण तो वाईटांवर व चांगल्यांवर आपला सूर्य उगवतो आणि नीतिमानांवर व अनीतिमानांवर पाऊस पाडतो. 46जे तुमच्यावर प्रेम करतात त्यांच्यावरच तुम्ही प्रेम केले, तर त्यात काय बक्षीस? जकातदारसुद्धा तसेच करत नाहीत का? 47आणि जर तुम्ही केवळ आपल्या भावांना सलाम करता, तर तुम्ही इतरांपेक्षा अधिक काय करता? परराष्ट्रीयसुद्धा तसेच करत नाहीत का? 48म्हणून, जसा तुमचा स्वर्गीय पिता परिपूर्ण आहे तसे तुम्हीही परिपूर्ण व्हा.”