रोमकरांस 6

6 ¹तर मग आपण काय म्हणावे? कृपा वाढावी म्हणून आपण पाप करीत राहावे काय? ²कधीच नाही! जे आपण पापाला मेलो ते त्यात अजून कसे जगणार? ³किंवा तुम्हांला ठाऊक नाही का, की आपण जितक्यांनी ख्रिस्त येशूमध्ये बाप्तिस्मा घेतला, तितक्यांनी त्याच्या मरणात बाप्तिस्मा घेतला? ⁴म्हणून बाप्तिस्म्याच्या द्वारे मरणात आपण त्याच्याबरोबर पुरले गेलो; यासाठी की, जसा ख्रिस्त आमच्या पित्याच्या गौरवाच्या द्वारे मेलेल्यांतून उठविला गेला, तसे आपणही जीवनाच्या नवेपणात चालावे.

⁵कारण जर आपण त्याच्या मरणाच्या प्रतिरूपात त्याच्याशी जोडले गेलो, तर त्याच्या पुनरुत्थानातही खात्रीने जोडले जाऊ. ⁶आपल्याला ठाऊक आहे की आपला जुना मनुष्य त्याच्याबरोबर वधस्तंभावर खिळला गेला, यासाठी की पापाचे शरीर नष्ट व्हावे व आपण पुढे पापाचे दास होऊ नये. ⁷कारण जो मेला आहे तो पापापासून मुक्त झाला आहे. ⁸जर आपण ख्रिस्ताबरोबर मेलो, तर त्याच्याबरोबर जगूही असा आपला विश्वास आहे. ⁹कारण आपल्याला ठाऊक आहे की ख्रिस्त मेलेल्यांतून उठविला गेल्यावर पुन्हा कधीही मरत नाही; मरणाची त्याच्यावर आणखी सत्ता नाही. ¹⁰कारण जे मरण तो मेला, ते तो पापाला एकदाच सर्वांसाठी मेला; पण जे जीवन तो जगतो, ते तो आमच्या पित्याला जगतो. ¹¹त्याचप्रमाणे तुम्हीही स्वतःला पापाला मेलेले, पण ख्रिस्त येशूमध्ये आमच्या पित्याला जिवंत असे माना.

¹²म्हणून तुमच्या मर्त्य शरीरात पापाला राज्य करू देऊ नका, की तुम्ही त्याच्या वासनांच्या आज्ञेत राहाल. ¹³तुमच्या शरीराचे अवयव अनीतीची शस्त्रे म्हणून पापाला अर्पण करू नका; उलट, मरणातून जिवंत झालेल्यांप्रमाणे स्वतःला आमच्या पित्याला अर्पण करा, आणि तुमच्या शरीराचे अवयव नीतिमत्तेची शस्त्रे म्हणून त्याला अर्पण करा. ¹⁴कारण पाप तुमच्यावर सत्ता चालवणार नाही, कारण तुम्ही नियमशास्त्राखाली नाही तर कृपेखाली आहात.

¹⁵तर मग काय? आपण नियमशास्त्राखाली नाही तर कृपेखाली आहोत म्हणून पाप करावे काय? कधीच नाही! ¹⁶तुम्हांला ठाऊक नाही का, की तुम्ही ज्याच्या आज्ञापालनासाठी स्वतःला दास म्हणून अर्पण करता, ज्याच्या आज्ञेत राहता त्याचे दास होता—मग ते मरणाकडे नेणारे पाप असो, किंवा नीतिमत्तेकडे नेणारे आज्ञापालन असो? ¹⁷आमच्या पित्याचे उपकार मानतो: तुम्ही पापाचे दास होता, पण ज्या शिकवणीच्या नमुन्याच्या स्वाधीन तुम्ही केले गेला, त्याचे तुम्ही मनापासून आज्ञापालन केले. ¹⁸पापापासून मुक्त होऊन तुम्ही नीतिमत्तेचे दास झालात.

¹⁹तुमचा देह अशक्त आहे म्हणून मी माणसाच्या रीतीने बोलतो. जसे तुम्ही तुमच्या शरीराचे अवयव अशुद्धतेचे व अनाचाराचे दास म्हणून अर्पण केले, ज्यातून अधिक अनाचार घडला, तसेच आता ते नीतिमत्तेचे दास म्हणून अर्पण करा, ज्यातून पवित्रता घडेल. ²⁰कारण जेव्हा तुम्ही पापाचे दास होता, तेव्हा तुम्ही नीतिमत्तेपासून मोकळे होता. ²¹ज्या गोष्टींची तुम्हांला आता लाज वाटते, त्यांपासून तेव्हा तुम्हांला काय लाभ झाला? कारण त्या गोष्टींचा शेवट मरण आहे. ²²पण आता पापापासून मुक्त होऊन व आमच्या पित्याचे दास होऊन, तुमचे फळ पवित्रतेकडे नेते, आणि त्याचा शेवट सार्वकालिक जीवन आहे. ²³कारण पापाची मजुरी मरण आहे, पण आमच्या पित्याचे कृपादान आपला प्रभु ख्रिस्त येशू ह्याच्यामध्ये सार्वकालिक जीवन आहे.