ஆதியாகமம் 27

27 ¹ஈசாக்கு வயது முதிர்ந்து, அவனுடைய கண்கள் மங்கிப் பார்க்கமுடியாதபடி இருந்தபோது, அவன் தன் மூத்த மகனாகிய ஏசாவை அழைத்து, “என் மகனே” என்றான். அதற்கு அவன், “இதோ இருக்கிறேன்” என்றான்.

²அப்பொழுது அவன், “இதோ, நான் முதிர்வயதானேன்; என் மரணநாள் இன்னதென்று எனக்குத் தெரியாது. ³இப்போது நீ உன் ஆயுதங்களாகிய அம்பறாத்தூணியையும் வில்லையும் எடுத்துக்கொண்டு, வெளியில் வயலுக்குப் போய், எனக்காக வேட்டையாடி வேட்டைமிருகத்தைக் கொண்டுவா. ⁴பின்பு நான் விரும்புகிற ருசியான உணவை எனக்குச் சமைத்து, நான் புசிக்கும்படி கொண்டுவா; அப்பொழுது நான் மரணமடையும் முன்பே என் ஆத்துமா உன்னை ஆசீர்வதிக்கும்” என்றான்.

⁵ஈசாக்கு தன் மகனாகிய ஏசாவோடே பேசுகையில் ரெபெக்காள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். ஏசா வேட்டைமிருகத்தை வேட்டையாடிக் கொண்டுவரும்படி வயலுக்குப் போனான். ⁶ரெபெக்காள் தன் மகனாகிய யாக்கோபை நோக்கி, “உன் தகப்பன் உன் சகோதரனாகிய ஏசாவிடம், ⁷‘நீ எனக்காக வேட்டைமிருகத்தைக் கொண்டுவந்து, நான் புசிக்கும்படி ருசியான உணவை எனக்குச் சமைத்துக்கொடு; அப்பொழுது நான் மரணமடையும் முன்பே எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக உன்னை ஆசீர்வதிப்பேன்’ என்று சொல்லக் கேட்டேன். ⁸இப்போதும் என் மகனே, என் சொல்லைக் கேட்டு, நான் உனக்குக் கட்டளையிடுகிறபடியே செய். ⁹நீ மந்தைக்குப் போய், அங்கேயிருந்து இரண்டு நல்ல வெள்ளாட்டுக்குட்டிகளை எனக்குக் கொண்டுவா; அப்பொழுது உன் தகப்பன் விரும்புகிறபடியே நான் அவருக்கு ருசியான உணவைச் சமைப்பேன். ¹⁰பின்பு நீ அதை உன் தகப்பன் புசிக்கும்படி அவரிடம் கொண்டுபோ; அப்பொழுது அவர் மரணமடையும் முன்பே உன்னை ஆசீர்வதிப்பார்” என்றாள்.

¹¹யாக்கோபு தன் தாயாகிய ரெபெக்காளை நோக்கி, “இதோ, என் சகோதரனாகிய ஏசா ரோமமுள்ள மனிதன், நானோ ரோமமில்லாத மிருதுவானவன். ¹²என் தகப்பன் என்னைத் தடவிப்பார்த்தால் என்ன செய்வது? அப்பொழுது நான் அவருக்கு ஒரு வஞ்சகனைப்போலத் தோன்றி, ஆசீர்வாதத்திற்குப் பதிலாக என்மேல் சாபத்தை வரவழைத்துக்கொள்வேன்” என்றான்.

¹³அதற்கு அவனுடைய தாய், “என் மகனே, உன்மேல் வரும் சாபம் என்மேல் விழட்டும்; நீ என் சொல்லைமட்டும் கேட்டு, போய், அவைகளை என்னிடம் கொண்டுவா” என்றாள்.

¹⁴அப்படியே அவன் போய், அவைகளைப் பிடித்து, தன் தாயினிடத்தில் கொண்டுவந்தான்; அவனுடைய தாய் அவனுடைய தகப்பன் விரும்பின ருசியான உணவைச் சமைத்தாள். ¹⁵பின்பு ரெபெக்காள் வீட்டில் தன்னிடத்தில் வைத்திருந்த தன் மூத்த மகனாகிய ஏசாவின் சிறந்த ஆடைகளை எடுத்து, தன் இளைய மகனாகிய யாக்கோபுக்கு உடுத்தி, ¹⁶வெள்ளாட்டுக்குட்டிகளின் தோல்களை அவனுடைய கைகளின்மேலும், ரோமமில்லாத அவனுடைய கழுத்தின்மேலும் போர்த்தி, ¹⁷தான் சமைத்த ருசியான உணவையும் அப்பத்தையும் தன் மகனாகிய யாக்கோபின் கையில் கொடுத்தாள்.

¹⁸அவன் தன் தகப்பனிடத்தில் வந்து, “என் தகப்பனே” என்றான். அதற்கு அவன், “இதோ இருக்கிறேன்; என் மகனே, நீ யார்?” என்றான்.

