ਜ਼ਬੂਰ 109

109 ¹ਹੇ ਮੇਰੀ ਉਸਤਤ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹੋ, ²ਕਿਉਂ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਮੂੰਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਹਨ; ਓਹ ਝੂਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ³ਓਹ ਵੈਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ⁴ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬਦਲੇ ਓਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ⁵ਓਹ ਭਲਿਆਈ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਿਆਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੈਰ ਮੋੜਦੇ ਹਨ।

⁶ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾ ਉਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ; ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇ। ⁷ਜਦ ਉਹ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ ਨਿੱਕਲੇ; ਉਹ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪਾਪ ਬਣ ਜਾਵੇ। ⁸ਉਹ ਦੇ ਦਿਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੋਣ; ਉਹ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਲੈ ਲਵੇ। ^a a v8 ਪਤਰਸ ਨੇ ਇਹ ਆਇਤ ਯਹੂਦਾ ਇਸਕਰਿਓਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਰਸੂਲਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਮੱਤਿਯਾਹ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ — ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 1:20। ⁹ਉਹ ਦੇ ਬੱਚੇ ਯਤੀਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਧਵਾ। ¹⁰ਉਹ ਦੇ ਬੱਚੇ ਭਟਕਦੇ ਤੇ ਭੀਖ ਮੰਗਦੇ ਫਿਰਨ, ਆਪਣੇ ਉੱਜੜੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾਣ। ¹¹ਕਰਜ਼ਦਾਤਾ ਉਹ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋਹ ਲਵੇ; ਓਪਰੇ ਲੋਕ ਉਹ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਫਲ ਲੁੱਟ ਲੈਣ। ¹²ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਦਯਾ ਕਰੇ ਉਹ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਉਹ ਦੇ ਯਤੀਮ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤਰਸ ਖਾਵੇ। ¹³ਉਹ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇ; ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ¹⁴ਉਹ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਬਦੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੇਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾ ਮਿਟਾਇਆ ਜਾਵੇ। ¹⁵ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।

¹⁶ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਨੇ ਦਯਾ ਕਰਨੀ ਚੇਤੇ ਨਾ ਰੱਖੀ, ਸਗੋਂ ਗਰੀਬ, ਲੋੜਵੰਦ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ-ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇ। ¹⁷ਉਹ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ ਸਰਾਪ ਦੇਣਾ; ਸੋ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਮੁੜ ਆਵੇ। ਉਹ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾ ਹੋਈ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਵਿੱਚ; ਸੋ ਇਹ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ¹⁸ਉਹ ਨੇ ਸਰਾਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਸਤਰ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਿਆ; ਸੋ ਇਹ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਉਹ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੇਲ ਵਾਂਗ ਉਹ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ। ¹⁹ਇਹ ਉਸ ਬਸਤਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ ਜਿਹੜਾ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੇਟੀ ਵਾਂਗ ਜਿਹੜੀ ਉਹ ਸਦਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ। ²⁰ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਹੋਵੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁਰਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।

²¹ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਦੇ ਨਮਿੱਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭਲਿਆਈ ਕਰ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਛੁਡਾ। ²²ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਘਾਇਲ ਹੈ। ²³ਮੈਂ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਾਂਗ ਮਿਟ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ; ਮੈਂ ਟਿੱਡੀ ਵਾਂਗ ਝਾੜ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ²⁴ਮੇਰੇ ਗੋਡੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸੁੱਕ ਕੇ ਪਤਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ²⁵ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿੰਦਿਆ ਦਾ ਥਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਜਦ ਓਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।

²⁶ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ; ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ²⁷ਓਹ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਹੈ, ਕਿ ਤੂੰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। ²⁸ਓਹ ਭਾਵੇਂ ਸਰਾਪ ਦੇਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇਂਗਾ। ਜਦ ਓਹ ਉੱਠਣਗੇ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ²⁹ਮੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਪਹਿਨ ਲੈਣ; ਓਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਚੋਗੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਪੇਟ ਲੈਣ।

³⁰ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਾਂਗਾ; ਭੀੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੈਂ ਉਹ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਾਂਗਾ। ³¹ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਲੋੜਵੰਦ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ ਜੋ ਉਹ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।