ஆதியாகமம் 19

19 ¹அன்று மாலை அவ்விரண்டு தூதர்களும் சோதோமுக்கு வந்தார்கள்; லோத்து சோதோமின் வாசலில் உட்கார்ந்திருந்தான். அவர்களைக் கண்டு, அவன் எழுந்து அவர்களை எதிர்கொள்ளச் சென்று, தரைமட்டும் முகங்குனிந்து வணங்கினான். ^a a v1 மம்ரேயில் ஆபிரகாமுக்குக் காணப்பட்ட மூன்று பேரில் இருவர் மட்டுமே சோதோமுக்குச் சென்றார்கள் — எங்கள் பிதா தங்கியிருந்து ஆபிரகாமோடு நடந்தார்; இந்த இரண்டு தூதர்களும் நியாயத்தீர்ப்பை முன்னெடுத்துச் சென்றார்கள். ²"என் ஆண்டவன்மார்களே, தயவுசெய்து உங்கள் அடியேனுடைய வீட்டில் தங்கி, இராத்தங்கி, உங்கள் கால்களைக் கழுவுங்கள்; அதிகாலையில் எழுந்து உங்கள் வழியே போங்கள்" என்றான். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, நாங்கள் வீதியிலே இராத்தங்குவோம்" என்றார்கள்.

³அவன் அவர்களை மிகவும் வருந்திக் கேட்டுக்கொண்டதால், அவர்கள் அவனிடத்தில் திரும்பி, அவன் வீட்டில் பிரவேசித்தார்கள். அவன் அவர்களுக்கு விருந்து செய்து, புளிப்பில்லாத அப்பம் சுட்டான்; அவர்கள் புசித்தார்கள். ⁴அவர்கள் படுக்கச் செல்வதற்குமுன், அந்த நகரத்தின் மனிதர்கள்—சோதோமின் மனிதர்கள்—வாலிபரும் முதியோரும், எல்லா ஜனங்களும், ஒருவரையும் விட்டுவைக்காமல், அந்த வீட்டைச் சூழ்ந்துகொண்டார்கள். ⁵அவர்கள் லோத்தை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, "இன்றிரவு உன்னிடத்தில் வந்த மனிதர்கள் எங்கே? அவர்களை எங்களிடத்தில் வெளியே கொண்டுவா—நாங்கள் அவர்களோடே சம்போகம்பண்ணுவோம்" என்றார்கள்.

⁶லோத்து வாசற்படியிலே அவர்களிடத்தில் வெளியே போய், தனக்குப் பின்னாக கதவைப் பூட்டிக்கொண்டு, ⁷"என் சகோதரரே, தயவுசெய்து பொல்லாப்புச் செய்யாதிருங்கள்" என்று சொன்னான். ⁸"புருஷனை அறியாத இரண்டு குமாரத்திகள் எனக்கு உண்டு; அவர்களை நான் உங்களிடத்தில் வெளியே கொண்டுவருகிறேன்; உங்கள் இஷ்டப்படி அவர்களுக்குச் செய்யுங்கள். ஆனாலும் இந்த மனிதர்களுக்கு ஒன்றும் செய்யாதிருங்கள்; அவர்கள் என் கூரையின் நிழலிலே அடைக்கலம் புகுந்திருக்கிறார்களே."

⁹அதற்கு அவர்கள், "விலகிப்போ!" என்று சொல்லி, "இந்த அந்நியன் தங்குவதற்காக வந்து, இப்பொழுது நம்மை நியாயந்தீர்க்கிறானா? இப்பொழுது அவர்களைவிட உன்னை அதிகமாய்த் துன்பப்படுத்துவோம்" என்றார்கள். அவர்கள் லோத்தை நெருக்கி, கதவை உடைக்க முன்னேறினார்கள். ¹⁰ஆனாலும் அந்த மனிதர்கள் தங்கள் கைகளை நீட்டி, லோத்தைத் தங்களிடமாக வீட்டுக்குள் இழுத்துக்கொண்டு, கதவைப் பூட்டி, ¹¹வீட்டுவாசலில் இருந்த மனிதர்களைச் சிறியோர் முதல் பெரியோர்வரைக்கும் குருடராகும்படி அடித்தார்கள்; அதனால் அவர்கள் வாசலைத் தேடித்தேடி இளைத்துப்போனார்கள்.

