रोमकरांस 2

2 ¹म्हणून, तू कोणीही असलास, दुसऱ्याचा न्याय करतोस तेव्हा तुला काहीच सबब नाही; कारण त्यांचा न्याय करण्यात तू स्वतःलाच दोषी ठरवतोस, कारण तू तीच कृत्ये करतोस. ²अशी कृत्ये करणाऱ्यांवर आमच्या पित्याचा न्याय योग्यपणे होतो, हे तर आपण जाणतो. ³अरे, अशी कृत्ये करणाऱ्यांचा न्याय करून तू स्वतःच तीच कृत्ये करतोस, तर तू आमच्या पित्याच्या न्यायातून सुटशील असे तुला वाटते का? ⁴किंवा त्याच्या दयेच्या, सहनशीलतेच्या व धीराच्या समृद्धीचा तू अनादर करतोस का? आमच्या पित्याची दया तुला पश्चात्तापाकडे नेण्यासाठी आहे, हे तुला कळत नाही का? ⁵पण तुझ्या कठीण व पश्चात्ताप न करणाऱ्या मनामुळे तू क्रोधाच्या दिवसासाठी स्वतःसाठी क्रोध साठवत आहेस, ज्या दिवशी आमच्या पित्याचा नीतिमान न्याय प्रकट होईल. ⁶तो प्रत्येकाला त्याच्या कृत्यांप्रमाणे प्रतिफळ देईल. ⁷जे चांगल्या कामात टिकून राहून गौरव, सन्मान व अविनाशीपण शोधतात, त्यांना तो सार्वकालिक जीवन देईल. ⁸पण जे स्वार्थी आहेत, सत्याचा नकार करतात व दुष्टतेच्या मागे लागतात, त्यांच्यावर क्रोध व कोप येईल. ⁹जो जो वाईट करतो त्या प्रत्येक माणसावर संकट व क्लेश येईल—प्रथम यहुद्यावर, मग ग्रीकावर; ¹⁰पण जे जे चांगले करतात त्या सर्वांना गौरव, सन्मान व शांती मिळेल—प्रथम यहुद्याला, मग ग्रीकालाही. ¹¹कारण आमचा पिता पक्षपात करत नाही. ¹²ज्यांनी नियमशास्त्राशिवाय पाप केले ते नियमशास्त्राशिवायही नाश पावतील; आणि ज्यांनी नियमशास्त्राखाली पाप केले त्यांचा न्याय नियमशास्त्रानुसार होईल. ¹³कारण नियमशास्त्र ऐकणारे आमच्या पित्यासमोर नीतिमान ठरत नाहीत, तर जे त्याचे पालन करतात तेच नीतिमान ठरवले जातील. ¹⁴खरे तर, ज्या परराष्ट्रीयांना नियमशास्त्र नाही, ते जेव्हा स्वभावतःच नियमशास्त्रात सांगितलेली कृत्ये करतात, तेव्हा त्यांना नियमशास्त्र नसतानाही ते त्यांच्या ठायी कार्य करत असते. ¹⁵ते नियमशास्त्राचे कार्य आपल्या हृदयांवर लिहिलेले असल्याचे दाखवतात; त्यांची सद्सद्विवेकबुद्धी साक्ष देते आणि त्यांचे परस्परविरोधी विचार त्यांना दोष देतात किंवा त्यांचा बचाव करतात. ¹⁶ज्या दिवशी आमचा पिता येशू ख्रिस्ताद्वारे प्रत्येकाच्या गुप्त गोष्टींचा न्याय करील त्या दिवशी हे घडेल—असे माझी सुवार्ता सांगते. ^a a v16 आमचा पिता न्यायाधीश आहे, तरी तो आपल्या पुत्राद्वारे न्याय करतो—पित्याने सर्व न्याय येशूवर सोपवला आहे.

नियमशास्त्र तुम्हांला तारणार नाही

¹⁷पण तू स्वतःला यहुदी म्हणवतोस, नियमशास्त्रावर भरवसा ठेवतोस व आमच्या पित्याविषयी अभिमान बाळगतोस; ¹⁸नियमशास्त्रातून शिकवण मिळाल्यामुळे तू आमच्या पित्याची इच्छा जाणतोस व जे उत्तम आहे त्याला मान्यता देतोस; ¹⁹तुझी खात्री आहे की तू आंधळ्यांचा मार्गदर्शक, अंधारात असणाऱ्यांसाठी प्रकाश, ²⁰मूर्खांना शिकवणारा, अजाणांचा शिक्षक आहेस, आणि नियमशास्त्रात ज्ञानाचे व सत्याचे स्वरूप तुझ्याजवळ आहे. ²¹तर मग तू दुसऱ्यांना शिकवतोस—स्वतःला शिकवत नाहीस का? तू चोरी करू नये असा उपदेश करतोस—तू स्वतः चोरी करतोस का? ²²व्यभिचार करू नका असे दुसऱ्यांना सांगणारा तू—स्वतः व्यभिचार करतोस का? मूर्तींचा तिटकारा करणारा तू—मंदिरे लुटतोस का? ²³नियमशास्त्राविषयी अभिमान बाळगणारा तू, नियमशास्त्राचे उल्लंघन करून आमच्या पित्याचा अनादर करतोस का? ²⁴पवित्र शास्त्रात लिहिल्याप्रमाणे: “तुमच्यामुळे राष्ट्रांमध्ये आमच्या पित्याच्या नावाची निंदा होते.” ²⁵जर तू नियमशास्त्र पाळशील तर सुंता उपयोगी आहे; पण तू त्याचे उल्लंघन केलेस, तर तुझी सुंता म्हणजे बेसुंता होणे होय. ²⁶म्हणून जर बेसुंता माणूस नियमशास्त्राच्या आज्ञा पाळील, तर त्याची बेसुंता सुंता म्हणून गणली जाणार नाही का? ²⁷जो शारीरिकदृष्ट्या बेसुंता आहे पण नियमशास्त्र पाळतो, तो तुझा—म्हणजे लिखित नियम व सुंता असूनही नियमशास्त्र मोडणाऱ्या तुझा—न्याय करील. ²⁸कारण बाहेरून जो दिसतो तो खरा यहुदी नव्हे, आणि केवळ शरीरावरची सुंता ही खरी सुंता नव्हे. ²⁹उलट, जो अंतर्यामी यहुदी आहे तोच खरा यहुदी; आणि लिखित नियमाने नव्हे, तर आत्म्याने केलेली हृदयाची सुंता हीच खरी सुंता आहे. अशा माणसाची प्रशंसा माणसांकडून नव्हे, तर आमच्या पित्याकडून होते.