ਜ਼ਬੂਰ 42

42 ¹ਜਿਵੇਂ ਹਰਨੀ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਹੈ।

²ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਤਿਹਾਈ ਹੈ, ਜੀਉਂਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ। ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਆ ਕੇ ਉਹ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵਾਂਗਾ? ³ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਬਣੇ ਰਹੇ ਹਨ ਦਿਨ ਰਾਤ, ਜਦ ਕਿ ਓਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?”

⁴ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਚੇਤੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਭੀੜ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਲਲਕਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸਤਤ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਵਨ ਨੂੰ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸਾਂ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੋਈ।

⁵ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਦਾਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਉਂ ਬੇਚੈਨ ਹੈਂ? ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਆਸ ਰੱਖ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਫੇਰ ਉਸਤਤ ਉਹ ਦੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਬਚਾਓ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।

⁶ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਦਾਸ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਯਰਦਨ ਦੇ ਦੇਸ ਤੋਂ ਅਤੇ ਹਰਮੋਨ ਤੋਂ, ਮਿਸਾਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ।

⁷ਡੂੰਘਿਆਈ ਤੇਰੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦੀ ਗਰਜ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘਿਆਈ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੋਂ ਲੰਘ ਗਈਆਂ ਹਨ। ⁸ਦਿਨੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਦਾ ਗੀਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ।

⁹ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੀ ਚਟਾਨ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, “ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ?” ¹⁰ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨ-ਲੇਵਾ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮੈਨੂੰ ਤਾਅਨੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਕਿ ਓਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?”

¹¹ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਦਾਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਉਂ ਬੇਚੈਨ ਹੈਂ? ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਆਸ ਰੱਖ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਫੇਰ ਉਸਤਤ ਉਹ ਦੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਬਚਾਓ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।