ஆதியாகமம் 32

32 ¹யாக்கோபு தன் வழியே போனான்; எங்கள் பிதாவின் தூதர்கள் அவனைச் சந்தித்தார்கள். ²யாக்கோபு அவர்களைக் கண்டபோது, “இது எங்கள் பிதாவின் பாளயம்!” என்றான். அவன் அந்த இடத்திற்கு மகனாயீம் என்று பேரிட்டான். ^a a v2 மகனாயீம் என்பதற்கு “இரண்டு பாளயங்கள்” என்று அர்த்தம் — எங்கள் பிதாவின் தூதர் சேனையை யாக்கோபு சந்தித்த இடத்திற்கு அவன் இட்ட பெயர்.

³யாக்கோபு தனக்கு முன்பாகத் தன் சகோதரனாகிய ஏசாவினிடத்திற்கு, ஏதோம் நாடாகிய சேயீர் தேசத்திற்கு, தூதர்களை அனுப்பினான்.

⁴அவன் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு, “என் ஆண்டவனாகிய ஏசாவிடம் சொல்லுங்கள்: உம்முடைய அடியானாகிய யாக்கோபு சொல்லுகிறதாவது, நான் லாபானிடத்தில் தங்கியிருந்து இதுவரைக்கும் இருந்தேன். ⁵எனக்கு மாடுகளும், கழுதைகளும், ஆடுகளும், வேலைக்காரரும் வேலைக்காரிகளும் உண்டு. உம்முடைய கண்களில் தயவு பெறும்படி, என் ஆண்டவனுக்கு அறிவிக்கும்படி அனுப்பினேன்.” ⁶தூதர்கள் யாக்கோபினிடத்தில் திரும்பிவந்து, “நாங்கள் உம்முடைய சகோதரனாகிய ஏசாவினிடத்திற்குப் போனோம்; அவரும் உம்மைச் சந்திக்க வருகிறார், அவரோடு 400 பேரும் வருகிறார்கள்” என்றார்கள். ⁷யாக்கோபு மிகவும் பயந்து கலங்கினான். அவன் தன்னோடிருந்த ஜனங்களையும், ஆடுகளையும், மாடுகளையும், ஒட்டகங்களையும் இரண்டு பாளயங்களாகப் பிரித்து, ⁸“ஏசா ஒரு பாளயத்திற்கு வந்து அதைத் தாக்கினால், மீதியான பாளயம் தப்பிப்போகும்” என்று நினைத்தான். ⁹அப்பொழுது யாக்கோபு சொன்னதாவது, “என் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமின் தேவனே, என் தகப்பனாகிய ஈசாக்கின் தேவனே, என் பிதாவே, ‘உன் தேசத்திற்கும் உன் இனத்தாரிடத்திற்கும் திரும்பிப்போ, நான் உனக்கு நன்மை செய்வேன்’ என்று என்னிடம் சொன்னவரே, ¹⁰தேவரீர் உம்முடைய அடியானுக்குக் காண்பித்த சகல உடன்படிக்கை அன்பிலும் உண்மையிலும் மிகச் சிறியதற்கும் நான் தகுதியற்றவன்; ஏனெனில் நான் என் கோலோடுமாத்திரம் இந்த யோர்தானைக் கடந்தேன், இப்பொழுது இரண்டு பாளயங்களானேன். ¹¹தயவுசெய்து, என் சகோதரனுடைய கையினின்றும், ஏசாவின் கையினின்றும் என்னை விடுவியும்; நான் அவனுக்குப் பயப்படுகிறேன்: அவன் வந்து என்னையும், பிள்ளைகளோடிருக்கிற தாய்களையும் அழித்துப்போடுவானோ என்று அஞ்சுகிறேன். ¹²ஆனாலும் நீர், ‘நான் நிச்சயமாய் உனக்கு நன்மைசெய்து, உன் சந்ததியை எண்ணிமுடியாத கடற்கரை மணலைப்போலப் பெருகச்செய்வேன்’ என்று சொன்னீரே.”

