ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਗੀਤ। ਦਾਊਦ ਦਾ।
ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਣ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪੈਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੜ੍ਹੇ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗੋਤ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਨਿਆਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
122 1ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਮੈਨੂੰ, “ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਚੱਲੀਏ।” 2ਸਾਡੇ ਪੈਰ ਤੇਰੇ ਫਾਟਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ। 3ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਜੋ ਪੱਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, 4ਜਿੱਥੇ ਗੋਤ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗੋਤ, ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਧੀ ਵਜੋਂ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ। 5ਕਿਉਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਨਿਆਂ ਲਈ ਸਿੰਘਾਸਣ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ, ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ।
6ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ: “ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ। 7ਤੇਰੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਗੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।” 8ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਆਖਾਂਗਾ, “ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।” 9ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਭਾਲਾਂਗਾ।