स्तोत्रसंहिता 55

55 ¹माझी प्रार्थना ऐक, माझ्या पित्या, आणि माझ्या दयेच्या विनवणीपासून स्वतःला लपवू नकोस. ²माझे ऐक आणि मला उत्तर दे; माझ्या तक्रारीत मी अस्वस्थ आहे, आणि मी कण्हतो, ³शत्रूच्या आवाजामुळे, दुष्टांच्या जुलमामुळे. कारण ते माझ्यावर संकट आणतात, आणि रागाने ते माझ्याविरुद्ध द्वेष बाळगतात. ⁴माझे हृदय माझ्या अंतर्यामी तळमळते; मृत्यूची भीती माझ्यावर कोसळली आहे. ⁵भय व थरकाप मला व्यापून टाकतात, आणि दहशतीने मला ग्रासले आहे. ⁶आणि मी म्हणालो, “अहा, कबुतरासारखे पंख मला असते तर! मी उडून जाऊन विसावा घेतला असता.

⁷होय, मी दूरवर भटकत गेलो असतो; मी रानात आश्रय घेतला असता. ^a a v7 सेला: अनिश्चित अर्थाचा एक संगीतविषयक किंवा उपासनाविषयक शब्द, बहुधा चिंतनासाठी विराम किंवा संगीतमय मध्यंतर. ⁸मी माझ्या आश्रयस्थानाकडे घाई केली असती, प्रचंड वारा व वादळ यांपासून दूर.” ⁹त्यांना गोंधळात टाक, सार्वभौम पित्या; त्यांची भाषा विभागून टाक, कारण नगरात हिंसा व कलह मला दिसत आहे. ¹⁰रात्रंदिवस ते तिच्या तटांवर फिरत असतात; दुष्टपणा व उपद्रव तिच्या आत आहेत. ¹¹तिच्यामध्ये नाश आहे; जुलूम व कपट तिच्या रस्त्यांवरून कधीही निघून जात नाहीत. ¹²कारण मला टोमणे मारणारा तो शत्रू नाही—ते मी सहन केले असते; माझ्यावर स्वतःला उंचावणारा माझा द्वेष करणारा नाही— त्याच्यापासून मी लपून राहिलो असतो. ¹³पण तो तूच आहेस, माझ्या बरोबरीचा माणूस, माझा सोबती व माझा जिवलग मित्र. ¹⁴आपण, ज्यांनी एकत्र गोड सहवासाचा आनंद घेतला, जे लोकसमुदायासोबत आमच्या पित्याच्या घराकडे चालत गेलो. ¹⁵त्यांच्यावर मृत्यू येवो; ते जिवंतच अधोलोकात उतरोत, कारण त्यांच्या निवासस्थानात, अगदी त्यांच्यामध्ये, दुष्टता आहे. ¹⁶पण मी माझ्या पित्याला हाक मारतो, आणि माझा पिता मला तारील. ¹⁷संध्याकाळी, सकाळी व दुपारी मी आक्रोश करतो व कण्हतो, आणि तो माझा आवाज ऐकतो. ¹⁸माझ्याविरुद्ध चाललेल्या लढाईतून त्याने माझा जीव शांतीने सोडवला आहे, जरी अनेक जण माझ्याविरुद्ध उठले होते.

¹⁹आमचा पिता ऐकेल व त्यांना नमवील—जो प्राचीन काळापासून राजासनी विराजमान आहे. ते कधीच बदलत नाहीत म्हणून, त्यांना आमच्या पित्याचे भय नाही. ²⁰विश्वासघातक्याने त्याच्याशी शांतीने वागणाऱ्यांविरुद्ध आपले हात उगारले आहेत; त्याने आपला करार मोडला आहे. ²¹त्याचे बोलणे लोण्याहून मऊ होते, तरी त्याच्या हृदयात युद्ध होते; त्याचे शब्द तेलाहून मृदू होते, तरी ते उपसलेल्या तलवारी होत्या. ²²तुझा भार आमच्या पित्यावर टाक, आणि तो तुला सांभाळील; तो नीतिमानाला कधीही ढळू देणार नाही. ²³पण तू, माझ्या पित्या, त्यांना नाशाच्या खड्ड्यात खाली आणशील; रक्तपात व कपट करणारे लोक आपले अर्धे आयुष्यही जगणार नाहीत. पण मी तुझ्यावर विश्वास ठेवीन.