¹³அன்று இராத்திரி அவன் அங்கே தங்கினான்; பின்பு தன்னிடத்திலிருந்தவைகளில் தன் சகோதரனாகிய ஏசாவுக்கு ஒரு காணிக்கையை எடுத்தான்: ¹⁴200 பெண் வெள்ளாடுகளும் இருபது வெள்ளாட்டுக்கடாக்களும், 200 பெண் செம்மறியாடுகளும் இருபது ஆட்டுக்கடாக்களும், ¹⁵பால் கொடுக்கிற முப்பது ஒட்டகங்களும் அவைகளின் குட்டிகளும், நாற்பது பசுக்களும், பத்து காளைகளும், இருபது பெண் கழுதைகளும், பத்து ஆண் கழுதைகளும். ¹⁶அவைகளைத் தன் வேலைக்காரர் கையில், மந்தை மந்தையாகத் தனித்தனியே ஒப்படைத்து, தன் வேலைக்காரரை நோக்கி, “எனக்கு முன்னே கடந்துபோங்கள், மந்தைக்கும் மந்தைக்கும் இடையே இடைவெளி விடுங்கள்” என்றான். ¹⁷அவன் முதலாவதானவனுக்குக் கட்டளையிட்டு, “என் சகோதரனாகிய ஏசா உன்னைச் சந்தித்து, ‘நீ யாருடையவன்? எங்கே போகிறாய்? உனக்கு முன்னே போகிற இவைகள் யாருடையவைகள்?’ என்று உன்னைக் கேட்டால், ¹⁸நீ, ‘இவைகள் உம்முடைய அடியானாகிய யாக்கோபுடையவைகள்; என் ஆண்டவனாகிய ஏசாவுக்கு அனுப்பப்பட்ட காணிக்கை; இதோ, அவரும் எங்களுக்குப் பின்னே வருகிறார்’ என்று சொல்” என்றான். ¹⁹அப்படியே இரண்டாவதானவனுக்கும், மூன்றாவதானவனுக்கும், மந்தைகளின் பின்னே சென்ற எல்லாருக்கும் அவன் கட்டளையிட்டு, “நீங்கள் ஏசாவைக் கண்டுபிடிக்கும்போது, இப்படியே அவரிடம் சொல்லுங்கள், ²⁰‘இதோ, உம்முடைய அடியானாகிய யாக்கோபும் எங்களுக்குப் பின்னே வருகிறார்’ என்றும் சொல்லுங்கள்” என்றான். ஏனெனில், “எனக்கு முன்னே போகிற காணிக்கையினால் அவனைச் சமாதானப்படுத்தி, பின்பு அவன் முகத்தைப் பார்ப்பேன்; ஒருவேளை அவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்வான்” என்று நினைத்தான்.

²¹அப்படியே காணிக்கை அவனுக்கு முன்னே கடந்துபோயிற்று; அவனோ அன்று இராத்திரி பாளயத்தில் தங்கினான்.

யாபோக்கைக் கடத்தல்

²²அன்று இராத்திரி அவன் எழுந்து, தன் இரண்டு மனைவிகளையும், இரண்டு பணிப்பெண்களையும், பதினொரு குமாரரையும் கூட்டிக்கொண்டு, யாபோக்கு ஆற்றின் துறையைக் கடந்தான். ²³அவன் அவர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு, ஆற்றைக் கடக்கும்படி அனுப்பி, தனக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் அப்படியே அக்கரைக்கு அனுப்பினான். ²⁴யாக்கோபு தனியே இருந்துவிட்டான். அப்பொழுது ஒரு மனுஷன் பொழுது விடியுமட்டும் அவனோடு மற்போர் செய்தான். ²⁵அவன் யாக்கோபை ஜெயிக்கக்கூடாதென்று கண்டு, அவனுடைய இடுப்பின் சந்தைத் தொட்டான்; அவர்கள் மற்போர் செய்கையில் யாக்கோபின் இடுப்பு பிசகிப்போயிற்று.

²⁶அவர், “என்னைப் போகவிடு; பொழுது விடிகிறது” என்றார். ஆனால் யாக்கோபு, “நீர் என்னை ஆசீர்வதித்தாலொழிய, உம்மைப் போகவிடேன்” என்றான்.

²⁷அவர் அவனை நோக்கி, “உன் பேர் என்ன?” என்று கேட்டார். “யாக்கோபு” என்றான்.

²⁸அப்பொழுது அவர், “இனி உன் பேர் யாக்கோபு என்று சொல்லப்படாமல், இஸ்ரவேல் என்று சொல்லப்படும்; ஏனெனில் நீ எங்கள் பிதாவோடும் மனுஷரோடும் போராடி ஜெயித்தாய்” என்றார். ^b b v28 இஸ்ரவேல் என்பதற்கு “அவன் தேவனோடு போராடுகிறான்” என்று அர்த்தம் — மற்போர் நடந்த இரவுக்குப்பின், எங்கள் பிதா யாக்கோபுக்குக் கொடுக்கும் பெயர்.

²⁹யாக்கோபு அவரை நோக்கி, “உம்முடைய பேரைத் தயவுசெய்து சொல்லும்” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், “நீ என் பேரைக் கேட்பானேன்?” என்று சொல்லி, அங்கே அவனை ஆசீர்வதித்தார்.

³⁰ஆகையால் யாக்கோபு அந்த இடத்திற்குப் பெனியேல் என்று பேரிட்டு, “நான் எங்கள் பிதாவை முகமுகமாய்க் கண்டேன், ஆனாலும் என் ஜீவன் தப்பிற்று” என்றான். ^c c v30 இரவு முழுவதும் நடந்த மற்போருக்குப்பின் யாக்கோபின் அறிக்கை: அவன் எங்கள் பிதாவை முகமுகமாய்ச் சந்தித்தான் — தான் காணவும், தொடவும், போராடவும் கூடிய உருவத்திலிருந்த உறவின் பிதாவை — ஆயினும் அவன் ஜீவன் தப்புவிக்கப்பட்டது. ³¹அவன் பெனூவேலைக் கடந்துபோகையில் சூரியன் அவன்மேல் உதயமாயிற்று; அவன் தன் இடுப்பினிமித்தம் நொண்டி நடந்தான். ³²ஆகையால், இந்நாள்வரைக்கும், இஸ்ரவேல் புத்திரர் இடுப்பின் சந்தின்மேலிருக்கிற தொடையின் நரம்பைப் புசிப்பதில்லை — ஏனெனில் அவர் யாக்கோபின் இடுப்பின் சந்தை, தொடையின் நரம்பினிடத்தில், அங்கே அடித்தார்.