माझ्या पित्या, तू इतका दूर का?
प्रमुख गायकासाठी; “पहाटेची हरिणी” या सुरावर. दाविदाचे स्तोत्र.
किड्यासारखा उपहास झालेला एक दुःखी मनुष्य—हाडे सांध्यांतून निखळलेली, हात-पाय विंधलेले, वस्त्रांवर चिठ्ठ्या टाकलेल्या—तरीही गर्भापासून जो त्याचा आहे त्या पित्याने त्याला धरून ठेवलेले. ती आरोळी कधीच मागे घेतली जात नाही; ती पृथ्वीच्या सीमांपर्यंत पोहोचणाऱ्या स्तुतीत बदलते.
22 1माझ्या देवा, माझ्या देवा, तू मला का सोडलेस? माझे तारण करण्यापासून तू इतका दूर का, माझ्या वेदनामय कण्हण्यापासून इतका दूर का? a a v1 येशूने या स्तोत्राचे आरंभीचे शब्द वधस्तंभावरून प्रार्थिले. संपूर्ण स्तोत्र त्याचेच आहे — त्यागाच्या यातनेपासून सर्व राष्ट्रांच्या उपासनेकडे जाणारे.
2माझ्या पित्या, मी दिवसा आरोळी मारतो, पण तू उत्तर देत नाहीस; रात्रीही मारतो, पण मला विसावा मिळत नाही.
3तरी तू पवित्र आहेस, इस्राएलाच्या स्तुतीवर विराजमान आहेस. 4आमच्या पूर्वजांनी तुझ्यावर भरवसा ठेवला; त्यांनी भरवसा ठेवला, आणि तू त्यांना सोडवलेस. 5त्यांनी तुझा धावा केला आणि ते वाचवले गेले; त्यांनी तुझ्यावर भरवसा ठेवला आणि ते लज्जित झाले नाहीत.
6पण मी किडा आहे, माणूस नाही, मनुष्यांकडून हिणवलेला आणि लोकांकडून तुच्छ मानलेला. 7जे मला पाहतात ते सगळे माझी थट्टा करतात; ते डोकी हलवत अपमानाचे शब्द फेकतात: 8“तो देवावर भरवसा ठेवतो; देवाने त्याला वाचवावे. आमच्या पित्याने त्याला सोडवावे, कारण आमचा पिता त्याच्यावर प्रसन्न आहे.”
9तरी तूच मला गर्भातून बाहेर आणलेस; माझ्या आईच्या स्तनावर तू मला भरवसा ठेवायला लावलेस. 10जन्मापासून मी तुझ्या स्वाधीन केला गेलो; माझ्या आईच्या गर्भापासून तू माझा पिता आहेस.
11माझ्यापासून दूर राहू नकोस, कारण संकट जवळ आहे आणि मदत करणारा कोणी नाही.
12पुष्कळ बैल मला घेरतात; बाशानाचे बलवान बैल माझ्याभोवती वेढा घालतात. 13भक्ष्य फाडणाऱ्या गर्जणाऱ्या सिंहांप्रमाणे ते माझ्याविरुद्ध आपली तोंडे रुंद उघडतात. 14मी पाण्यासारखा ओतला गेलो आहे, आणि माझी सर्व हाडे सांध्यांतून निखळली आहेत. माझे हृदय मेणासारखे झाले आहे; ते माझ्या अंतर्यामी वितळते. 15माझी शक्ती उन्हात भाजलेल्या मातीसारखी सुकून गेली आहे, आणि माझी जीभ माझ्या टाळ्याला चिकटली आहे; तू मला मृत्यूच्या धुळीत ठेवतोस.
16कुत्रे मला घेरतात; दुष्कर्म्यांची टोळी माझ्याभोवती वेढा घालते; त्यांनी माझे हात व पाय छेदले आहेत. b b v16 वधस्तंभावर खिळण्याची प्रथा सुरू होण्याच्या हजार वर्षे आधी लिहिलेले हे तपशील — छेदलेले हात व पाय, आणि पुढे येणारी वाटून घेतलेली वस्त्रे — येशूच्या वधस्तंभावर पूर्ण झाले. 17मी माझी सर्व हाडे मोजू शकतो; लोक टक लावून पाहतात आणि माझ्या दुर्दशेवर आनंद मानतात. 18ते माझी वस्त्रे आपसात वाटून घेतात आणि माझ्या पोशाखासाठी फासे टाकतात.
19पण तू, माझ्या पित्या, दूर राहू नकोस; तू माझी शक्ती आहेस—मला मदत करायला त्वरेने ये. 20माझा जीव तलवारीपासून सोडव, माझा अनमोल जीव कुत्र्यांच्या सामर्थ्यापासून सोडव. 21सिंहाच्या मुखातून मला वाचव; रानबैलांच्या शिंगांपासून तू मला उत्तर दिले आहेस. c c v21 स्तोत्राचा वळणबिंदू: अचानक येणारा भूतकाळ — “तू मला उत्तर दिले आहेस” — देवाने आधीच प्रतिसाद दिला आहे असा दृढ विश्वास दर्शवतो.
22मी तुझे नाव माझ्या बांधवांना सांगेन; मंडळीत मी तुझी स्तुती करेन. d d v22 नवा करार हे वचन येशूच्या मुखी ठेवतो — उठलेला पुत्र, ज्या बंधुभगिनींना आपले म्हणायला तो लाजत नाही त्यांच्यामध्ये पित्याचे नाव जाहीर करत आहे. 23आमच्या पित्याचे भय धरणाऱ्यांनो, त्याची स्तुती करा! याकोबाच्या सर्व वंशजांनो, त्याचा सन्मान करा! इस्राएलाच्या सर्व संततीनो, त्याच्यापुढे विस्मयाने उभे राहा! 24कारण त्याने पीडिताच्या दुःखाचा तिरस्कार केला नाही किंवा ते तुच्छ मानले नाही; त्याने त्याच्यापासून आपले मुख लपवले नाही, तर त्याच्या मदतीच्या आरोळीकडे कान दिला.
25मोठ्या मंडळीत माझी स्तुती तुझ्यापासून येते; त्याचे भय धरणाऱ्यांसमोर मी माझे नवस फेडेन. 26पीडित खातील आणि तृप्त होतील; आमच्या पित्याचा शोध घेणारे त्याची स्तुती करतील—तुमची अंतःकरणे सर्वकाळ जगोत!
27पृथ्वीच्या सर्व सीमा आठवण करून आमच्या पित्याकडे वळतील, आणि राष्ट्रांची सर्व कुळे त्याच्यापुढे नमन करतील. 28कारण राजपद आमच्या पित्याचे आहे, आणि तो राष्ट्रांवर राज्य करतो.
29पृथ्वीवरील सर्व श्रीमंत मेजवानी करतील आणि उपासना करतील; धुळीत उतरणारे सर्व त्याच्यापुढे गुडघे टेकतील—जे स्वतःला जिवंत ठेवू शकत नाहीत. 30संतती त्याची सेवा करेल; भावी पिढ्यांना सार्वभौम पित्याविषयी सांगितले जाईल. 31ते येऊन अजून न जन्मलेल्या लोकांना त्याची नीतिमत्ता जाहीर करतील—कारण आमच्या पित्याने हे केले आहे.