¹²அப்பொழுது அந்த மனிதர்கள் லோத்தை நோக்கி, "இங்கே உனக்கு வேறே யார் இருக்கிறார்கள்—மருமகனோ, குமாரரோ, குமாரத்திகளோ, இந்த நகரத்தில் உனக்குரிய எவரோ? அவர்களை இந்த இடத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுபோ. ¹³நாங்கள் இந்த இடத்தை அழிக்கப்போகிறோம்; ஏனெனில் இதின் ஜனங்களுக்கு விரோதமான கூக்குரல் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகப் பெரிதாய் உயர்ந்தது; எங்கள் பிதா இதை அழிக்க எங்களை அனுப்பினார்."

¹⁴லோத்து வெளியே போய், தன் குமாரத்திகளை விவாகம்பண்ணிக்கொள்ள நிச்சயித்திருந்த தன் மருமக்களோடே பேசி, "எழுந்திருங்கள், இந்த இடத்தைவிட்டுப் புறப்படுங்கள்—எங்கள் பிதா இந்த நகரத்தை அழிக்கப்போகிறார்!" என்றான். ஆனாலும் அது அவன் மருமக்களுக்குப் பரியாசமாகத் தோன்றியது.

¹⁵விடியற்காலத்தில் அந்தத் தூதர்கள் லோத்தை நோக்கி, "எழுந்திரு, உன் மனைவியையும் இங்கேயிருக்கிற உன் இரண்டு குமாரத்திகளையும் அழைத்துக்கொண்டுபோ; இல்லாவிட்டால் இந்த நகரத்தின் தண்டனையிலே நீயும் அழிந்துபோவாய்" என்று அவசரப்படுத்தினார்கள். ¹⁶அவன் தாமதித்தபோது, எங்கள் பிதா அவன்மேல் இரக்கமாயிருந்ததால், அந்த மனிதர்கள் அவன் கையையும், அவன் மனைவியின் கையையும், அவன் இரண்டு குமாரத்திகளின் கையையும் பிடித்து, அவனை வெளியே அழைத்துவந்து, நகரத்துக்குப் புறம்பே விட்டார்கள். ¹⁷அவர்களை வெளியே கொண்டுவந்தபின்பு, அவர்களில் ஒருவன், "உன் உயிர் தப்பும்படி ஓடிப்போ! பின்னிட்டுப் பார்க்காதே, சமபூமியில் எங்கும் நில்லாதே. மலைக்கு ஓடிப்போ; இல்லாவிட்டால் நீ அழிந்துபோவாய்" என்றான்.

¹⁸அதற்கு லோத்து அவர்களை நோக்கி, "அப்படியல்ல, என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, தயவுசெய்யும். ¹⁹உம்முடைய அடியேன் உம்முடைய கண்களில் தயவு பெற்றேன்; என் உயிரைக் காப்பாற்றி நீர் எனக்குப் பெரிய கிருபை காண்பித்தீர். ஆனாலும் நான் மலைக்கு ஓடிப்போகக்கூடாது—ஆபத்து என்னைப் பிடித்து, நான் இறந்துபோவேன். ²⁰தயவுசெய்யும்—அதோ அந்தப் பட்டணம் சமீபமாயிருக்கிறது, ஓடிப்போகத்தக்க சிறியது. நான் அங்கே தப்பியோடட்டும்—அது சிறியதல்லவா?—அப்பொழுது நான் உயிரோடிருப்பேன்."

²¹அதற்கு அவர் அவனை நோக்கி, "இதோ, இந்தக் காரியத்திலும் உனக்குத் தயவுசெய்தேன்; நீ சொன்ன அந்தப் பட்டணத்தை நான் கவிழ்த்துப்போடமாட்டேன். ²²சீக்கிரமாய் அங்கே ஓடிப்போ; நீ அங்கே சேருமளவும் நான் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது" என்றார். அதனால் அந்தப் பட்டணத்திற்கு சோவார் என்று பேரிடப்பட்டது. ^b b v22 சோவார் என்பதற்கு "சிறியது" என்று அர்த்தம் — அது "ஒரு சிறியதுதானே" என்று தான் விண்ணப்பித்ததின்படி லோத்து அந்தப் பட்டணத்திற்கு அந்தப் பேரிட்டான்.

