स्तोत्रसंहिता 77

77 ¹मी आमच्या पित्याला मोठ्याने हाक मारतो; माझा आवाज आमच्या पित्याकडे चढतो, यासाठी की त्याने माझे ऐकावे. ²माझ्या संकटाच्या दिवशी मी सार्वभौम पित्याचा शोध घेतला; रात्री माझा हात पसरलेला होता आणि थकला नाही; माझ्या जिवाने सांत्वन घेण्यास नकार दिला. ³मी आमच्या पित्याचे स्मरण करतो, आणि मी कण्हतो; मी मनन करतो, आणि माझा आत्मा खचून जातो.

⁴तू माझ्या पापण्या उघड्या ठेवल्यास; मी व्याकूळ झालो आणि बोलू शकलो नाही. ⁵मी पूर्वीच्या दिवसांचा, फार पूर्वीच्या वर्षांचा विचार केला. ⁶रात्रीच्या वेळी मला माझे गीत आठवले; मी आपल्या हृदयाशी मनन केले, आणि माझ्या आत्म्याने शोध घेतला: ⁷“सार्वभौम पिता सर्वकाळ टाकून देईल का, आणि पुन्हा कधीच कृपा दाखवणार नाही का? ⁸त्याची कराराची प्रीती सर्वकाळासाठी संपली का? त्याचे वचन सर्व पिढ्यांसाठी संपुष्टात आले का? ⁹आमचा पिता दयाळू असण्याचे विसरला का? त्याने रागाने आपला कळवळा आवरून धरला का?”

¹⁰मग मी म्हणालो, “हीच माझी विनवणी आहे: परात्परच्या उजव्या हाताची वर्षे.” ^a a v10 ही विनवणी त्या गतकाळाच्या वर्षांना उद्देशून आहे, जेव्हा परात्परच्या समर्थ हाताने आपल्या लोकांसाठी पराक्रमाने कार्य केले. ¹¹मी आमच्या पित्याच्या कृत्यांचे स्मरण करीन; होय, मी तुझ्या प्राचीन काळच्या अद्भुत कृत्यांचे स्मरण करीन. ¹²मी तुझ्या सर्व कार्यावर मनन करीन, आणि तुझ्या पराक्रमी कृत्यांचा विचार करीन. ¹³हे आमच्या पित्या, तुझा मार्ग पवित्र आहे. आमच्या पित्यासारखा थोर देव कोण आहे? ¹⁴अद्भुत कृत्ये करणारा तू आमचा पिता आहेस; तू लोकांमध्ये आपले सामर्थ्य प्रकट केले आहेस. ¹⁵तू आपल्या बाहूने आपल्या लोकांना, याकोब व योसेफ यांच्या संतानांना, खंडणी देऊन सोडवले.

¹⁶हे आमच्या पित्या, जलांनी तुला पाहिले; जलांनी तुला पाहिले आणि ती तळमळली; खरोखर, खोल पाणी थरथरले. ¹⁷मेघांनी पाणी ओतले; आकाश गर्जनेने निनादले; तुझे बाण चहूकडे चमकले. ¹⁸तुझ्या गर्जनेचा नाद वावटळीतून घुमला; तुझ्या विजांनी जगाला उजळले; पृथ्वी थरथरली आणि हादरली. ¹⁹तुझा मार्ग समुद्रातून होता, तुझी वाट महाजलांतून होती; तरी तुझ्या पावलांचे ठसे दिसले नाहीत. ²⁰मोशे व अहरोन यांच्या हातून तू आपल्या लोकांना कळपासारखे चालवले.