स्तोत्रसंहिता 40

40 ¹मी धीराने आमच्या पित्याची वाट पाहिली; तो माझ्याकडे वळला आणि त्याने माझा आक्रोश ऐकला. ²त्याने मला विनाशाच्या खड्ड्यातून, दाट चिखलातून वर काढले; त्याने माझे पाय खडकावर ठेवले आणि माझी पावले स्थिर केली.

³त्याने माझ्या मुखात नवे गीत घातले, आमच्या पित्याच्या स्तुतीचे गीत. पुष्कळ जण पाहतील आणि भय धरतील, आणि आमच्या पित्यावर भरवसा ठेवतील. ⁴धन्य तो मनुष्य जो आमच्या पित्याला आपला भरवसा करतो, जो गर्विष्ठांकडे वळत नाही, जे असत्याच्या मागे धावतात त्यांच्याकडे वळत नाही.

⁵हे माझ्या पित्या, तू केलेली अद्भुत कृत्ये पुष्कळ आहेत, आणि आमच्याविषयीचे तुझे विचारही; तुझ्याशी कोणाची तुलना होऊ शकत नाही. मी ती जाहीर करून सांगू लागलो, तर ती मोजण्यास फार असतील. ⁶यज्ञ आणि अर्पण तू इच्छिले नाहीस, पण तू माझे कान उघडले आहेस. होमार्पण आणि पापार्पण तू मागितले नाहीस. ⁷तेव्हा मी म्हणालो, “पाहा, मी आलो आहे— ग्रंथाच्या गुंडाळीत माझ्याविषयी लिहिले आहे.”

⁸हे माझ्या पित्या, तुझ्या इच्छेप्रमाणे करण्याची मला आवड आहे; तुझे नियमशास्त्र माझ्या हृदयात आहे. ⁹मी मोठ्या मंडळीत नीतिमत्तेची सुवार्ता जाहीर केली आहे; हे माझ्या पित्या, मी आपले ओठ बंद केले नाहीत, हे तुला ठाऊक आहे.

¹⁰मी तुझी नीतिमत्ता आपल्या हृदयात लपवली नाही; मी तुझ्या विश्वासूपणाविषयी आणि तुझ्या तारणाविषयी सांगितले आहे. मी तुझे कराराचे प्रेम आणि तुझे सत्य मोठ्या मंडळीपासून लपवले नाही. ¹¹हे माझ्या पित्या, तुझा कोमल कळवळा माझ्यापासून रोखू नकोस; तुझे कराराचे प्रेम आणि तुझे सत्य सदैव माझे रक्षण करोत.

¹²कारण असंख्य संकटांनी मला वेढले आहे; माझ्या पापांनी मला गाठले आहे, आणि मला दिसेनासे झाले आहे. ती माझ्या डोक्याच्या केसांहून अधिक आहेत, आणि माझे हृदय गळून गेले आहे. ¹³हे माझ्या पित्या, कृपया मला सोडव; हे माझ्या पित्या, त्वरा कर आणि मला साहाय्य कर. ¹⁴जे माझा जीव घेऊ पाहतात ते सर्व लज्जित आणि अपमानित होवोत; जे माझा नाश इच्छितात ते फजित होऊन मागे परतोत.

¹⁵जे मला म्हणतात, “अहाहा! अहाहा!” ते आपल्याच लाजेने स्तंभित होवोत. ¹⁶पण जे तुला शोधतात ते सर्व तुझ्या ठायी आनंद करोत आणि हर्ष करोत; जे तुझ्या तारणावर प्रीती करतात ते सदैव म्हणोत, “आमचा पिता थोर आहे!” ¹⁷मी तर दीन आणि गरजवंत आहे; सार्वभौम पिता माझी आठवण करो. तूच माझे साहाय्य आणि माझा सोडवणारा आहेस; हे माझ्या पित्या, विलंब करू नकोस.