प्रकटीकरण 20

20 ¹मी एक देवदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला; त्याच्या हातात अथांग खोलीची किल्ली आणि एक मोठी साखळी होती. ²त्याने त्या अजगराला—त्या प्राचीन सर्पाला, म्हणजे दियाबल व सैतानाला—धरले आणि त्याला हजार वर्षांसाठी बांधले. ³त्याने त्याला अथांग खोलीत टाकले, बंद केले आणि त्याच्यावर शिक्का मारला, यासाठी की हजार वर्षे संपेपर्यंत त्याने राष्ट्रांना आणखी फसवू नये; त्यानंतर त्याला थोड्या वेळासाठी सोडले जाणे भाग आहे.

⁴मग मी सिंहासने पाहिली; त्यांवर बसलेल्यांना न्याय करण्याचा अधिकार देण्यात आला. येशूच्या साक्षीमुळे आणि आमच्या पित्याच्या वचनामुळे ज्यांचा शिरच्छेद झाला होता, त्यांचेही जीव मी पाहिले—ज्यांनी त्या पशूची किंवा त्याच्या मूर्तीची उपासना केली नव्हती, आणि आपल्या कपाळावर किंवा हातावर त्याचे चिन्ह स्वीकारले नव्हते. ते जिवंत झाले आणि हजार वर्षे ख्रिस्ताबरोबर राज्य करू लागले. ⁵(बाकीचे मेलेले लोक हजार वर्षे संपेपर्यंत जिवंत झाले नाहीत.) हे पहिले पुनरुत्थान होय. ⁶जो पहिल्या पुनरुत्थानात वाटेकरी आहे तो धन्य व पवित्र होय; त्यांच्यावर दुसऱ्या मरणाचा काही अधिकार चालत नाही, तर ते आमच्या पित्याचे व ख्रिस्ताचे याजक होतील आणि हजार वर्षे त्याच्याबरोबर राज्य करतील.

सैतान सोडला जातो

⁷हजार वर्षे संपल्यावर सैतानाला त्याच्या बंदिवासातून सोडले जाईल. ⁸आणि तो पृथ्वीच्या चार कोपऱ्यांतील राष्ट्रांना—गोग व मागोग यांना—फसवण्यासाठी बाहेर निघेल आणि त्यांना लढाईसाठी एकत्र जमवेल; त्यांची संख्या समुद्राच्या वाळूइतकी असेल. ^a a v8 गोग व मागोग ही दोन प्रत्यक्ष राष्ट्रे नव्हेत, तर यहेज्केल संदेष्ट्याच्या ग्रंथातून घेतलेली प्रतीके आहेत, जी आमच्या पित्याच्या लोकांविरुद्ध एकत्र जमलेल्या पृथ्वीवरील सर्व बंडखोर लोकसमूहांचे प्रतिनिधित्व करतात. ⁹ते पृथ्वीच्या संपूर्ण विस्तारावर चालून आले आणि त्यांनी पवित्र जनांच्या छावणीला व त्या प्रिय नगराला वेढा घातला, परंतु आमच्या पित्याकडून स्वर्गातून अग्नी खाली पडला आणि त्याने त्यांना भस्म केले. ¹⁰त्यांना फसवणारा दियाबल अग्नी व गंधकाच्या सरोवरात टाकला गेला, जेथे तो पशू व खोटा संदेष्टा आधीच होते. त्यांना रात्रंदिवस, युगानुयुग यातना भोगाव्या लागतील.

मोठे शुभ्र सिंहासन

¹¹मग मी एक मोठे शुभ्र सिंहासन पाहिले आणि त्यावर बसलेल्याला पाहिले. त्याच्या समोरून पृथ्वी व आकाश पळून गेले; त्यांच्यासाठी कोठेही जागा उरली नाही. ^b b v11 अंतिम न्यायाचे हे मोठे शुभ्र सिंहासन आमच्या पित्याचे सिंहासन आहे. जो जो कधी जगला त्या प्रत्येक माणसाला त्याच्यासमोर उभे राहावे लागते. ¹²मग मी मेलेल्यांना—लहानथोरांना—सिंहासनासमोर उभे असलेले पाहिले. आणि पुस्तके उघडली गेली; आणखी एक पुस्तक, म्हणजे जीवनाचे पुस्तक, उघडले गेले. त्या पुस्तकांत जे लिहिले होते त्यावरून, प्रत्येकाचा त्याच्या कृत्यांप्रमाणे न्याय करण्यात आला. ¹³समुद्राने आपल्यातील मेलेले परत दिले; मृत्यू व अधोलोकानेही आपल्यातील मेलेले परत दिले; आणि प्रत्येकाचा त्याच्या कृत्यांप्रमाणे न्याय करण्यात आला. ¹⁴मग मृत्यू व अधोलोक अग्नीच्या सरोवरात टाकले गेले. हे अग्नीचे सरोवर म्हणजेच दुसरे मरण होय. ¹⁵आणि ज्या कोणाचे नाव जीवनाच्या पुस्तकात लिहिलेले आढळले नाही, त्याला अग्नीच्या सरोवरात टाकण्यात आले.