Biada tym, którzy ufają Egiptowi
Konie Egiptu są ciałem, nie duchem; kto się na nich opiera, upada razem z tym, któremu miały pomóc. Ojciec jest lwem, którego nie odstraszą krzyczący pasterze, i ptakami krążącymi nad Jerozolimą. Asyria pada od miecza, którego nie trzyma żaden człowiek, a lud wyrzuca swoje bożki.
31 1Biada tym, którzy schodzą do Egiptu po pomoc, którzy polegają na koniach, którzy ufają rydwanom, bo jest ich wiele, i jeźdźcom, bo są bardzo silni — lecz nie zwracają się do Świętego Izraela, naszego Ojca, ani go nie szukają. 2Lecz i on jest mądry i sprowadza nieszczęście; nie cofa swoich słów. Powstanie przeciwko domowi złoczyńców i przeciwko pomocy tych, którzy czynią zło. 3Egipcjanie są ludźmi, a nie Bogiem; ich konie są ciałem, a nie duchem. Gdy nasz Ojciec wyciągnie swoją rękę, potknie się pomagający i upadnie ten, któremu pomagają, i razem wszyscy zginą.
4Bo tak powiedział mi nasz Ojciec: Jak lew albo młody lew warczy nad swoją zdobyczą — i choćby zwołano przeciwko niemu gromadę pasterzy, nie przeraża się ich krzykiem ani nie lęka się ich wrzawy — tak Ojciec zastępów niebieskich zstąpi, aby walczyć na górze Syjon i na jej wzgórzu. 5Jak ptaki unoszące się w górze, tak Ojciec zastępów niebieskich osłoni Jeruzalem; osłoni je i wybawi, oszczędzi je i ocali.
6Nawróćcie się do tego, od którego synowie Izraela tak głęboko odstąpili. 7Bo w owym dniu każdy odrzuci swoje bożki ze srebra i swoje bożki ze złota, które wasze własne ręce grzesznie wam uczyniły.
8Wtedy Asyria padnie od miecza, który nie jest ludzki, a miecz nie człowieczy go pożre. Ucieknie przed mieczem, a jego młodzieńcy zostaną skazani na przymusową pracę. 9Jego twierdza upadnie z przerażenia, a jego książęta w popłochu uciekną od sztandaru bojowego — mówi nasz Ojciec — którego ogień jest na Syjonie, a którego piec jest w Jeruzalem.
