गथ येथील मिक्ताम
गायकवृंदाच्या प्रमुखासाठी: “दूरच्या एला वृक्षांवरील पारवा” या सुरावर. दाविदाचे स्तोत्र. एक सुवर्ण स्तोत्र, जेव्हा पलिष्ट्यांनी त्याला गथ येथे धरले तेव्हाचे.
गथ येथे पलिष्ट्यांनी पकडलेला आणि दिवसभर तुडवला गेलेला दावीद विनंती करतो की त्याचे अश्रू कुपीत जमा करावेत व नोंदीत ठेवावेत. दोनदा तो आपले स्थिर करणारे वाक्य पुन्हा म्हणतो: माझ्या पित्यावर मी भरवसा ठेवतो — मर्त्य माणसे माझे काय करू शकतील?
56 1माझ्या पित्या, माझ्यावर दया कर, कारण माणसे मला तुडवितात; दिवसभर एक आक्रमणकर्ता माझ्यावर दबाव आणतो. 2माझे शत्रू दिवसभर मला तुडवितात; पुष्कळ जण गर्वाने माझ्याविरुद्ध लढतात. 3जेव्हा मी भयभीत होतो, तेव्हा मी तुझ्यावर भरवसा ठेवतो.
4माझ्या पित्यामध्ये, ज्याच्या वचनाची मी स्तुती करतो— माझ्या पित्यावर मी भरवसा ठेवतो; मी भिणार नाही. केवळ मर्त्य माणसे माझे काय करू शकतील? 5दिवसभर ते माझ्या शब्दांचा विपर्यास करतात; माझ्याविरुद्ध त्यांचे सर्व विचार दुष्ट आहेत. 6ते एकत्र जमतात, ते दबा धरून बसतात; ते माझ्या पावलांवर नजर ठेवतात, माझा जीव घेण्याची आशा बाळगून.
7त्यांच्या दुष्टाईमुळे ते सुटतील काय? माझ्या पित्या, क्रोधाने या लोकांना खाली आणि. 8तू माझ्या भटकंतीची गणना ठेवली आहेस; माझी आसवे तुझ्या कुपीत ठेव. ती तुझ्या नोंदीत नाहीत काय?
9मग मी हाक मारीन तेव्हा माझे शत्रू माघारी फिरतील. हे मला ठाऊक आहे: की माझा पिता माझ्या बाजूने आहे. 10माझ्या पित्यामध्ये मी त्याच्या वचनाची स्तुती करतो; माझ्या पित्यामध्ये मी त्याच्या वचनाची स्तुती करतो.
11माझ्या पित्यावर मी भरवसा ठेवतो; मी भिणार नाही. केवळ मर्त्य माणसे माझे काय करू शकतील? 12माझ्या पित्या, तुझे नवस माझ्यावर आहेत; मी तुला उपकारस्तुतीची अर्पणे वाहीन. 13कारण तू माझा जीव मृत्यूपासून सोडविला आहेस—होय, माझी पावले अडखळण्यापासून वाचविली आहेस—यासाठी की मी जीवनाच्या प्रकाशात माझ्या पित्यासमोर चालावे.