¹⁹யாக்கோபு தன் தகப்பனை நோக்கி, “நான் உம்முடைய மூத்த மகனாகிய ஏசா; நீர் எனக்குச் சொன்னபடியே செய்தேன். நீர் எழுந்து உட்கார்ந்து நான் வேட்டையாடிக் கொண்டுவந்ததைப் புசியும்; அப்பொழுது உம்முடைய ஆத்துமா என்னை ஆசீர்வதிக்கும்” என்றான்.

²⁰ஈசாக்கு தன் மகனை நோக்கி, “என் மகனே, நீ இவ்வளவு சீக்கிரமாய் எப்படிக் கண்டுபிடித்தாய்?” என்றான். அதற்கு அவன், “உம்முடைய பிதா அதை எனக்குக் கைகூடச்செய்தார்” என்றான்.

²¹அப்பொழுது ஈசாக்கு யாக்கோபை நோக்கி, “என் மகனே, நீ மெய்யாகவே என் மகனாகிய ஏசாதானா அல்லவா என்று அறியும்படி நான் உன்னைத் தடவிப்பார்க்கிறேன்; அருகில் வா” என்றான்.

²²யாக்கோபு தன் தகப்பனாகிய ஈசாக்கினிடத்தில் அருகில் போனான்; அவன் அவனைத் தடவிப்பார்த்து, “சத்தம் யாக்கோபின் சத்தம், கைகளோ ஏசாவின் கைகள்” என்றான். ²³யாக்கோபின் கைகள் அவன் சகோதரனாகிய ஏசாவின் கைகளைப்போல ரோமமுள்ளதாயிருந்தபடியால், ஈசாக்கு அவனை அறியாமல் அவனை ஆசீர்வதித்தான். ²⁴“நீ மெய்யாகவே என் மகனாகிய ஏசாதானா?” என்று அவன் கேட்டான். அதற்கு அவன், “நான்தான்” என்றான்.

²⁵அப்பொழுது அவன், “என் மகன் வேட்டையாடிக் கொண்டுவந்ததை என் அருகில் கொண்டுவா; என் ஆத்துமா உன்னை ஆசீர்வதிக்கும்படி நான் புசிப்பேன்” என்றான். அவன் அதை அவனிடத்தில் கொண்டுவந்தான், அவன் புசித்தான்; திராட்சரசத்தையும் அவனிடம் கொண்டுவந்தான், அவன் குடித்தான்.

²⁶பின்பு அவனுடைய தகப்பனாகிய ஈசாக்கு அவனை நோக்கி, “என் மகனே, நீ அருகில் வந்து என்னை முத்தம்செய்” என்றான். ²⁷அவன் அருகில் வந்து அவனை முத்தம்செய்தான். ஈசாக்கு அவனுடைய ஆடைகளின் வாசனையை முகர்ந்து, அவனை ஆசீர்வதித்து, “இதோ, என் மகனுடைய வாசனை ஒரு வயலின் வாசனையைப்போல் இருக்கிறது, அந்த வயலை எங்கள் பிதா ஆசீர்வதித்தார். ²⁸எங்கள் பிதா உனக்கு வானத்தின் பனியையும், பூமியின் செழிப்பையும், மிகுதியான தானியத்தையும் புது திராட்சரசத்தையும் தந்தருளுவாராக. ²⁹ஜனங்கள் உன்னைச் சேவிக்கட்டும், தேசங்கள் உன்னை வணங்கட்டும். உன் சகோதரர்மேல் ஆளுகைசெய்; உன் தாயின் மகன்கள் உன்னை வணங்கட்டும். உன்னைச் சபிக்கிறவர்கள் யாவரும் சபிக்கப்படட்டும், உன்னை ஆசீர்வதிக்கிறவர்கள் யாவரும் ஆசீர்வதிக்கப்படட்டும்” என்றான்.

³⁰ஈசாக்கு யாக்கோபை ஆசீர்வதித்து முடித்தவுடனே, யாக்கோபு தன் தகப்பனாகிய ஈசாக்கின் சமுகத்தைவிட்டு வெளியேறின மாத்திரத்தில், அவன் சகோதரனாகிய ஏசா வேட்டையாடி முடித்துத் திரும்பிவந்தான். ³¹அவனும் ருசியான உணவைச் சமைத்து, தன் தகப்பனிடத்தில் கொண்டுவந்து, தன் தகப்பனை நோக்கி, “என் தகப்பன் எழுந்து, தம்முடைய மகன் வேட்டையாடிக் கொண்டுவந்ததில் புசிப்பாராக; அப்பொழுது உம்முடைய ஆத்துமா என்னை ஆசீர்வதிக்கும்” என்றான்.

³²அவனுடைய தகப்பனாகிய ஈசாக்கு அவனை நோக்கி, “நீ யார்?” என்றான். அதற்கு அவன், “நான் உம்முடைய மகன், உம்முடைய மூத்த மகனாகிய ஏசா” என்றான்.

