Teraz w druku

Pieśń nad Pieśniami 3 FHB Father's Heart Bible™

15% zniżki na pierwsze zamówienie →
Księga

Dzień wesela króla

Kobieta szuka w ciemnym mieście tego, którego kocha, pyta strażników, a potem go odnajduje i nie puszcza, dopóki nie wprowadzi go do domu swojej matki. Potem inne głosy patrzą, jak nadjeżdża strzeżona lektyka Salomona, a król jest ukoronowany w dniu swego wesela.

Rozdział 3.

Na łożu moim przez całą noc szukałam tego, którego miłuje moja dusza; szukałam go, lecz go nie znalazłam. Wstanę teraz i obejdę miasto, ulice i place; będę szukać tego, którego miłuje moja dusza. Szukałam go, lecz go nie znalazłam. Znaleźli mnie strażnicy, którzy obchodzili miasto. „Czy widzieliście tego, którego miłuje moja dusza?” Zaledwie ich minęłam, znalazłam tego, którego miłuje moja dusza. Uchwyciłam go i nie chciałam go puścić, aż przyprowadziłam go do domu mojej matki, do komnaty tej, która mnie poczęła. Zaklinam was, córki jerozolimskie, na gazele i na łanie polne: nie budźcie ani nie rozniecajcie miłości, dopóki sama tego nie zechce.

Kto to jest ta, która wychodzi z pustyni jak słupy dymu, owiana wonią mirry i kadzidła, wszelkimi wonnymi proszkami kupca? Oto lektyka samego Salomona, a wokół niej sześćdziesięciu mocarzy spośród mocarzy Izraela, wszyscy trzymają miecze, wyćwiczeni w boju, każdy z mieczem swoim u boku, w obliczu nocnej grozy. Król Salomon zrobił sobie lektykę z drzewa libańskiego. Jej słupki zrobił ze srebra, oparcie ze złota, siedzenie z purpury; jej wnętrze z miłością wyłożyły córki jerozolimskie. Wyjdźcie, córki syjońskie, i popatrzcie na króla Salomona, w koronie, którą włożyła na niego jego matka w dniu jego wesela, w dniu radości jego serca.