मी तुझ्याकडे माझे हात पसरतो
दाविदाचे स्तोत्र.
पाठलाग झालेला आणि जमिनीत चिरडलेला तो विनंती करतो की त्याला न्यायासाठी उभे करू नये, कारण आपल्या पित्यासमोर कोणताही जिवंत माणूस नीतिमान नाही. वर्तमानातून तगून राहण्यासाठी तो जुनी कृत्ये आठवतो, आणि दोन गोष्टी मागतो: सकाळी एक शब्द, आणि सपाट भूमी.
143 1माझ्या पित्या, माझी प्रार्थना ऐक; माझ्या दयेसाठीच्या विनवण्या ऐक; तुझ्या विश्वासूपणाने, तुझ्या नीतिमत्तेने मला उत्तर दे. 2तुझ्या सेवकाला न्यायासनासमोर आणू नकोस, कारण जिवंत असलेला कोणीही तुझ्यापुढे नीतिमान नाही. a a v2 पौलाने या ओळीचा आधार घेऊन शिकवले की, कोणीही आपल्या स्वतःच्या नोंदीने आमच्या पित्यासमोर नीतिमान ठरत नाही — तर केवळ येशूवर विश्वास ठेवण्याद्वारेच. 3कारण शत्रूने माझ्या जिवाचा पाठलाग केला आहे; त्याने माझे जीवन भूमीवर चिरडून टाकले आहे; फार पूर्वी मेलेल्यांप्रमाणे त्याने मला अंधारात वस्ती करण्यास लावले आहे. 4माझ्यामध्ये माझा आत्मा खचून जातो; माझ्यातले माझे हृदय भयभीत झाले आहे. 5मला प्राचीन काळाच्या दिवसांचे स्मरण होते; तू केलेल्या सर्व कृत्यांचे मी मनन करतो; तुझ्या हातांच्या कार्यावर मी चिंतन करतो. 6मी तुझ्याकडे माझे हात पसरतो; तहानेने भेगाळलेल्या भूमीप्रमाणे माझा जीव तुझ्यासाठी तहानलेला आहे.
7हे माझ्या पित्या, मला लवकर उत्तर दे; माझा आत्मा खचत आहे. तुझे मुख माझ्यापासून लपवू नकोस, नाहीतर खाली खड्ड्यात उतरणाऱ्यांसारखा मी होईन. 8सकाळी मला तुझ्या कराराच्या प्रेमाविषयी ऐकू दे, कारण मी तुझ्यावर भरवसा ठेवतो. मी ज्या मार्गाने जावे तो मला दाखव, कारण मी माझा जीव तुझ्याकडे उंचावतो. 9हे माझ्या पित्या, माझ्या शत्रूंपासून मला सोडव; आश्रयासाठी मी तुझ्याकडे धाव घेतली आहे. 10तुझ्या इच्छेप्रमाणे करण्यास मला शिकव, कारण तू माझा पिता आहेस; तुझा भला आत्मा मला सपाट भूमीवरून चालवो. 11हे माझ्या पित्या, तुझ्या नावासाठी माझे जीवन राख; तुझ्या नीतिमत्तेने माझा जीव संकटातून बाहेर काढ. 12आणि तुझ्या कराराच्या प्रेमाने तू माझ्या शत्रूंचा नाश करशील आणि माझ्या जिवाच्या सर्व वैऱ्यांचा संहार करशील, कारण मी तुझा सेवक आहे.