माझा पिता, माझा मेंढपाळ
दाविदाचे स्तोत्र.
मेंढपाळ दावीद पितृत्वाच्या अनुभवाविषयी लिहितो: खाऊ घातलेला, पाणी दिलेला, जीव खचल्यावर परत आणलेला, गडद छायेच्या दरीतून निर्भयपणे चालवलेला, आणि मग शत्रूंसमोर मांडलेल्या मेजावर बसवलेला. चांगुलपणा केवळ त्याच्यामागे येत नाही — तो त्याचा पाठलाग करतो.
23 1माझा पिता माझा मेंढपाळ आहे; मला कशाचीही उणीव नाही. 2हिरव्या कुरणांत तो मला विसावा घ्यायला लावतो; संथ पाण्याच्या काठी तो मला नेतो. 3तो माझ्या जिवाला नवजीवन देतो; आपल्या नावासाठी तो मला नीतिमत्तेच्या मार्गांनी चालवतो. 4मृत्यूछायेच्या दरीतून मी चाललो, तरी मला कोणत्याही अरिष्टाचे भय वाटणार नाही, कारण तू माझ्याबरोबर आहेस; तुझी काठी व तुझी आकडी मला धीर देतात. 5माझ्या शत्रूंसमोर तू माझ्यासाठी मेज सजवतोस; तू माझ्या मस्तकाला तेलाने अभिषेक करतोस; माझा प्याला भरून वाहतो. 6खरोखर माझ्या आयुष्याच्या सर्व दिवसांत चांगुलपणा व अखंड प्रेम माझ्या पाठीशी राहतील, आणि मी सदासर्वकाळ माझ्या पित्याच्या घरात राहीन.