Ofiary pojednania
Ofiara pojednania może pochodzić z bydła, owiec lub kóz, samiec lub samica, lecz nigdy z wadą. Tłuszcz i nerki spala się jako pokarm; resztę się dzieli. Dla wszystkich i wszędzie ustanowiono dwie trwałe granice: nigdy nie jeść tłuszczu i nigdy nie jeść krwi.
3 1„Jeśli czyjaś ofiara jest ofiarą pojednania z bydła, samca albo samicy, ma ją złożyć przede mną bez skazy. a a v1 Ofiara pojednania była jedyną ofiarą dzieloną jak posiłek — składający ją, kapłani i nasz Ojciec przy jednym stole. Świętowała wspólnotę i pełnię z nim. 2Położy rękę na głowie swojej ofiary i zabije ją u wejścia do Namiotu Zgromadzenia, a synowie Aarona, kapłani, pokropią krwią ołtarz ze wszystkich stron. 3Z ofiary pojednania ma mi złożyć ofiarę pokarmową spaloną w ogniu: tłuszcz okrywający wnętrzności i cały tłuszcz, który jest na nich, 4obie nerki z tłuszczem, który jest na nich przy lędźwiach, oraz płat wątroby, który oddzieli wraz z nerkami. 5Synowie Aarona spalą to na ołtarzu, na ofierze całopalnej leżącej na drwach nad ogniem — ofiara pokarmowa, woń przyjemna dla mnie.
6„Jeśli jego ofiara pojednania dla mnie jest z trzody, samca albo samicy, ma ją złożyć bez skazy. 7Jeśli przynosi na ofiarę jagnię, ma je złożyć przede mną, 8położy rękę na głowie swojej ofiary i zabije ją przed Namiotem Zgromadzenia; a synowie Aarona pokropią jej krwią ołtarz ze wszystkich stron. 9Z ofiary pojednania ma mi złożyć ofiarę pokarmową spaloną w ogniu: jej tłuszcz, cały tłusty ogon odcięty tuż przy kręgosłupie, tłuszcz okrywający wnętrzności i cały tłuszcz, który jest na nich, 10obie nerki z tłuszczem przy lędźwiach oraz płat wątroby, który oddzieli wraz z nerkami. 11Kapłan spali to na ołtarzu jako pokarm, ofiarę spaloną dla mnie w ogniu.
12„Jeśli jego ofiarą jest koza, ma ją złożyć przede mną, 13położy rękę na jej głowie i zabije ją przed Namiotem Zgromadzenia; a synowie Aarona pokropią jej krwią ołtarz ze wszystkich stron. 14Z niej ma mi złożyć ofiarę pokarmową spaloną w ogniu: tłuszcz okrywający wnętrzności i cały tłuszcz, który jest na nich, 15obie nerki z ich tłuszczem przy lędźwiach oraz płat wątroby, który oddzieli wraz z nerkami. 16Kapłan spali je na ołtarzu jako pokarm, ofiarę spaloną w ogniu, woń przyjemną. Wszelki tłuszcz należy do mnie.
17„To jest wieczna ustawa dla wszystkich waszych pokoleń, gdziekolwiek będziecie mieszkać: nigdy nie jedzcie żadnego tłuszczu ani żadnej krwi.”
