प्रकटीकरण 21

21 ¹मग मी एक नवे आकाश व नवी पृथ्वी पाहिली, कारण पहिले आकाश व पहिली पृथ्वी नाहीशी झाली होती, आणि समुद्रही राहिला नव्हता. ²मी पवित्र नगरी, नवे यरुशलेम, स्वर्गातून, आमच्या पित्याकडून खाली उतरताना पाहिली; ती आपल्या पतीसाठी शृंगारलेल्या वधूसारखी सज्ज होती.

³मग मी राजासनाकडून एक मोठी वाणी ऐकली, ती म्हणाली, “पाहा, आमच्या पित्याचे वस्तिस्थान मानवजातीबरोबर आहे. तो त्यांच्याबरोबर राहील; ते त्याचे लोक होतील, आणि तो स्वतः, त्यांचा पिता, त्यांच्याबरोबर राहील.

⁴आमचा पिता त्यांच्या डोळ्यांतील प्रत्येक अश्रू पुसून टाकील, आणि मरण पुन्हा राहणार नाही, शोकही राहणार नाही, रडणेही नाही, दुःखही यापुढे राहणार नाही, कारण पूर्वीच्या गोष्टी नाहीशा झाल्या आहेत.”

⁵राजासनावर बसलेला म्हणाला, “पाहा, मी सर्व काही नवे करीत आहे.” तो पुढे म्हणाला, “हे लिहून ठेव: ही वचने विश्वसनीय व खरी आहेत.” ⁶त्याने मला सांगितले: “झाले. मी अल्फा व ओमेगा आहे, आरंभ व अंत आहे. तहानलेल्याला मी जीवनाच्या पाण्याच्या झऱ्यातून फुकट देईन. ⁷जो विजय मिळवितो त्याला या गोष्टींचे वतन मिळेल, आणि मी त्याचा पिता होईन, व तो माझा पुत्र होईल. ⁸परंतु भित्रे, अविश्वासू, अमंगळ, खुनी, व्यभिचारी, चेटूक करणारे, मूर्तिपूजक, आणि सर्व लबाड—यांचा वाटा अग्नी व गंधकाने जळणाऱ्या सरोवरात आहे; हे दुसरे मरण होय.”

⁹सात शेवटल्या पीडांनी भरलेल्या सात वाट्या धरणाऱ्या सात देवदूतांपैकी एक आला आणि मला म्हणाला, “ये, मी तुला वधू, येशू कोकऱ्याची पत्नी दाखवितो.” ¹⁰त्याने मला आत्म्यात एका मोठ्या, उंच पर्वतावर नेले, आणि पवित्र नगरी यरुशलेम स्वर्गातून, आमच्या पित्याकडून खाली उतरताना मला दाखविली, ¹¹तिच्यात आमच्या पित्याचे तेज प्रकट होत होते, अत्यंत दुर्मिळ रत्नासारखे, स्फटिकासारख्या स्वच्छ यास्फे रत्नासारखे तेजस्वी. ¹²तिला एक मोठी, उंच तटबंदी होती, तिला बारा वेशी होत्या, त्यांवर बारा देवदूत नेमलेले होते, आणि तेथे इस्राएलाच्या पुत्रांच्या बारा वंशांची नावे लिहिलेली होती, ¹³पूर्वेस तीन वेशी, उत्तरेस तीन वेशी, दक्षिणेस तीन वेशी, पश्चिमेस तीन वेशी. ¹⁴नगरीच्या तटबंदीला बारा पाये होते, आणि त्यांवर येशू कोकऱ्याच्या बारा प्रेषितांची बारा नावे होती.

¹⁵माझ्याशी बोलणाऱ्याजवळ नगरी, तिच्या वेशी व तिच्या तटबंदी मोजण्यासाठी एक सोन्याची मापकाठी होती. ¹⁶नगरी चौरस आहे, तिची लांबी तिच्या रुंदीइतकी आहे. त्याने आपल्या काठीने ती मोजली: सुमारे चौदाशे मैल—लांबी, रुंदी व उंची समान. ¹⁷त्याने तिची तटबंदी मोजली—सुमारे दोनशे सोळा फूट, मानवी मापाने, जे देवदूताचेही आहे. ¹⁸तटबंदी यास्फे रत्नाची बांधलेली होती, तर नगरी काचेसारख्या स्वच्छ शुद्ध सोन्याची होती. ¹⁹नगरीच्या तटबंदीचे पाये सर्व प्रकारच्या रत्नांनी मढविलेले होते: पहिला यास्फे, दुसरा नीलमणी, तिसरा अकीक, चौथा पाचू, ²⁰पाचवा गोमेद, सहावा लाल कर्णेलियन, सातवा पीतमणी, आठवा वैडूर्य, नववा पुष्कराज, दहावा हरितमणी, अकरावा याकीथ, आणि बारावा कर्केतन. ²¹बारा वेशी बारा मोत्यांच्या होत्या, प्रत्येक वेस एकाच मोत्याची बनविलेली होती. नगरीचा रस्ता काचेसारख्या स्वच्छ शुद्ध सोन्याचा होता.

²²नगरीत मला कोणतेही मंदिर दिसले नाही, कारण सर्वसमर्थ सार्वभौम पिता आणि येशू कोकरा हेच तिचे मंदिर आहे. ²³नगरीवर प्रकाश पाडण्यासाठी तिला सूर्याची किंवा चंद्राची गरज नाही—आमच्या पित्याचे तेज तिला प्रकाशित करते, आणि येशू कोकरा हा तिचा दीप आहे. ²⁴राष्ट्रे तिच्या प्रकाशात चालतील, आणि पृथ्वीचे राजे आपले वैभव तिच्यात आणतील. ²⁵आणि तिच्या वेशी दिवसा कधीही बंद होणार नाहीत—आणि तेथे रात्र असणारच नाही. ²⁶राष्ट्रांचे वैभव व सन्मान ते तिच्यात आणतील. ²⁷कोणतीही अशुद्ध वस्तू तिच्यात कधीही प्रवेश करणार नाही, तसेच अमंगळ किंवा खोटे करणाराही नाही—केवळ येशू कोकऱ्याच्या जीवनाच्या पुस्तकात ज्यांची नावे लिहिलेली आहेत तेच प्रवेश करतील.