²³லோத்து சோவாருக்குச் சேர்ந்தபோது, சூரியன் பூமியின்மேல் உதித்திருந்தது. ²⁴அப்பொழுது எங்கள் பிதா சோதோமின்மேலும் கொமோராவின்மேலும் வானத்திலிருந்து கந்தகத்தையும் அக்கினியையும் வருஷிக்கப்பண்ணினார். ^c c v24 இந்த வசனத்தின் இரட்டிப்பான நாமக்குறிப்பில் திரித்துவத்தின் இரண்டு ஆட்களை சில கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் கேட்டிருக்கிறார்கள், ஆனால் FHB ஒருவரையே கேட்கிறது — எங்கள் பிதா, அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பு அவருடைய சொந்த சிங்காசனத்திலிருந்தே வருகிறது. ²⁵அவர் அந்த நகரங்களையும், சமபூமி முழுவதையும், அந்த நகரங்களின் குடிகள் அனைவரையும், நிலத்தில் முளைத்த யாவையும் அழித்துப்போட்டார். ²⁶லோத்தின் மனைவியோ அவன் பின்னாலிருந்து திரும்பிப் பார்த்தாள்; அவள் உப்புத்தூணாய் மாறிப்போனாள்.

²⁷மறுநாள் அதிகாலையில் ஆபிரகாம் தான் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக நின்றிருந்த இடத்திற்குப் போனான். ²⁸அவன் சோதோமையும் கொமோராவையும் சமபூமி முழுவதையும் நோக்கிப் பார்த்தான்; அந்த தேசத்திலிருந்து சூளையின் புகையைப்போல் புகை எழும்பிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டான்.

²⁹எங்கள் பிதா அந்த சமபூமியின் நகரங்களை அழித்தபோது, எங்கள் பிதா ஆபிரகாமை நினைவுகூர்ந்து, லோத்து குடியிருந்த நகரங்களை கவிழ்த்துப்போட்ட அந்த அழிவின் நடுவிலிருந்து லோத்தை வெளியே அனுப்பிவிட்டார்.

குகையில் லோத்து

³⁰லோத்து சோவாரில் தங்கப் பயந்ததால், அவன் தன் இரண்டு குமாரத்திகளோடே சோவாரிலிருந்து மலைகளில் குடியிருக்கப் போனான்; அவனும் அவன் இரண்டு குமாரத்திகளும் ஒரு குகையில் வாசம்பண்ணினார்கள். ³¹மூத்தவள் இளையவளை நோக்கி, "நம்முடைய தகப்பன் முதிர்வயதானார்; உலகமெங்கும் வழக்கமாயிருக்கிறபடி நம்மோடே சேர, தேசத்தில் ஒரு புருஷனும் இல்லை. ³²வா, நம்முடைய தகப்பனுக்கு திராட்சரசம் குடிக்கக்கொடுத்து, அவரோடே சயனித்து, நம்முடைய தகப்பன் மூலமாய் சந்ததியைப் பாதுகாப்போம்" என்றாள். ³³அன்றிரவு அவர்கள் தங்கள் தகப்பனுக்கு திராட்சரசம் குடிக்கக்கொடுத்தார்கள்; மூத்தவள் உள்ளே போய் அவரோடே சயனித்தாள். அவள் படுத்ததையும் எழுந்ததையும் அவர் அறியாதிருந்தார். ³⁴மறுநாள் மூத்தவள் இளையவளை நோக்கி, "நேற்றிரவு நான் என் தகப்பனோடே சயனித்தேன்; இன்றிரவும் அவருக்கு திராட்சரசம் குடிக்கக்கொடுப்போம்—நீ போய் அவரோடே சயனி; அப்பொழுது நம்முடைய தகப்பன் மூலமாய் சந்ததியைக் காப்போம்" என்றாள். ³⁵அன்றிரவும் அவர்கள் தங்கள் தகப்பனுக்கு திராட்சரசம் குடிக்கக்கொடுத்தார்கள்; இளையவள் எழுந்துபோய் அவரோடே சயனித்தாள்; அவள் படுத்ததையும் எழுந்ததையும் அவர் அறியாதிருந்தார். ³⁶இவ்விதமாய் லோத்தின் இரண்டு குமாரத்திகளும் தங்கள் தகப்பனாலே கர்ப்பவதியானார்கள். ³⁷மூத்தவள் ஒரு குமாரனைப் பெற்று, அவனுக்கு மோவாப் என்று பேரிட்டாள்—இந்நாள்வரைக்கும் இருக்கிற மோவாபியருக்கு அவனே தகப்பன். ³⁸இளையவளும் ஒரு குமாரனைப் பெற்று, அவனுக்கு பென்அம்மி என்று பேரிட்டாள்—இந்நாள்வரைக்கும் இருக்கிற அம்மோனியருக்கு அவனே தகப்பன்.