Ibrahim, Ieu Abdi
Rama urang ménta ka Ibrahim putra anu jadi gumantungna jangji éta. Ibrahim teu nyarita nanaon ka Sarah, leumpang tilu poé, sarta ngajawab patanyaan Ishak ngeunaan anak domba kalayan percaya kana panyadiaan. Péso dicegah di awang-awang sarta aya domba jalu kapanggih dina rungkun.
22 1Sawatara waktu ti harita, Rama urang nyobi Ibrahim. Saur-Na ka anjeunna, “Ibrahim!” “Ieu abdi,” walon Ibrahim.
2Tuluy Rama urang ngandika, “Bawa anak maneh, anak maneh nu ngan hiji-hijina, nu dipikanyaah ku maneh, nya eta Ishak. Pek indit ka tanah Moria, sanggakeun manehna di dinya jadi kurban beuleuman di salah sahiji gunung anu bakal dituduhkeun ku Kami.” a a v2 Kanyaah anu tilu lapis — “anak maneh, anak maneh nu ngan hiji-hijina, nu dipikanyaah ku maneh” — nunjuk ka Yohanes 3:16 jeung Rum 8:32. Ibrahim dibebaskeun tina kudu masrahkeun Ishak; ari Rama urang henteu ngampihan Putra tunggal-Na.
3Isukna isuk-isuk keneh, Ibrahim nyiapkeun kaldena, mawa dua urang gandekna jeung Ishak anakna, sarta meulahan suluh pikeun kurban beuleuman. Tuluy anjeunna miang ka tempat anu geus dituduhkeun ku Rama urang. 4Dina poe katilu, Ibrahim tanggah tuluy nenjo eta tempat ti kajauhan. 5Anjeunna ngomong ka para gandekna, “Dararagoan di dieu jeung kaldena. Kami jeung ieu budak rek ka ditu heula, rek sembahyang, geus kitu tangtu balik deui ka maraneh.” 6Ibrahim nyandak suluh keur kurban beuleuman tuluy ditumpangkeun kana taktak Ishak anakna, ari seuneu jeung peso dicekel ku anjeunna sorangan. Duanana leumpang babarengan. 7Ishak ngomong ka Ibrahim, ramana, “Nun Ama?” “Aya naon, anaking?” walon Ibrahim. “Seuneu jeung suluh mah geus aya,” ceuk Ishak, “tapi mana domba pikeun kurban beuleumanana?”
8Waler Ibrahim, “Rama urang ku manten anu bakal nyayogikeun domba pikeun kurban beuleuman teh, anaking.” Tuluy duanana neruskeun lalampahanana babarengan. 9Sanggeus narepi ka tempat anu geus dituduhkeun ku Rama urang, Ibrahim nyieun altar, nyusun suluh, tuluy nalikung Ishak anakna sarta ngagolerkeun manehna kana altar di luhureun suluh. 10Tuluy Ibrahim ngulungkeun leungeunna nyokot peso rek meuncit anakna.
11Tapi Malaikat Rama urang nyalukan anjeunna ti sawarga, “Ibrahim! Ibrahim!” “Ieu abdi,” walon Ibrahim.
12“Ulah nyabak ka eta budak,” saurna. “Ulah dikua-dikua. Ayeuna Kami terang yen maneh enya-enya sieun ku Kami, sabab maneh henteu ngampihkeun anak maneh, anak maneh nu ngan hiji-hijina, ti Kami.”
13Ibrahim tanggah tuluy nenjo aya hiji domba jalu di tukangeunana, tandukna nyangsang dina rungkun cucuk. Anjeunna nyampeurkeun, nyokot eta domba, tuluy disanggakeun jadi kurban beuleuman minangka gaganti anakna. 14Ibrahim ngaranan eta tempat “Rama Anu Bakal Nyayogikeun,” hartina “Rama urang bakal nyayogikeun.” Nepi ka kiwari sok disebutkeun, “Di gunung-Na bakal disayogikeun.” b b v14 YHWH-Yire hartina “YHWH bakal nyayogikeun.” Ibrahim ngaranan ieu gunung sanggeus Rama urang nyayogikeun domba jalu minangka gaganti Ishak — nu nunjuk ka hareup kana paparin langgeng Yesus di kayu salib.
15Malaikat Rama urang nyalukan Ibrahim ti sawarga pikeun kadua kalina,
16tuluy ngalahir, “Kami geus sumpah demi salira Kami sorangan, kitu dawuhan Rama urang: lantaran maneh geus ngalakonan ieu, henteu ngampihkeun anak maneh, anak maneh nu ngan hiji-hijina, 17Kami tangtu rek ngaberkahan maneh, sarta tangtu rek ngalobakeun turunan maneh lir bentang di langit jeung keusik di sisi basisir laut. Turunan maneh bakal ngawasa lawang-lawang musuhna, 18sarta ku jalan turunan maneh, sagala bangsa di saalam dunya bakal meunang berkah, lantaran maneh geus nurut kana timbalan Kami.”
19Tuluy Ibrahim balik deui ka para gandekna, sarta maranehna arindit babarengan ka Bersyeba. Ibrahim cicing di Bersyeba.
20Sawatara waktu ti harita, Ibrahim meunang beja, “Milka oge geus boga anak-anak lalaki ti Nahor, dulur anjeun: 21Us nu cikal, Bus adina, Kemuel (nu jadi bapana Aram), 22Kesed, Haso, Pildas, Yidlap, jeung Betuel.” 23Betuel jadi bapana Rabeka. Ieu dalapan anak lalaki anu dilahirkeun ku Milka ka Nahor, dulur Ibrahim. 24Parekan Nahor, anu ngaranna Rehuma, oge boga anak: Tebah, Gaham, Tahas, jeung Maaka.
