ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਉੱਠੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਗੀਤ।
ਨਮੋਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਜ਼ਬੂਰ। ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਨੌਕਰ — ਬੱਸ ਇਹੀ ਸਾਰੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ: ਅੱਖਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ, ਇੱਕ ਹਿਲਜੁਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ। ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਖੀ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੋੜ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਨਿਰਾਦਰ ਸਹਿ ਲਿਆ ਹੈ।
123 1ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ-ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ। 2ਵੇਖੋ — ਜਿਵੇਂ ਦਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਲ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਸੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਲ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾ ਕਰੇ। 3ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਿਰਾਦਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਧ ਭਰ ਗਏ ਹਾਂ। 4ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆਂ ਦੇ ਠੱਠੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਧ ਭਰ ਗਈ ਹੈ, ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਿਰਾਦਰ ਨਾਲ।