³³அப்பொழுது ஈசாக்கு மிகவும் நடுங்கி, “அப்படியானால், வேட்டையாடி என்னிடம் கொண்டுவந்தவன் யார்? நீ வருமுன்னே நான் அதை எல்லாம் புசித்து, அவனை ஆசீர்வதித்தேன்; ஆம், அவன் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவனாகவே இருப்பான்!” என்றான்.

³⁴ஏசா தன் தகப்பனுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடனே, மிகவும் உரத்த, மனங்கசந்த சத்தமிட்டு அலறி, தன் தகப்பனை நோக்கி, “என் தகப்பனே, என்னையும் ஆசீர்வதியும்!” என்றான்.

³⁵அதற்கு அவன், “உன் சகோதரன் வஞ்சகமாய் வந்து உன் ஆசீர்வாதத்தை எடுத்துக்கொண்டான்” என்றான்.

³⁶அதற்கு ஏசா, “அவனுக்கு யாக்கோபு என்று பேரிட்டது சரிதானே? இதோ, இரண்டுமுறை என்னை வஞ்சித்தான்: என் சேஷ்ட புத்திரபாகத்தை எடுத்துக்கொண்டான், இப்போது என் ஆசீர்வாதத்தையும் எடுத்துக்கொண்டான்” என்று சொல்லி, “நீர் எனக்காக ஒரு ஆசீர்வாதத்தை வைத்துவைக்கவில்லையா?” என்றான்.

³⁷ஈசாக்கு ஏசாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “இதோ, நான் அவனை உனக்கு எஜமானாக்கி, அவனுடைய சகோதரர் யாவரையும் அவனுக்கு வேலைக்காரராகக் கொடுத்து, தானியத்தினாலும் புது திராட்சரசத்தினாலும் அவனைத் திடப்படுத்தினேன். இப்படியிருக்க, என் மகனே, நான் உனக்கு என்ன செய்யக்கூடும்?” என்றான்.

³⁸ஏசா தன் தகப்பனை நோக்கி, “என் தகப்பனே, உம்மிடம் ஒரே ஒரு ஆசீர்வாதம்தானா? என் தகப்பனே, என்னையும் ஆசீர்வதியும்!” என்றான். ஏசா சத்தமிட்டு அழுதான்.

³⁹அப்பொழுது அவனுடைய தகப்பனாகிய ஈசாக்கு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “இதோ, உன் வாசஸ்தலம் பூமியின் செழிப்புக்கு விலகியும், மேலே வானத்தின் பனிக்கு விலகியும் இருக்கும். ⁴⁰உன் பட்டயத்தினாலே நீ பிழைப்பாய், உன் சகோதரனையும் சேவிப்பாய். ஆனாலும் நீ தத்தளித்து எழும்பும்போது, அவனுடைய நுகத்தை உன் கழுத்திலிருந்து முறித்துப்போடுவாய்” என்றான்.

⁴¹தன் தகப்பன் யாக்கோபுக்குக் கொடுத்த ஆசீர்வாதத்தினிமித்தம் ஏசா யாக்கோபின்மேல் பகைகொண்டு, “என் தகப்பனுக்காகத் துக்கங்கொண்டாடும் நாட்கள் சமீபித்திருக்கிறது; அப்பொழுது என் சகோதரனாகிய யாக்கோபைக் கொன்றுபோடுவேன்” என்று தன் உள்ளத்தில் சொல்லிக்கொண்டான்.

⁴²தன் மூத்த மகனாகிய ஏசா சொன்னது ரெபெக்காளுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது; அப்பொழுது அவள் தன் இளைய மகனாகிய யாக்கோபை அழைப்பித்து, “இதோ, உன் சகோதரனாகிய ஏசா உன்னைக் கொலைசெய்யலாமென்று எண்ணி, அதினால் தன்னைத் தேற்றிக்கொள்ளுகிறான். ⁴³இப்போதும் என் மகனே, என் சொல்லைக் கேள்: நீ எழுந்து, ஆரானில் இருக்கிற என் சகோதரனாகிய லாபானிடத்திற்கு ஓடிப்போய், ⁴⁴உன் சகோதரனுடைய கோபம் தணியுமட்டும், சிலகாலம் அவனிடத்தில் தங்கியிரு. ⁴⁵உன் சகோதரனுடைய கோபம் உன்னைவிட்டு நீங்கி, நீ அவனுக்குச் செய்ததை அவன் மறந்துபோகுமட்டும் அங்கே தங்கியிரு; பின்பு நான் ஆள் அனுப்பி, உன்னை அங்கேயிருந்து அழைப்பிப்பேன். ஒரே நாளில் நான் உங்கள் இருவரையும் ஏன் இழக்கவேண்டும்?” என்றாள்.

⁴⁶ரெபெக்காள் ஈசாக்கை நோக்கி, “இந்த ஏத்தியப் பெண்களினிமித்தம் என் ஜீவனை வெறுக்கிறேன். இந்த தேசத்துப் பெண்களாகிய ஏத்தின் குமாரத்திகளில் யாக்கோபு ஒரு மனைவியை எடுத்துக்கொண்டால், நான் உயிரோடிருப்பதினால் எனக்குப் பயன் என்ன?” என்றாள்.