रोमकरांस 7

7 ¹बंधूंनो, तुम्हांला माहीत नाही काय—मी नियमशास्त्र जाणणाऱ्या लोकांशी बोलत आहे—की नियमशास्त्र माणसावर तो जिवंत असेपर्यंतच अधिकार गाजवते? ²विवाहित स्त्री तिचा पती जिवंत असेपर्यंत नियमाने त्याच्याशी बांधलेली असते; परंतु तो मेला, तर ती पतीविषयीच्या नियमापासून मुक्त होते. ³तिचा पती जिवंत असताना ती दुसऱ्या पुरुषाची पत्नी झाली, तर तिला व्यभिचारिणी म्हणतात; परंतु तो मेला, तर ती त्या नियमापासून मुक्त होते—आणि दुसऱ्याशी विवाह केला तरी ती व्यभिचारिणी ठरत नाही. ⁴म्हणून, माझ्या बंधुभगिनींनो, तुम्हीही ख्रिस्ताच्या शरीराद्वारे नियमशास्त्राला मेलेले झाला आहात, यासाठी की तुम्ही दुसऱ्याचे—म्हणजे मेलेल्यांतून उठविलेल्याचे—व्हावे, आणि आपण आमच्या पित्यासाठी फळ द्यावे. ⁵कारण जेव्हा आपण देहाधीन होतो, तेव्हा नियमशास्त्राने चेतविलेल्या पापाच्या वासना आपल्या शरीरांत कार्य करून मरणासाठी फळ देत होत्या. ⁶परंतु आता, ज्याने आपल्याला बांधून ठेवले होते त्याला मेलेले होऊन, आपण नियमशास्त्रापासून मुक्त झालो आहोत, यासाठी की आपण लिखित नियमाच्या जुन्या रीतीने नव्हे, तर आत्म्याच्या नव्या रीतीने सेवा करावी.

नियमशास्त्र पापाचे सामर्थ्य उघड करते

⁷तर मग आपण काय म्हणावे? नियमशास्त्र पाप आहे काय? कधीच नाही! तरीही नियमशास्त्रावाचून मला पाप कळले नसते—आणि “जे तुझे नाही त्याचा लोभ धरू नकोस” असे नियमशास्त्राने म्हटले नसते, तर मला लोभ कळला नसता. ⁸परंतु पापाने आज्ञेद्वारे संधी साधून माझ्यामध्ये सर्व प्रकारचा लोभ उत्पन्न केला. कारण नियमशास्त्रावाचून पाप मेलेले आहे. ⁹मी एके काळी नियमशास्त्रावाचून जिवंत होतो; परंतु आज्ञा आली, तेव्हा पाप पुन्हा जिवंत झाले, आणि मी मेलो. ¹⁰जी आज्ञा जीवन देण्यासाठी होती, तीच खरे पाहता मला मरण आणणारी ठरली, असे मला आढळले. ¹¹कारण पापाने आज्ञेद्वारे संधी साधून मला फसविले, आणि त्याच आज्ञेद्वारे मला ठार मारले. ¹²तर मग, नियमशास्त्र पवित्र आहे, आणि आज्ञा पवित्र व न्यायी व चांगली आहे.

¹³तर मग, जे चांगले होते ते माझ्यासाठी मरण आणणारे ठरले काय? खात्रीने नाही! उलट, पाप—ते पाप म्हणून उघड व्हावे यासाठी—त्या चांगल्याद्वारे माझ्यामध्ये मरण उत्पन्न केले, यासाठी की आज्ञेद्वारे पाप अत्यंत पापमय ठरावे. ¹⁴कारण आपल्याला ठाऊक आहे की नियमशास्त्र आत्मिक आहे; परंतु मी देहमय आहे, पापाच्या स्वाधीन विकला गेलेला आहे. ¹⁵मी जे करतो ते मला समजत नाही; कारण मला जे पाहिजे ते मी करत नाही, तर ज्याचा मी द्वेष करतो तेच मी करतो. ¹⁶मला जे नको ते जर मी करतो, तर नियमशास्त्र चांगले आहे हे मी मान्य करतो. ¹⁷तर मग आता, ते करणारा मी नाही, तर माझ्यामध्ये वसणारे पाप आहे. ¹⁸कारण मला ठाऊक आहे की माझ्यामध्ये—म्हणजे माझ्या देहामध्ये—काहीही चांगले वसत नाही. कारण चांगले करण्याची इच्छा माझ्यामध्ये आहे, परंतु ते पार पाडणे मला जमत नाही. ¹⁹कारण मला जे चांगले पाहिजे ते मी करत नाही, तर मला जे वाईट नको तेच मी करत राहतो. ²⁰आता, मला जे नको ते जर मी करतो, तर ते करणारा मी नाही, तर माझ्यामध्ये वसणारे पाप ते करते. ²¹तर मला हा नियम आढळतो: जेव्हा मला चांगले करण्याची इच्छा असते, तेव्हा वाईट माझ्याजवळच असते. ²²कारण माझ्या अंतर्यामी मी आमच्या पित्याच्या नियमशास्त्रात आनंद मानतो. ²³परंतु माझ्या शरीरात मला दुसरा एक नियम दिसतो, जो माझ्या मनाच्या नियमाविरुद्ध लढतो आणि माझ्या शरीरात कार्य करणाऱ्या पापाच्या नियमाच्या बंदिवासात मला नेतो. ²⁴मी किती कष्टी मनुष्य आहे! या मरणाच्या शरीरातून मला कोण सोडवील? ²⁵आमच्या प्रभू येशू ख्रिस्ताद्वारे आमच्या पित्याचे उपकार मानतो! तर मग, मी स्वतः माझ्या मनाने आमच्या पित्याच्या नियमशास्त्राची सेवा करतो, परंतु माझ्या देहाने पापाच्या नियमाची.