Zamordowanie Gedaliasza w Mispa

Izmael jada z Gedaliaszem, a potem zabija go wraz ze wszystkimi przy nim, morduje osiemdziesięciu pielgrzymów niosących ofiary i zapełnia cysternę ciałami. Jochanan odbija jeńców; Izmael ucieka. Bojąc się, co zrobi z tym Babilon, ocalała reszta wyrusza w stronę Egiptu.

Rozdział 41.

W siódmym miesiącu Izmael, syn Netaniasza, syna Eliszamy, z królewskiego rodu i jeden z dostojników króla, przyszedł z dziesięcioma ludźmi do Gedaliasza, syna Achikama, do Mispa. Tam w Mispa jedli razem posiłek. Wtedy Izmael, syn Netaniasza, powstał wraz z dziesięcioma ludźmi, którzy z nim byli, i mieczem zabili Gedaliasza, syna Achikama, syna Szafana — zgładzili tego, którego król babiloński ustanowił namiestnikiem nad krajem. Izmael zabił też wszystkich Żydów, którzy byli z Gedaliaszem w Mispa, oraz znajdujących się tam żołnierzy babilońskich — tych wojowników.

Drugiego dnia po zamordowaniu Gedaliasza, zanim ktokolwiek się o tym dowiedział, przyszło osiemdziesięciu mężczyzn z Sychemu, Sylo i Samarii — z ogolonymi brodami, w podartych szatach, z nacięciami na ciele — niosąc ofiary z pokarmów i kadzidło do domu naszego Ojca. Izmael, syn Netaniasza, wyszedł z Mispa na ich spotkanie, płacząc po drodze. Gdy ich spotkał, powiedział: „Chodźcie do Gedaliasza, syna Achikama”. A gdy weszli do środka miasta, Izmael, syn Netaniasza, wraz ze swoimi ludźmi pozabijał ich, wrzucając ich do wnętrza cysterny. Lecz dziesięciu z nich powiedziało Izmaelowi: „Nie zabijaj nas, bo mamy ukryte w polu pszenicę, jęczmień, oliwę i miód”. Wtedy oszczędził ich i nie zabił ich wraz z pozostałymi.

A cysterna, do której Izmael wrzucił wszystkie ciała zabitych ludzi, była tą wielką, którą zrobił król Asa z obawy przed Baeszą, królem Izraela. Izmael, syn Netaniasza, napełnił ją zabitymi.

Następnie Izmael wziął do niewoli całą resztę ludu, który był w Mispa — córki króla i wszystkich pozostałych w Mispa — których Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, powierzył Gedaliaszowi, synowi Achikama. Izmael, syn Netaniasza, pojmał ich i wyruszył, aby przeprawić się do Ammonitów.

Gdy Jochanan, syn Kareacha, i wszyscy dowódcy wojsk, którzy z nim byli, usłyszeli o całym złu, jakie wyrządził Izmael, syn Netaniasza, wzięli wszystkich swoich ludzi i ruszyli do walki z Izmaelem, synem Netaniasza, a znaleźli go przy wielkim stawie w Gibeonie. A gdy cały lud, który był z Izmaelem, zobaczył Jochanana, syna Kareacha, i wszystkich dowódców wojsk, którzy z nim byli, uradował się. Wtedy wszyscy jeńcy, których Izmael uprowadził z Mispa, zawrócili i poszli do Jochanana, syna Kareacha. Lecz Izmael, syn Netaniasza, uszedł przed Jochananem z ośmioma ludźmi i poszedł do Ammonitów.

Potem Jochanan, syn Kareacha, i wszyscy dowódcy wojsk, którzy z nim byli, zabrali z Mispa resztę ludu, który Jochanan odbił Izmaelowi, synowi Netaniasza, po tym, jak ten zabił Gedaliasza, syna Achikama — wojowników, kobiety, dzieci i dworzan, których przyprowadził z powrotem z Gibeonu. Wyruszyli i zatrzymali się w Gerut Kimham w pobliżu Betlejem, zmierzając do Egiptu, bo bali się Babilończyków, gdyż Izmael, syn Netaniasza, zabił Gedaliasza, syna Achikama, którego król babiloński ustanowił namiestnikiem nad krajem.