वाचा. स्वीकारा. सुचवा.

♥ पुनरावलोकने

रोमकरांस 3

पुस्तक

आमचा पिता कधीही अपयशी ठरत नाही

जर सगळेच दोषी असतील, तर इस्राएलाचा विशेषाधिकार व्यर्थ होता का? नाही. पण कोणालाही सूट नाही, आणि हे सांगण्यासाठी पौल एकामागून एक शास्त्रवचने रचतो. वळण एकविसाव्या वचनाशी येते: नियमशास्त्रावाचून आमचा पिता ख्रिस्ताद्वारे मोफत नीतिमान ठरवतो. त्यामुळे बढाई मारायला कुठेच जागा उरत नाही.

अध्याय 3.

मग यहूद्याला कोणता अधिक लाभ आहे? किंवा सुंतेचे मोल काय? प्रत्येक बाबतीत पुष्कळ. सर्वात प्रथम, आमच्या पित्याची वचनेच त्यांच्यावर सोपवण्यात आली. मग काय? जर काहीजण अविश्वासू ठरले, तर त्यांच्या अविश्वासूपणामुळे आमच्या पित्याचा विश्वासूपणा रद्द होईल काय? नाही! प्रत्येक माणूस लबाड असला, तरी आमचा पिता सत्य ठरो. असे लिहिले आहे: “तू आपल्या वचनांत नीतिमान ठरतोस, आणि तुझा न्याय होतो तेव्हा तू विजयी होतोस.”

पण जर आमच्या दुष्कृत्यांमुळे आमच्या पित्याची नीतिमत्ता उठून दिसते, तर आपण काय म्हणावे? आमच्यावर क्रोध आणणारा आमचा पिता अन्यायी आहे काय? (मी माणसाच्या रीतीने बोलतो.). मुळीच नाही! कारण मग आमचा पिता जगाचा न्याय कसा करील? पण जर माझ्या लबाडीमुळे आमच्या पित्याचे सत्य त्याच्या गौरवासाठी विपुल होते, तर मग माझा अजूनही पापी म्हणून न्याय का केला जातो? आणि—काहीजण आमची निंदा करत म्हणतात त्याप्रमाणे—“चांगले घडावे म्हणून आपण वाईट करू या” असे का म्हणू नये? अशांना मिळणारा न्यायदंड योग्यच आहे.

कोणीही नीतिमान नाही

मग काय? आपण अधिक चांगले आहोत काय? मुळीच नाही—यहूदी आणि ग्रीक हे सर्वच पापाच्या पकडीखाली आहेत, असा आरोप आपण आधीच केला आहे, असे लिहिले आहे: “कोणीही नीतिमान नाही, एकही नाही; कोणी समजत नाही; कोणी आमच्या पित्याचा शोध घेत नाही. सर्व बहकले आहेत; एकत्रितपणे ते निरुपयोगी झाले आहेत; कोणी बरे करत नाही, एकही नाही. त्यांचा गळा उघडी कबर आहे; ते आपल्या जिभेने कपट करतात.” “त्यांच्या ओठांखाली सापांचे विष आहे. त्यांचे तोंड शाप आणि कडूपणाने भरले आहे. रक्त पाडण्यास त्यांचे पाय चपळ आहेत; नाश आणि विपत्ती त्यांच्या मार्गांवर आहेत, आणि शांतीचा मार्ग त्यांनी जाणला नाही. त्यांच्या डोळ्यांपुढे आमच्या पित्याचे भय नाही.”

आपल्याला ठाऊक आहे की, नियमशास्त्र जे काही सांगते ते नियमशास्त्राच्या अधीन असलेल्यांना लागू आहे, यासाठी की प्रत्येक तोंड बंद व्हावे आणि सगळे जग आमच्या पित्यापुढे उत्तरदायी ठरावे. नियमशास्त्राच्या कृत्यांनी त्याच्यापुढे कोणीही नीतिमान ठरत नाही; नियमशास्त्र पापाची जाणीव करून देते.

येशूवरील विश्वासाने नीतिमान ठरणे

पण आता, नियमशास्त्रावाचून, आमच्या पित्याची नीतिमत्ता प्रकट झाली आहे, आणि नियमशास्त्र व संदेष्टे यांनी तिच्याविषयी साक्ष दिली आहे. आमच्या पित्याची ही नीतिमत्ता येशू ख्रिस्तावरील विश्वासाद्वारे, विश्वास ठेवणाऱ्या सर्वांना मिळते, कारण काही भेदभाव नाही, कारण सर्वांनी पाप केले आहे आणि ते आमच्या पित्याच्या गौरवाला उणे पडले आहेत, आणि ख्रिस्त येशूमध्ये असलेल्या खंडणीद्वारे त्याच्या कृपेने ते फुकट नीतिमान ठरवले जातात. आमच्या पित्याने त्याला त्याच्या रक्तावरील विश्वासाद्वारे प्रायश्चित्ताचे अर्पण म्हणून सादर केले, यासाठी की त्याने आपली नीतिमत्ता दाखवावी; कारण त्याने आपल्या सहनशीलतेने पूर्वी केलेल्या पापांकडे दुर्लक्ष केले होते, यासाठी की त्याने आता आपली नीतिमत्ता दाखवावी, म्हणजे तो स्वतः न्यायी असावा आणि येशूवर विश्वास ठेवणाऱ्या प्रत्येकाला नीतिमान ठरवणाराही असावा.

मग अभिमान कोठे राहिला? तो वगळला गेला. कोणत्या नियमाने? कृत्यांच्या? नाही—विश्वासाच्या नियमाने. कारण आपले ठाम मत आहे की, मनुष्य नियमशास्त्राच्या कृत्यांवाचून विश्वासाने नीतिमान ठरतो. किंवा आमचा पिता केवळ यहूद्यांचाच पिता आहे काय? परराष्ट्रीयांचाही पिता नाही काय? होय, परराष्ट्रीयांचाही, कारण आमचा पिता एकच आहे, तो सुंता झालेल्यांना विश्वासाने आणि सुंता न झालेल्यांना विश्वासाद्वारे नीतिमान ठरवील.

मग या विश्वासाने आपण नियमशास्त्र रद्द करतो काय? मुळीच नाही—उलट आपण नियमशास्त्र दृढ करतो.

A young man reading the Father's Heart Bible (FHB) print edition in a coffee shop आता छापील स्वरूपात

टिप्पण्या

या अध्यायाने तुमच्या मनात जागवलेले विचार, प्रश्न किंवा एखादा शब्द — इथे सामायिक करा. प्रत्येक टिप्पणी तुमचे नाव योगदात्यांच्या भिंतीवर जोडते.

वाचणे, ऐकणे, कॉपी करणे आणि सामायिक करणे सर्वांसाठी खुले आहे — खात्याची गरज नाही. टिप्पणी करणे, हायलाइट करणे आणि तुमची जागा लक्षात ठेवणे मोफत खात्यासोबत येते, आणि प्रत्येक टिप्पणी तुमचे नाव योगदात्यांच्या भिंतीवर जोडते.

कुटुंबात सामील व्हा — हे मोफत आहे →
  • अजून टिप्पण्या नाहीत. तुमचा आवाज जोडणारे पहिले व्हा.